Przychodnia.pl
Sobota 18. Listopada 2017r
Anieli, Romana

linki sponsorowane, reklamy

Łysienie od chorób
Codziennie „gubimy” 50-100 włosów głowy i tyleż samo odrasta z cebulkowatych macierzy włosa mieszczących się w podskórnych mieszkach włosowych. Łysiejemy – ex definitione – od momentu, w którym liczba wypadających włosów nasila się i przez 2-3 miesiące znacznie przekracza liczbę odrastających, po okresie 3 miesięcznego podskórnego uśpienia w tzw. fazie telogenowej życia włosa.

Jakie choroby wywołują łysienie
 

I. ŁYSIENIE Z POWODU ZABURZEŃ HORMONALNYCH
- łysienie androgenowe typu męskiego
- łysienie androgenowe typu żeńskiego
- łysienie poporodowe

II. ŁYSIENIE PO CHOROBACH
- łysienie wskutek grzybicy skóry owłosionej głowy
- łysienie po chorobach zakaźnych i gorączkowych
- łysienie plackowate
- łysienie rozlane
- utrata włosów z powodu łojotoku i łupieżu
- łysienie w przebiegu chorób układowych (toczeń rumieniowy)
- łysienie w przebiegu chorób przebiegających z bliznowaceniem (liszaj płaski mieszkowy)
- łysienie wskutek grzybicy skóry owłosionej głowy

I. ŁYSIENIE Z POWODU ZABURZEŃ HORMONALNYCH
Łysiejemy z powodu zaburzeń hormonalnych, gdyż włosy są silnie uzależnione od hormonów, w tym w szczególny sposób od hormonów męskich, zwanych androgenowymi. Ich domina torem w ludzkich organizmie jest testosteron. Jednak najbardziej destrukcyjny wpływ na włosy ma metabolit testosteronu zwany – dihydrotestosteronem (DHT). DHT wiąże się z receptorami DNA komórek macierzy włosa, czym blokuje ich czynności wytwórstwa białek budulcowych łodygi włosa, co po pewny czasie skutkuje utratą owłosienia głowy. Dodajmy, że łysienie z powodu nadmiaru androgenów (androgenne) zdarza się często, zwłaszcza u mężczyzn. Postmenopauzalne łysienie andronogenne pod wpływem DHT (dihydrotestosteronu) jest również typowe u kobiet.

Łysienie androgenowe typu męskiego
Głównym hormonalnym sprawcą utraty włosów jest wspomniany dihydrotestosteronu (DHT). Androgen ten ma zdolność wiązania się z receptorami DNA komórek macierzy włosa – producentów łodygi włosa. Ingerencja tego androgenu w DNA macierzy najpierw degeneruje mieszek, a potem blokuje produkcję białek budulcowych stanowiących o wzroście włosów głowy. Pod wpływem dihydrotestosteronu mieszek włosowy ulega miniaturyzacji i wytwarza coraz cieńsze i słabsze włosy. Z upływem czasu stają się tak mało widoczne, jak owłosienie reszty ciała lub całkiem zanikają. Głowa staje się łysa!!! Postępujący proces łysienia androgenowego u mężczyzn manifestuje się pasmowym ubytkiem włosów od skroni w górę i następnie z tyłu głowy. Takie ognisko łysienia wynika z koncentracji w tych specjalnych receptorów androgenowych.

Łysienie androgenowe u kobiet (postmenopauzalne)
Łysienie androgenowe u kobiet nie osiąga takiego nasilenia jak u mężczyzn i nie ma jednoznacznej lokalizacji. Jest „rozlane” po całej owłosionej powierzchni głowy. Wynika to z mniejszej koncentracji i bardziej równomiernego rozmieszczenia receptorów androgenowych na owłosionej skórze głowy. Nie mniej włosy głowy pod wpływem nadmiaru androgenów stają się coraz cieńsze. Wynika to z podobnego, jak u mężczyzn, niszczącego wpływu androgenów na mieszki włosowe, które ulegają miniaturyzacji. Zminiaturyzowane mieszki włosowe wytwarzają coraz gorszej jakości budulec włosa i w coraz mniejszych ilościach. Skutkuje to wytwórstwem coraz cieńszych, słabszych i bardziej łamliwych włosów. Włosy stają się słabiej wybarwione. Androgeny przedłużają czasokres „kwartalnego” uśpienia macierzy włosów, czego skutkiem jest wydłużanie się ich „telogenowego” spoczynku pod skórą. Dlatego coraz mniej włosów jest widocznych na głowie i kobieca fryzura się przerzedza . Szczególnie narażone na ubytki owłosienia są okolice czołowo-skroniowe i ciemieniowe. Łysienie androgenowe może wystąpić też na całej powierzchni owłosionej skóry głowy. U kobiet z nadmiarem androgenów typowe są obfite wykwity trądzikowe. Dodajmy, że kobiecy typ łysienia androgenowego niekiedy dotyka także mężczyzn. [1, 7]

Rys. 1
Fazy życia pojedynczego włosa
anagen – czyli nieustanny wzrost łodygi włosa trwający 3-4 lata.
katagen, czyli zanik nitkowatej łodygi włosa (linienie) trwa 3 tyg.
telogen – spoczynek macierzy włosa w mieszku trwa ok. 3-m-ce
Fazy te powtarzają się 20-30 razy w życiu każdego człowieka

Łysienie poporodowe
Łysienie poporodowe powodowane jest wzrostem w trakcje ciąży „kobiecego” hormonu - estrogenu. Nadmiar tego hormonu skraca czasokres podskórnego uśpienia włosów i automatycznie wydłuża czasokres fazy ich wzrostu. Dodajmy, że zwykle w fazie wzrostu znajduje się 90 % ze 100-150 tysięcy włosów głowy. W fazie uśpienia jest zatem ok. 10% mieszków włosowych. Nadmiar estrogenów znacznie przedłuża fizjologiczny czasokres 3-4 lat trwania fazy wzrostu włosa (anagen), dodając do niej kilka dodatkowych miesięcy! Jednocześnie estrogeny blokują naturalny dzienny ubytek 50-100 włosów z powodu ich kolejnego telogenowego „uśpienia” . Wskutek nadmiaru estrogenów fryzura ciężarnej staje się bujniejsza i piękniejsza. Jednak zaraz po porodzie poziom żeńskich hormonów ulega nagłemu obniżeniu – co skutkuje „odrobieniem” liczby włosów „chowających się” w 3 m miesięczne telogenowe uśpienie w swych podskórnych mieszkach. Stan ten nie wymaga jednak leczenia. Z reguły po upływie sześciu miesięcy od momentu urodzenia dziecka dochodzi do samoistnej regeneracji liczebności włosów. [3,8]

II. ŁYSIENIE PO CHOROBACH
 

Łysienie wskutek grzybicy skóry owłosionej głowy
Łysienie może być wywołane przez pasożytujące na tkance skórnej mikropasożyty zwane grzybami. Schorzenie, które wywołuje utratę owłosienia zwie się grzybicą owłosionej skóry głowy. Jest ono stosunkowo często spotykane u dzieci, rzadziej u dorosłych i powinno być leczone przez lekarzy dermatologów. Ze względu na źródło zakażenia wyróżnia się dwie rodzaje grzybicy skóry owłosionej: - odmiana powierzchowna wywołana przez grzyby antropofilne, czyli zwykle bytujące tylko na ludzkiej głowie, nie zawsze przy tym powodując wypadanie włosów, - odmiana „zwierzęca” wywołana przez grzyby odzwierzęce (zoofilie).

W obrębie grzybic antropofilnych możemy wyróżnić, m.in:
grzybica strzygąca powierzchowna owłosionej skóry głowy,
grzybica drobnozarodnikowa powierzchowna owłosionej skóry głowy,
grzybica woszczynowa owłosionej skóry głowy.

Czy grzybica może spowodować utratę włosów? [1,2,3,4]
W skrajnym przypadku tak. Zwłaszcza, gdy skórę głowy zainfekują patogenne grzyby z 3 rodzajów: Trichophyton, Epidermophyton, Microsporum. [1]

Rys. 2
Zródło: http://www.alergia.org.pl/lek.arch1/archiwum/01_03/zakazenie.html CHOROBY ALERGICZNE SKÓRY; Prof. dr hab. n. med. Wiesław Gliński Klinika Dermatologiczna AM w Warszawie.

Grzyby te mogą penetrować do wnętrza hermetycznych mieszków włosowych i niszczyć ich delikatne struktury. Wnikają do mieszków przez naturalne szczeliny kontaktu skóry z łodygą włosa w miejscu ujścia mieszka włosowego. Skutkiem infekcji do mieszka jest trawienie enzymami i destrukcja delikatnych struktur brodawki i macierzy włosa. Proces destrukcji może przybiegać wolno lub szybko a w konsekwencji spowodować osłabienie lub wypadanie włosów. Łysienie z tego powodu może być tylko punktowe, miejscowe lub tez objąć całą powierzchnię głowy. W dużej mierze zależy to od ogólnego stanu zdrowia pacjenta oraz od jego wieku. Dodajmy, że grzybice owłosionej skóry głowy dotyczą w większości dzieci. Wyjątkiem jest grzybica woszczynowa atakująca również dorosłych. Objawia się ona ropnymi płasko-guzowatymi naciekami w okolicy mieszków włosowych.

Łysienie po chorobach zakaźnych i gorączkowych
Łysienie mogą wywołać ciężkie choroby zakaźne i gorączkowe, takie jak: dur plamisty, brzuszny, niektóre ostre postacie grypy, róża, gruźlica płuc, zapalenie płuc oraz kiła. Główną przyczyną wypadania włosów jest długotrwała gorączka, zwłaszcza gdy temperatura utrzymuje się długotrwale na poziomie 39,5 stopni. Inną przyczyną łysienia może być uszkodzenie przez bakterie lub ich toksyny układu nerwowego brodawki włosa, która jest portem dostawczym substancji odżywczych dla włosów. Łysienie po tego typu chorobach występuje stosunkowo rzadko, gdyż wspomniane choroby nie są obecnie częste w Polsce.

Łysienie plackowate
Jego ogniska pojawiają się nagle w postaci charakterystycznych bezwłosych „placków” pomiędzy włosami głowy a skóra jest zwykle w tych miejscach niezmieniona. Łysienie plackowate może pojawiać się w każdym wieku, choć najczęściej w 30 40 r.ż. Przyczyną choroby są: zaburzenia układu nerwowego (nerwice, stres, wstrząsy psychiczne); zaburzenia hormonalne (w chorobach tarczycy, nadnerczy); choroby o podłożu autoimmunologicznym (bielactwo, toczeń rumieniowy). Patomechanizm łysienia plackowatego wynika z zaburzeń i zahamowania podziałów komórkowych macierzy włosa. Skutkuje to stopniowym , ścieńczeniem włosów a z czasem ich wypadnięciem. Stopniowo narastającymi objawami są: włosy ułamane tuż nad powierzchnią skóry. Zmiany chorobowe mogą obejmować brodę u mężczyzn, narządy płciowych, doły pachowe, brwi i rzęsy. Gdy przebieg choroby jest złośliwy dochodzi do zlewania się ognisk bezwłosych, co może spowodować całkowite wyłysienie. W niektórych przypadkach obserwuje się ponadto utratę owłosienia całego ciała, brwi, ścieńczenie i zanik płytek paznokci, itp. Niekiedy w/w zmiany samoistnie ustępują, ale potem może dojść do nawrotu choroby. Leczenie polega na stosowaniu substancje drażniących na skórę pozbawioną włosów skórę, światłolecznictwa metodą PUVA. Długodystansowo prewencyjnie zalecane jest odpowiednie dożywienie włosów specjalnymi preparatami i odżywkami.

WYPADANIE WŁOSÓW Z POWODU ZMIAN SKÓRNYCH:
- Utrata włosów z powodu łojotoku i łupieżu
- łysienie w przebiegu chorób układowych - toczeń rumieniowy
- Łysienie z powodu bliznowacenia skóry – np. w liszaju płaskim

Utrata włosów z powodu powikłań łojotoku i łupieżu
Włosy „cierpią” , gdy gruczoły łojowe wydzielają zbyt wiele łoju. Ma to miejsce w niektórych okresach życia, zwłaszcza w okresie dojrzewania i przekwitania. Mówi się wówczas o łojotoku. Włosy przetłuszczone "zlepiają się" i jak „lep na muchy” wyłapują kurz pełen zarazków, co w pierwszym rzędzie zagraża infekcją grzybiczą i świądem. Wówczas łojotok i jego pochodna – łupież staje się to uciążliwą dolegliwością dla znacznego odsetka młodych ludzi. Niekiedy w takich stanach dochodzi do współzależnych zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych. Wówczas na podłożu łojotoku i łupieżu może dojść do grzybiczej lub bakteryjnej penetracji brodawki lub mieszków włosowych. Grzyby i bakterie po wniknięciu do wnętrza hermetycznych mieszków włosowych mogą uszkadzać i niszczyć delikatne struktury macierzy włosa i jego brodawki. Konsekwencja jest zahamowanie wzrostu oraz wypadanie włosów. Czyli łysienie! Dodajmy, że łysienie tego typu ma charakter odwracalny, wkrótce po zwalczeniu infekcji domieszkowej wspomnianych wyżej zarazków. Przed nawrotem choroby można się zabezpieczyć umiejętnie zwalczając objawy łojotoku i łupieżu, czyli nie dopuszczając do ich rozwoju i powikłań.

Łysienie w przebiegu chorób układowych – np. tocznia rumieniowatego
Toczeń rumieniowaty jest ciężkim zaburzeniem czynności układu odpornościowego. W tej chorobie układ immunologiczny uznaje za agresora własne przeciwciała skutecznie zwalczające infekcje zarazków, pasożytów i innych antygenów. Reaguje wytwarzaniem superbroni – autoprzeciwciał, które omyłkowo atakują własne tkanki dopatrując się tam ukrytego wroga. W trakcie tej walki powstają toksyczne chemiczne kompleksy immunologiczne, które odkładają się w tkankach i narządach, prowadząc stopniowo do ich degeneracji i uszkodzenia. Charakterystyczne dla tej choroby są objawy skórne występujące u 80–90% chorych . Są to plamisto-grudkowe wysypki na twarzy w kształcie motyla, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, itp. Wysypka pojawia się zwykle po ekspozycji na światło słoneczne. Często objawom tocznia towarzyszy łysienie plackowate. Przypomnijmy – łysienie tego typu ma formę wyodrębnionych ognisk, które pojawiają się nagle miedzy włosami w postaci bezwłosych „placków” . Skóra wewnątrz ogniska jest zwykle niezmieniona. Może też pojawić się rumień krążkowy skóry szyi i głowy. Ma on postać owalnych, rogowaciejących zmian, które pozostawiają na skórze blizny i odbarwienia.

Łysienie z powodu bliznowacenia skóry – np. w liszaju płaskim
Łysienie bliznowaciejące wywołuje występuje jako objaw wielu chorób. Głównym motorem procesu łysienia w tych chorobach jest agresja autoimmunologiczna niszcząca stopniowo mieszki włosowe – producentów łodygi włosa. Jedną z najczęstszych chorób tego typu jest liszaj płaski przewlekła choroba skóry oraz błon śluzowych cechująca się grudkowymi wypryskami i świądem Najbardziej prawdopodobne jest samoistne podłoże autoimmunologiczne choroby, chociaż nie wyklucza się udziału silnego stresu, jak też leków takich jak sole złota, neuroleptyki, itp. Towarzyszący jej stan zapalny niszczy brodawkę i macierz włosa, zastępując je jałową bliznowatą tkanką łączną. Skutkuje to trwałą utratą włosów głowy. Zewnętrznym objawem choroby są ogniska wykwitów grudkowych na głowie, które mogą być błyszczące, fiołkowe lub czerwonawe oraz mogą mieć układ linearny. Kolory i forma ulegają z czasem zmianom, na koniec stają się cielisto-brunatne. Wyróżnia się kilka odmian liszaja płaskiego. Forma zwana brodawkującą wyróżnia się zlewnymi ogniskami zapalnymi bez typowych grudek liszaja. Forma zanikowa cechuje się ogniskami obrączkowatymi, w części środkowej są zmiany bliznowate powodujące wyłysienie lub przebarwienia. Forma pęcherzowo-mieszkowa wykwita drobnymi grudkami przy mieszkach włosowych oraz obfitym rogowym czopem. Niestety nie ma dotąd leku leczącego przyczyny choroby. Terapia ogranicza się odblokowania objawów zapalnych. W terapii ogólnoustrojowej stosuje się zwykle glikokortykosteroidy, a niekiedy też antybiotyki (np. erytromycyna). W tzw. leczeniu miejscowych na skórę stosowane są maści, żele i kremy steroidowe. W leczeniu zmian chorobowych błon śluzowych jamy ustnej stosuje się retinoidy (pochodne kwasu witaminy A). Niekiedy celowym jest stosowanie również miejscowym leków immunosupresyjnych. W leczeniu łysienia związanego z liszajem płaskim stosuje się również zabiegi chirurgiczne polegające na usuwaniu miejsc zmienionych przez blizny. Przy większych zmianach konieczne może być zastosowanie przeszczepów skóry owłosionej. Leczenie może być uzupełniane maskowaniem łysiny implantami lub perukami.

REPETYTORIUM
 

Zespół przyczyn łysienia
Przyczyn łysienia może być wiele: zaburzenia i choroby hormonalne, choroby infekcyjne, metaboliczne, genetyczne, chemioterapia onkologiczna, działania niepożądane leków, zatrucia chemiczne, agresja autoimmunologiczna, zaburzenia odżywiania, stres, niewłaściwa pielęgnacja i higiena włosów, itp.

Piśmiennictwo
  1. Łysienie androgenowe u mężczyzn – czy warto leczyć? Andrzej Langner, Marcin Ambroziak; Przew Lek, 2002, 5, 4, 46-50
  2. Podstawy chemioterapii nowotworów – publikacja www Oddziału Chemioterapii Kliniki Onkologii Akademii Medycznej w Poznaniu - http://www.oncology.am.poznan.pl/studenci/podstawy/Podstawy_chemioterapii_nowotworow.pdf
  3. Portal - http://zdrowie.mylekarze.pl/choroby/328-lysienie-po-chorobach-zakaznych-zatruciach-lekach polekowego Małgorzata Latusek, Ligia Brzezińska-Wcisło; Przegl Dermatol 2013, 100, 16–25
  4. Leczenie ogólne łysienia plackowatego; Magdalena Łuczak, Tomasz Łuczak, Czanita Cieścińska, Rafał Czajkowski Przegląd Dermatologiczny 2013, 100, 53–58
  5. Medycyna Praktyczna Ginekologia i Położnictwo 2010/01 „Postępowanie w przypadku chorób skóry sromu. Wytyczne Royal College of Obstetricians and Gynaecologists nr 58, luty 2011” Medycyna Praktyczna - online
  6. Zaburzenia lipidowe u pacjentów ze schorzeniami układu sercowo-naczyniowego. Część II: leczenie fibratami Marek Kośmicki ;Przew Lek 2000, 10, 53-58
  7. Fibraty Encyklopedia leków - Medycyna Praktyczna - online Lek. Anna Tyrka, Dr n. med.Grzegorz Kopeć - http://chorobawiencowa.mp.pl/leczenie/show.html?id=62437
  8. Bezpieczeństwo stosowania retinoidów prof. dr hab. med. Ryszard Żaba Post Dermatol Alergol 2006; XXIII, 4: 161–174
  9. Interakcje miedzy lekami o żywnością – doc d. hab. Med. Mirosław Jarosz, prof. Dr hab. Med. Jan Dzieniszewski, Klinika Chorób Metabolicznych i Gastroenterologii Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie, wyd. MI Polska 2000 r. s 34
  10. Porównanie skuteczności i tolerancji 12 leków przeciwdepresyjnych nowej generacji – meta analiza 20.06.2010 Omówienie artykułu: Comparative efficacy and acceptability of 12 new-generation antidepressants: a multiple-treatments meta-analysis A. Cipriani, T.A. Furukawa, G. Salanti, J.R. Geddes, J.P.T. Higgins, R. Churchill, N. Watanabe, A. Nakagawa, I.M. Omori, H. McGuire, M. Tansella, C. Barbui The Lancet, 2009; 373: 746–758 Medycyna Praktyczna Psychiatria 2010/01 Opracowali: lek. Rafał Jaeschke, dr med. Małgorzata Bała, prof. Roman Jaeschke MD MSc Konsultował prof. dr hab. med. Stanisław Pużyński, Warszawa
  11. MAŁA ENCYKLOPEDIA MEDYCYNY PWN, 1999 s 454
  12. Domowy Poradnik Medyczny, PZWL 1999 r
  13. Wikipedia, i inne encyklopedie internetowe


 
oprac. mgr Edward Ozga Michalski
linki sponsorowane, reklamy

5330
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
Witaminy im nie zaszkodzą. Co innego gdyby je faszerować jakimiś lekami. ...leniwyDarek8     105332

No u mnie też 1 tabletka ibuprofenu 400mg bez problemu działa ...leniwyDarek8     93420

Może to być ból migrenowy, ale warto wybrać się z nim do lekarza. ...leniwyDarek8     526

W takim wypadku polecałbym dietę wątrobową: ... Ona nie tylko sprawdza się w schorzeniach wątroby, ale również ...klamer     717

Moja kolezanka ma ten problem :/ ...tex47a     11005

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-ABC wiedzy o tym - dlaczego łysiejemy?
-Łysienie androgenowe – diagnostyka i leczenie
-Łysienie androgenowe – przyczyny i objawy
-Łysienie od chorób
-Łysienie plackowate – objawy i leczenie
-Łysienie po chemioterapii
-Łysienie wskutek grzybicy skóry głowy - leczenie
-Łysienie wskutek uszkodzeń włosów
-Polekowe wypadanie włosów
linki sponsorowane, reklamy

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.