Przychodnia.pl
Sobota 25. Listopada 2017r
Katarzyny, Erazma
linki sponsorowane, reklamy

Wczesne zapobieganie przerzutom do kości
Corocznie, co trzecia, z około 11 000 tysięcy Polek odkrywających u siebie raka piersi ma przerzuty, które najczęściej atakują kości. To alarmujące dane nie do końca tłumaczy wyższy, niż w krajach Zachodu stopień zawansowania raka w chwili wykrycia. Wysokie zagrożenie przerzutami do kości pojawia się również u chorych w krajach o wczesnej wykrywalności raka piersi i innych nowotworów i ma głębsze przyczyny patofizjologiczne. Toteż z dużym zainteresowaniem obserwowane są międzynarodowe badania skuteczności skuteczności zapobiegania przerzutami nowotworowymi do kości, przy pomocy bifosfonianów. W tym zwłaszcza obiecującego terapeutycznie klodronianu. Korzystając z obecności w Polsce jednego z liderów tych badań – światowej sławy kanadyjskiego onkologa prof. Aleksandra H.G Patersona - zapytaliśmy go o opinię nt. skuteczności tej profilaktyki.
Red: Jakie cele przyświecały największym dotąd międzynarodowym badaniom klinicznym nad rolą bifosfonianów w profilaktyce przerzutów do kości, w których brał Pan udział?
Prof: Podstawowym celem tych badań było określenie wpływu bifosfonianów – w tym szczególnie obiecującego terapeutycznie klodronianu - na hamowanie przerzutów do kości, zanim one jeszcze wystąpią. Inne ważne pytania to: określenie wpływu leku na długość życia chorych i jakość życia w chorobie (wpływ na zachowanie sprawności fizycznej, unikanie bólu, określenie działań niepożądanych leku, itp.).
Zanim zapytamy o wyniki tych badań proszę powiedzieć o szansach przeżycia chorych, u których już stwierdzono przerzuty do kości?
Rokowanie w przypadku przerzutów do kości jest złe. Wystąpienie przerzutów oznacza uogólnienie choroby nowotworowej i zwykle przesądza los chorych. Chociaż w przypadku raka piersi, pacjentki z przerzutami do kości żyją dłużej (średnio 2 lata), niż chore z inną lokalizacją odległych przerzutów, to tylko około 10% tych chorych żyje od chwili rozpoznania przerzutów 10 lat i dłużej.
Jakie korzyści wnosi stosowanie bifosfonianów?
Doprecyzujmy najpierw, czym jest profilaktyka, a czym leczenie tymi lekami. Podjęcie terapii bifosfonianami ma miejsce, gdy stwierdza się, po uprzednim dokładnym rozpoznaniu - przerzut nowotworowy do kości. Podanie choremu, np. klodronianu lub innych leków z tej grupy skutecznie hamuje wówczas nadmierne, prowadzące do złamań niszczenie tkanki kostnej przez osteoklasy - komórki kościogubne. Proces ten zwie się osteolizą nowotworową...
Słysząc takie słowa chory i jego rodzina zada od razu pytanie – czy wystarczy stosowanie samego bifosfonianu, aby zapobiegać przerzutom i leczyć osteolizę nowotworową?
Nie. W leczeniu przerzutów do kości - bifosfoniany stosuje się w ramach leczenia systemowego (chemioterapia, hormonoterapia), radioterapii, itp. Jednak bifosfoniany odgrywają szczególną rolę, gdyż hamują chorobliwą nadaktywność komórek kościogubnych. Zapobiega to osłabieniu kości, zmniejsza liczbę złamań patologicznych kości i kręgosłupa i dolegliwości bólowe. Dzięki czemu chory może m.in. otrzymywać mniej dodatkowych leków uśmierzających ból, ma szansę na dłuższe zachowanie sprawności ruchowej i dłuższe przeżycie. Bifosfoniany stosuje się zwłaszcza u chorych na raka piersi, ale pozytywne efekty leczenia udokumentowano także w przypadkach raka prostaty i szpiczaka mnogiego.
Na czym zatem polega profilaktyka chroniąca przed przerzutami?
Na podaniu bifosfonianu, już zaraz po zabiegu chirurgicznym, nieomal od samego początku systemowego leczenia raka, bez „wyczekiwania” na moment, kiedy już zostanie stwierdzony przerzut do kości. Tak wczesne podawanie zastosowano m/in.m.in. we wspomnianych badaniach klinicznych pod kierunkiem prof. Trevora Powlesa. W badaniach wzięło udział ponad tysiąc kobiet po operacji usunięcia guza piersi (mastektomii) - z Norwegii, Finlandii, USA i Kanady. Wszystkie badane przez nas pacjentki zostały przydzielone losowo do jednej grupy otrzymującej bifosfonian (klodronian) lub do drugiej grupy otrzymującej placebo. Niezależnie od grupy, w jakiej się znalazły otrzymały takie samo podstawowe leczenie systemowe - chemioterapię, hormonoterapię. itp.
Jaki był czasokres podawania bifosfonianów?
W grupie leczonej profilaktycznie klodronianem podawanie leku rozpoczynano w ciągu 6 miesięcy od podjęcia systemowego leczenia raka piersi i podawano przez 2 lata, po czym pacjentki obserwowano przez kolejne 3,5 roku.
Czy uzyskano dowody, że długotrwałe stosowanie bifosfonianów od samego początku leczenia chroni przed przerzutami do kości?
Tak, Okazało się, że bifosfonian (klodronian) zmniejszył częstość występowania przerzutów nowotworu piersi do kości, aż o 56% w porównaniu z grupą chorych otrzymujących placebo. Wcześniejsze, chociaż nie tak masowe badania kliniczne potwierdziły efektywność bifosfonianów w zapobieganiu przerzutom do kości. Jesteśmy bardzo zadowoleni, gdyż w świetle danych epidemiologicznych to duża szansa dla pacjentek. Możemy obecnie nie tylko leczyć przerzuty, ale także im zapobiegać.
Czy potwierdził się wpływ bifosfonianów na długość życia w chorobie?
Tak. Wielkim pozytywnym zaskoczeniem dla badaczy był fakt, że przez cały okres badań i obserwacji (średnio 5,5 roku), wśród chorych otrzymujących klodronian liczba zgonów zmniejszyła się o 23% w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Zmniejszyła się też liczba wznów u kobiet u których stwierdzono wyleczenie z raka piersi.
Czy profilaktyka tego typu zapobiega złamaniom kości i dolegliwościom bólowym?
Efekt przeciwzłamaniowy był widoczny. W tych (jak tez w wielu innych badaniach) udokumentowano hamowanie osteolizy nowotworowej, jak też i osteoporozy związanej z wiekiem. (Większość przypadków raka piersi ma miejsce w okresie okołomenopauzalnym). Profilaktyka zmniejsza znacząco liczbę złamań powodujących ból urazowy i odsuwa je w czasie. Potwierdzeniem jest zmniejszone zużycie środków przeciwbólowych przez chorych.
Zwykle boimy się przewlekłego podawania leków i ich objawów niepożądanych, czy podawany przez 2 lata klodronian nie był szkodliwy dla zdrowia?
Nie, klodronian był dobrze tolerowany przez pacjentki. Jedynym objawem niepożądanym u chorych otrzymujących lek było niewielkie zwiększenie częstości występowania niegroźnych biegunek. Ważna jest tez wygoda profilaktyki, gdyż klodronian może być podawany doustnie (tabletki), bez konieczności hospitalizacji i stosowania uciążliwych wlewów dożylnych.
Jak długo należy stosować profilaktykę bifosfonianową?
We wspomnianych najdłuższych badaniach klodronian podawano 2 lata. Z tego co wiem - w badaniach z użyciem bifosfonianów prowadzonych w USA leki podawane są ponad 3 lata i nie zanotowano znaczących działań niepożądanych. Osoby leczące przerzuty do kości stosują bifosfoniany dłużej. Wydaje się, że przyszłość profilaktyki bifosfonianami należy do przewlekłego stosowania, znacznie przekraczającego 5 lat. Przemawia za tym fakt zanikania efektu profilaktycznego wkrótce po odstawieniu leku. Wymaga to jednak dalszych badań, pod kątem przewlekłej profilaktyki i jej tolerowania przez chorych.
Czy bifosfoniany ochraniają przed przerzutami do kości chorych na inne postacie raka?
Tak. Podobny efekt obserwuje się w przebiegu szpiczaka mnogiego, raka płuca, prostaty, nerek – czyli w tych chorobach nowotworowych, w których dochodzi do przerzutów do kości i do osteolizy nowotworowej. Wszędzie tam profilaktyka bifosfonianowa powinna odegrać ważną rolę.
Czy już obecnie poleciłby Pan Profesor polskim lekarzom onkologom stosowanie tej profilaktyki?
Tak. I to pomimo ograniczoności środków, którymi jak wiem dysponuje polski system opieki medycznej. Uzasadnieniem, zwłaszcza w przypadku raka piersi jest już całkiem rzetelna wiedza na temat efektywności profilaktycznej bifosfonianów.
Od redakcji:
Jako podsumowanie do wywiadu z profesorem Aleksandrem H.G Patersonem Cytujemy wypowiedź lidera polskich onkologów - profesora dr hab. med. Cezarego Szczylika z Centralnego Szpitala Klinicznego WAM w Warszawie:
ace przeprowadzone przez profesora Powlesa i współpracowników (w tym prof. Aleksandra H.G Patersona) są przełomowe, dowodzą wartości i przydatności bifosfonianów nie tylko do leczenia wspomagającego w wybranych nowotworach. Ten lek, który nie jest środkiem cytostatycznym i do tej pory był stosowany w terapii wspomagającej, wykazał działanie przeciwnowotworowe takie, jak leki stosowane w chemioterapii nowotworów”
koniec
oprac. Edward Ozga Michalski
linki sponsorowane, reklamy

lekarz onkolog (choroby nowotworowe)
hemoroidy

Zobacz odpowiedź
lekarza onkologa
- Najczęściej zadawane pytania usługa bezpłatna - sponsor:
Aventis Pharma
-   Zadaj pytanie
13077
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
Witam serdecznie, moj synek ma 5 lat i waży 24 kg z badania moczu posiew wyszła już po raz 3 ta sama bakterja, Proteus mirabilis lekarz ...aniolek530@wp.pl     132

Witam serdecznie, moj synek ma 5 lat i waży 24 kg z badania moczu posiew wyszła już po raz 3 ta sama bakterja, Proteus mirabilis lekarz ...aniolek530@wp.pl     34

Dzieki za pomoc :) ...quina13     69511

ja na ból głowy pije kieliszek wódki i zawsze pomaga :D ...siczi999     95381

Witaminy im nie zaszkodzą. Co innego gdyby je faszerować jakimiś lekami. ...leniwyDarek8     107270

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Klodronian - szansą na przedłużenie życia chorych na raka
-Osteoliza nowotworowa - czyli przerzuty nowotworowe do kości (część 1)
-Osteoliza nowotworowa - czyli przerzuty nowotworowe do kości (część 2)
-Przerzuty do kości?
-Wczesne zapobieganie przerzutom do kości
Ciekawe linki
www.rakpiersi.pl zbysw.w.interia.pl/Web_1/
Zrb to dla siebie
AVENTISRaz w miesicu
Zrb to dla siebie
Nie bj si i zbadaj piersi:
Zbadaj si po kpieli
1. Po si ...dalej
linki sponsorowane, reklamy

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.