Przychodnia.pl
Darii, Krystiana   Sobota 25. Października 2014r
Jak leczyć reumatyzm?
Jeśli pewnego chłodnego i dżdżystego dnia odczujemy poranną sztywność stawów - np. palców rąk, stopy, kolana lub łokcia, a przy próbie ruchu silny ból - będzie to najpewniej atak choroby reumatycznej. Choć choroba przebiega w bardzo różny sposób i dotyczy nie tylko stawów, ale i tkanek okołostawowych, a nawet mięśni - jej cechą charakterystyczną jest ból wywołany ruchem. Zwykle bólowi towarzyszą: ograniczenie ruchomości stawów, zmiany zapalne, zapalenie tkanek okołostawowych, oraz obrzęki, zniekształcenia i zaczerwienienia.
Bez zapalenia = bez bólu
Wspólną przyczyną chorób reumatycznych jest zapalenie tkanek objętych chorobą.
Z kolei przyczyną stanu zapalnego jest najczęściej uszkodzenie tkanek tworzących układ ruchu, a więc kości, stawów, więzadeł, ścięgien oraz mięśni. Może ono być wywołane urazami lub powstać wskutek przeciążeń i mikrourazów trwających przez wiele miesięcy i lat, np. wskutek wad postawy, nadwagi, zmian zwyrodnieniowych stawów i kręgosłupa, itp. Efekt chorobotwórczy takich długo działających czynników jest, jak się okazuje, dużo silniejszy od czynników działających gwałtownie.
Ból i inne objawy wywołane są reakcją obronną organizmu na działanie czynników uszkadzających.
Czasem jednak reakcja ta jest nadmierna w stosunku do działającego bodźca, co prowadzi do wtórnego uszkodzenia tkanek i nasilenia dolegliwości.
Jedną z przyczyn takiej nadmiernej reakcji jest działanie drobnoustrojów oraz reakcje autoimmunologiczne polegające na produkcji przeciwciał niszczących własne tkanki. Przeciwciała te oraz kompleksy immunologiczne osadzają się w obrębie układu ruchu, zapoczątkowując procesy zapalne. Za bolesne i długotrwałe objawy zapalenia stawów i tkanek okołostawowych odpowiadają specyficzne substancje wytwarzane przez ustrój, nazywane mediatorami zapalenia. Należą do nich m.in. niektóre prostaglandyny, histamina, itp. Są one produkowane i uwalniane przez komórki zapalenia: granulocyty i limfocyty (białe krwinki), płytki krwi, makrofagi oraz komórki tuczne.
Wszystkie leki o działaniu przeciwzapalnym, a więc powstrzymujące rozwój choroby, działają poprzez zmniejszenie produkcji, zahamowanie uwalniania lub antagonizm w stosunku do już wydzielonych mediatorów zapalenia.
Leczenie miejscowe czy ogólne?
We wszystkich opisanych stanach konieczna jest rehabilitacja ruchowa, bez której staw ulega degeneracji. Paradoksalnie to właśnie ruch, mimo że jest bolesny, powstrzymuje chorobę reumatyczną. Jego brak wpływa niekorzystnie na odżywianie chrząstki stawowej i wytwarzanie specjalnego płynu przez błonę maziową, którego zadaniem jest zmniejszanie tarcia między elementami tworzącymi staw.
Aby móc się rehabilitować i “leczyć ruchem” konieczne jest pozbycie się paraliżującego bólu. W tym pomocna może być terapia miejscowa z zastosowaniem preparatów o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwobrzękowym. Jest ona korzystna ze względu na działanie leku ściśle w miejscu toczącego się procesu chorobowego. Czasem wystarcza jako jedyna forma leczenia, może być także prowadzona równolegle z farmakoterapią doustną. Stosuje się ją zwykle w lżejszych dolegliwościach, natomiast gdy bóle stają się bardziej nasilone lub trwają pomimo miejscowego leczenia zawsze konieczna staje się porada lekarza.
Jak leczymy najbardziej rozpowszechnione choroby reumatyczne?
Do najczęściej występujących chorób reumatycznych zaliczamy reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK); chorobę zwyrodnieniową stawów i chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa.
Leczenie poszczególnych jednostek chorobowych nieznacznie różni się między sobą. W terapii tych chorób, których wspólnym mianownikiem jest uwolnienie wspomnianych wyżej bólotwórczych mediatorów zapalenia najczęściej jako leki pierwszego rzutu stosuje się tzw. niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Leki te są bardzo ważne w terapii chorób reumatycznych, gdyż ich działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe następuje szybko i jest dostatecznie silne, aby chory zachował niezbędną sprawność ruchową umożliwiającą rehabilitację, podczas gdy na efekt leku modyfikującego przebieg zapalenia należy oczekiwać często kilka miesięcy. Skuteczność przeciwbólową NLPZ zastosowanych w danej kuracji powinno się oceniać po upływie 5 dni, a przeciwzapalnych po upływie 3 tygodni. Nie powinno się stosować równolegle dwóch leków z grupy NLPZ, gdyż może to osłabić działanie każdego z nich i pogłębić działania niepożądane, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty.
Ważne jest, że NLPZ po zaprzestaniu leczenia utrzymują się krótko w organizmie, co jest korzystne dla zdrowia. Jednak pełna procedura leczenia ciężkich przypadków zakłada stosowanie szerszej gamy leków.
Przykładowo w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów zakłada użycie następujących grup leków:
1. Leków tzw. pierwszego rzutu, od których zaczynamy leczenie: niesterydowych leków przeciwzapalnych (NLPZ: ketoprofen, kwas acetylosalicylowy, diklofenak i inne), oraz glikokortykosterydów. Leki te łagodzą objawy choroby, ale nie wpływają na jej przebieg i nie prowadzą do wyleczenia.
2. Leków drugiego rzutu - tzw. modyfikujących przebieg choroby. Należą tu sole złota, penicylamina, sulfasalazyna i leflunomid (lek najnowszej generacji, jeszcze niedostępny w Polsce). Leki te, stosowane w cięższych przypadkach, są w stanie zatrzymać postęp choroby na pewien czas, a u niektórych pacjentów nawet na zawsze (uszkodzenia stawów pozostają, ale choroba już nie postępuje).
3. Leków trzeciego rzutu - cytostatyków; leki te działają silniej niż poprzednie, ale za cenę dużo poważniejszych efektów ubocznych.
W zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa stosujemy podobny zestaw leków plus dodatkowo preparaty relaksujące mięśnie prążkowane.
Istotą choroby zwyrodnieniowej stawów jest postępujące niszczenie chrząstki stawowej. Natomiast choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa dotyczy krążków międzykręgowych (dyskopatia), stawów miedzy wyrostkami kręgów i stawów pomiędzy trzonami kręgów w kręgosłupie szyjnym. Objawia się to w badaniu rtg zwężeniem szpary stawowej i obecnością osteofitów, czyli wyrośli kostnych. Ból pojawia się zależnie od umiejscowienia procesu zwyrodnieniowego lub obecności wtórnego stanu zapalnego.
Leczenie choroby zwyrodnieniowej układu ruchu polega na stosowaniu:
1. odciążenia stawu (używanie kuli, obniżenie wagi ciała, w przypadku bólów kręgosłupa odciążenie w pozycji leżącej)
2. fizykoterapii (działanie przeciwbólowe, rozluźniające mięśnie, poprawiające ukrwienie )
3. kinezyterapii (dla utrzymania ruchomości stawu i masy odpowiednich mięśni),
4. balneologii (wpływ surowców naturalnych na układ ruchu i proces zapalny),
5. NLPZ (działanie przeciwbólowe - najsilniejsze wykazuje ketoprofen - oraz przeciwzapalne umożliwiające uruchomienie stawu),
6. leków chondroprotekcyjnych (działanie regenerujące chrząstki stawów - ciągle w fazie badań). Poza leczeniem zachowawczym stosuje się również zabiegi operacyjne .
Współczesna medycyna nie znalazła dotąd idealnych leków syntetycznych na choroby gośćcowe.
Stosowane są głównie leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, niezbędne dla ozdrowieńczej terapii ruchowej. Są one jednak obciążone groźnymi dla zdrowia działaniami niepożądanymi, Przewlekle stosowane wywołują chorobę wrzodową, zatrucie organizmu, niedokrwistość, osteoporozę, zaburzenia hormonalne, itp. Toteż większą nadzieję na trwałe wyleczenie można pokładać w niedocenianych lekach naturalnych. Mają niewiele mniej silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, a w przewlekłym stosowaniu pozbawione są wspomnianych niebezpiecznych działań niepożądanych.
Przykładem pomocnych leków roślinnych łagodzących dolegliwości reumatyczne są:
- roślinne salicylany i inne substancje przeciwzapalne i przeciwbólowe z kory wierzby,
- oleje nienasycone zawierające tłuszcze omega 3,
- antyoksydanty roślinne tłumiące zapalenie stawów, w tym witaminy – C, A, E, oraz biopierwiastki będące składnikiem ludzkich fizjologicznych utleniaczy – np. organiczny selen, cynk, magnez, mangan, miedź, itp.
- lecznicze kąpiele i termiczne okłady z ługów mineralnych.
Dieta pozwala zapobiegać bólom i powikłaniom gośćcowym
Wcześniej, zanim zachorujemy lub, gdy pojawią się pierwsze symptomy gośćca można się chronić przed chorobą przeciwgośćcową dietą oraz stosowaniem ziół i bakterii kwaszących oczyszczających organizm z toksycznych metabolitów, które mogły wywołać stan zapalny stawów. Szczególnie wartościowe są zioła moczopędne, a wśród nich zwłaszcza te, które ”czyszczą krew”, usuwają prozapalne substancje i tą metodą zapobiegają stanom zapalnym w stawach. Zawierają one związki, które łączą się z toksynami krwi tworząc z nimi związki łatwo rozpuszczalne w wodzie, a więc bez trudu wydalane z moczem. Takimi ziołami są: młode liście brzozy, liście pokrzywy, liście i nasiona jesionu, jagody i liście czarnej porzeczki, liście łopianu, korzeń i kora berberysu.

Dalej ...
ZIOŁA PRZECIWBÓLOWE I SUBSTANCJE PRZECIWZAPALNE


.
opracował mgr Edward Ozga Michalski
Ostatnio na Forum ...
Dan 2014-10-22 15:21:30
Zauwa┼╝y┼é kto┼Ť? Wi─Ökszo┼Ť─ç tych komentarzy, to reklamy... ...
Katarzyna 2014-10-22 10:58:01
Witam. Ja przez kilka lat walczy┼éam z migren─ů kt├│ra pojawia┼éa si─Ö u mnie nawet 2-3 razy w tygodniu. Leki tylko ┼éagodzi┼éy b├│l i objawy. Pomoc z ...
edyta 2014-10-21 14:55:28
jestem rok po operacji k─ůtnicy..... ...
SZUKAJ w Serwisie

BIULETYN

Wpisz swój e-mail
Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Choroba zwyrodnieniowa
-Choroba zwyrodnieniowa stawów - pytania do lekarza
-Gorączka reumatyczna
-Jak leczyć chorobę?
-Jak leczyć reumatyzm?
-Objawy i przebieg choroby
-Reumatoidalne zapalenie stawów
-Reumatyzm tkanek miękkich
-Ruch leczniczy i wypoczynek
-Zwyrodnienia szyjnego odcinka kręgosłupa
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz




Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2014
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.