Przychodnia.pl
Niedziela 22. Października 2017r
Filipa, Kordylii
linki sponsorowane, reklamy

Leczenie farmakologiczne depresji



Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Trójpierścieniowe (nazwa pochodzi od schematu budowy chemicznej) leki przeciwdepresyjne, nazywane niekiedy w tej książce „tradycyjnymi lekami przeciwdepresyjnymi”, stosuje się w leczeniu tej choroby oraz niektórych cięższych zaburzeniach lękowych, agorofobii oraz napadach paniki. Należą do tej grupy: Anafranil, Amitryptylina, Imipramina, Petylyl i inne. Mają one zazwyczaj początkowo działanie sedatywne (czyli uspokajające i nasenne), tłumią objawy wzmożonej emocjonalności i dlatego ich stosowanie rozpoczyna się wieczorem od mniejszej dawki, która stopniowo jest powiększana. Leki tej grupy nie dają uzależnienia.
Zasady stosowania
Leki tej grupy często podawane są w stanach lękowych tylko raz dziennie, na noc. Działają jednak nie tylko w ciągu najbliższej nocy, ale również przez całą następna dobę, lub nawet kilka dni. Ich działanie rozwija się stopniowo, w ciągu kilku tygodni. Nie należy samemu zmieniać zapisanej dawki ani przerywać nagle kuracji. Do leczenia depresji stosuje się je w znacznie wyższych dawkach – bo aż do 200 - 250 mg dziennie. Przeciętna dawka dzienna wynosi, zazwyczaj w praktyce ambulatoryjnej, 150 mg. Aby pacjent zaakceptował tę dawkę, która z reguły powoduje wystąpienie niegroźnych lecz nieraz nieprzyjemnych objawów ubocznych, trzeba kilku dni stopniowego jej podwyższania. Zazwyczaj trwa to od 4 do 7 dni.

Dla pacjentów czynnych zawodowo i aktywnych przyjmowanie leku tylko w dwóch porcjach dziennych jest niekiedy zalecane, gdyż tacy chorzy często zapominają o przyjmowaniu dawki w środku dnia.
Środki ostrożności
  • Leki z tej grupy mogą mięć w pierwszych dniach stosowania działanie nasenne. Można to nawet odczuwać po pierwszych dawkach jako oszołomienie. Nie powinno się w czasie ich przyjmowania siadać za kierownicą.
  • Mają one działanie potencjalizujące na ewentualnie spożyty alkohol i niektóre inne leki. Nie należy go spożywać w czasie leczenia, a przyjmowanie z innymi lekami zawsze konsultować z lekarzem.
  • Zasadniczo nie powinny być przyjmowane w czasie ciąży ani karmienia piersią. Ewentualne odstąpienie od tej zasady musi być konsultowane.
  • Jak każdy lek, tak i one mogą niekiedy powodować wystąpienie uczulenia. Należy czym prędzej zgłosić ten fakt lekarzowi.
  • Pacjenci cierpiący na jaskrę, przerost gruczołu krokowego i niewydolność krążenia muszą uprzedzić o tym fakcie psychiatrę i przedstawić wyniki badań. Być może, stosowanie tych leków będzie wymagało dodatkowych konsultacji.
  • U osób ze stwierdzonym nadciśnieniem tętniczym krwi należy stosować niższe dawki leku z jednoczesnym aktywnym leczeniem nadciśnienia.
  • W przypadku profilaktycznego, długotrwałego stosowania leku należy okresowo badać morfologię krwi.
  • Leki z tej grupy mogą mięć w pierwszych dniach stosowania działanie nasenne. Można to nawet odczuwać po pierwszych dawkach jako oszołomienie. Nie powinno się w czasie ich przyjmowania siadać za kierownicą.
  • Mają one działanie potencjalizujące na ewentualnie spożyty alkohol i niektóre inne leki. Nie należy go spożywać w czasie leczenia, a przyjmowanie z innymi lekami zawsze konsultować z lekarzem.
  • Zasadniczo nie powinny być przyjmowane w czasie ciąży ani karmienia piersią. Ewentualne odstąpienie od tej zasady musi być konsultowane.
  • Jak każdy lek, tak i one mogą niekiedy powodować wystąpienie uczulenia. Należy czym prędzej zgłosić ten fakt lekarzowi.
  • Pacjenci cierpiący na jaskrę, przerost gruczołu krokowego i niewydolność krążenia muszą uprzedzić o tym fakcie psychiatrę i przedstawić wyniki badań. Być może, stosowanie tych leków będzie wymagało dodatkowych konsultacji.
  • U osób ze stwierdzonym nadciśnieniem tętniczym krwi należy stosować niższe dawki leku z jednoczesnym aktywnym leczeniem nadciśnienia.
  • W przypadku profilaktycznego, długotrwałego stosowania leku należy okresowo badać morfologię krwi.
Przeciwwskazania
Nie należy trójcyklicznych antydepresantów stosować w wypadku nadwrażliwości na podany lek. Nie powinno się ich łączyć z niektórymi innymi lekami przeciwdepresyjnymi (z grupy MAO). Nie powinno się ich stosować u osób będących bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego.
Działania uboczne
W czasie pierwszych dni stosowania leku niektórzy pacjenci odczuwają suchość w ustach, uczucie ciężkości i zawrotów głowy połączone ze spadkiem ciśnienia. Inni niekiedy skarżą się na zaparcia i drżenie mięśni. Objawy te, mijają zazwyczaj w ciągu tygodnia. Jeśli nie będą ustępować, to lekarz zapisze inny preparat.

Tak opisuje przebytą depresję pięćdziesięcioletnia pacjentka, mężatka, gospodyni domowa, matka dwóch synów, leczona Anafranilem.

Depresja to straszna rzecz. Ktoś , kto tego nie przeżył nie potrafi sobie tego stanu wyobrazić. Ponieważ, ja obecnie jestem zdrowa (pacjentka na leczeniu podtrzymującym Anafranilem SR 37,5 mg dziennie) postaram się przenieść w tamten niesamowity stan i opisać to, co było w tym wszystkim najbardziej charakterystyczne.

Stopniowe pogarszanie się nastroju. Mdłości, zawroty głowy, bóle brzucha. Ponieważ mało wiedziałam o depresji pomocy szukałam u gastrologa. Zapisał mi lekarstwa, wysłał na gastroskopię ale mój stan nie poprawiał się. Czułam, że „coś” jest ze mną nie tak, ale przestałam wierzyć, że to sprawy gastrologiczne. Miałam kłopoty ze snem. Zasypiałam późno, budziłam się po 2-3 godzinach bardzo zmęczona z jakimiś dziwnym niepokojem i kompletną pustką w głowie. Moje myśli goniły w zawrotnym tempie, ale nie mogłam zupełnie skupić się na jednym problemie – wszystko było „zamazane”.

Przyszłość widziałam w czarnych kolorach, sama sobie wydawałam się mało warta, niezaradna i nikomu niepotrzebna. Ranki były koszmarne. Leżałam w łóżku, nie spałam i nie potrafiłam skupić się na niczym. Wyjście z domu było coraz trudniejsze. Zauważyłam, że z kontaktowej, towarzyskiej osoby stałam się „dziwakiem”. Trudność sprawiało mi sformułowanie myśli, bałam się ludzi.

Kolosalne zmiany w moim zachowaniu zwróciły uwagę moich bliskich. Przestali wierzyć, że to sprawy gastrologiczne. Nie jadłam, w zawrotnym tempie chudłam, nawet moje włosy przestały błyszczeć i „były martwe”. Zmienił się mój cały wygląd, inaczej poruszałam się. Trudność sprawiała mi mowa i wszystkie codzienne czynności. Byłam maksymalnie rozkojarzona, najprostsze zajęcia były koszmarem. Nie obchodził mnie świat zewnętrzny, tylko moja kotłowanina w środku.

W odpowiednim czasie, moi bliscy zareagowali. Właściwy lekarz zajął się mną i wyszłam z tego po 3-4 tygodniach. Zajmowała się wtedy mną moja mama. Spałam, spałam, brałam leki i zdrowiałam.
Czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Jednym z najważniejszych przedstawicieli leków tej grupy jest mianseryna. Preparat ten, w zamierzeniu jego twórców miał być lekiem przeciwdepresyjnym. Tak też jest, a na dodatek jest on środkiem łagodniejszym, dającym mniejszą ilość objawów ubocznych. Dlatego ma znacznie mniej przeciwwskazań do stosowania niż opisane powyżej leki trójpierścieniowe. Ponadto jego działanie jest kilkufazowe. Stosowany wieczorem pomaga w zasypianiu. W drugiej fazie, uwidaczniającej się w ciągu tygodnia, łagodzi niepokój i stany napięcia nerwowego. Od drugiego tygodnia działa przeciwdepresyjnie i stymuluje aktywność. Zalecane środki ostrożności przy jego stosowaniu są podobne jak wobec leków poprzedniej grupy.
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
Ta stosunkowo nowo syntetyzowana grupa leków przeciwdepresyjnych posiada szereg istotnych zalet, w stosunku do leków poprzednich generacji. Ze względu na niewielką ilość objawów ubocznych towarzyszących terapii, może być stosowana u ludzi aktywnych zawodowo, u studentów, którzy nie mogą przerwać nauki w czasie leczenia i u pacjentów, którzy muszą wydajnie pracować intelektualnie. Największe nadzieje spośród wielu leków tej grupy budzą Cipramil i Seroxat. Leki te, nie tylko z powodzeniem redukują lęk przewlekły, ale działają również skutecznie w leczeniu napadów paniki oraz leczeniu stanów depresyjnych. Objawy uboczne w czasie ich stosowania obserwuje się niezwykle rzadko. Oczywiście, podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, nie dają one uzależnienia. Ponadto budzą nadzieję, że może będą mogły być stosowane jako leki podtrzymujące (lub inaczej zapobiegające popadaniu w kolejne depresje) w leczeniu nawracających stanów lękowych i depresyjnych. Ta ich właściwość, ma olbrzymie znaczenie w prywatnej praktyce lekarza psychiatry.
Cipramil – Citalopram
Lek zawiera bromowodorek citalopramu w ilości odpowiadającej 20 mg citalopramu w tabletce.
Właściwości
Cipramil jest silnym i najbardziej wybiórczym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o działaniu przeciwdepresyjnym. Pełne działanie przeciwdepresyjne citalopramu występuje zazwyczaj po 2-4 tygodniach leczenia. Lek ten nie wpływa na układ przewodnictwa mięśnia sercowego ani też w sposób istotny na ciśnienie krwi. Jest to szczególnie ważne, zwłaszcza w przypadku leczenia pacjentów w podeszłym wieku. Ponadto nie oddziałuje na czynność układu krwionośnego, nerek oraz wątroby. Niewielka częstość występowania objawów niepożądanych oraz nieznaczne właściwości uspokajające leku Cipramil sprawiają, że jest on szczególnie zalecany w długotrwałym leczeniu. Ponadto nie powoduje przyrostu masy ciała, ani też nie potencjalizuje działania alkoholu.
Szczególne ostrzeżenia oraz środki ostrożności
- Cipramilu nie należy podawać równocześnie z lekami z grupy MAOI oraz przed upływem 14 dni od momentu ich odstawienia.
- stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn
Cipramil nie wpływa na zdolności intelektualne i psychomotoryczne. Jednakże u pacjentów leczonych lekami psychotropowymi mogą występować zaburzenia koncentracji i uwagi, ze względu na samą chorobę jak i na przyjmowane leki. Z tego powodu pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Dawkowanie
Cipramil podaje się doustnie raz na dobę w dawce 20 mg. W zależności od reakcji pacjenta na leczenie oraz nasilenia depresji dawkę można zwiększyć, maksymalnie do 60 mg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg. W mej praktyce zalecam zazwyczaj dawkę 20 mg dziennie i przyjmowanie leku rano.
Zaleca się szczególną ostrożność:
- u pacjentów z niewydolnością wątroby. Dawkę należy zmniejszyć u nich do minimalnej zalecanej.
- u pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku nieznacznej lub umiarkowanej niewydolności nerek modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.
Czas leczenia
Leczenie należy prowadzić przez co najmniej 6 miesięcy w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu choroby.
Działania niepożądane
Obserwowane podczas leczenia preparatem Cipramil działania niepożądane mają charakter łagodny i przejściowy. Zazwyczaj pojawiają się podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia i mijają w miarę ustępowania depresji. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów leczonych lekiem były:
- suchość jamy ustnej
- nudności
- senność
- zwiększona potliwość
- nieznaczne drżenia.
- niewielkie spowolnienie akcji serca. W większości przypadków nie ma to znaczenia klinicznego, jednakże u pacjentów z pierwotnie wolnym rytmem serca może prowadzić do bradykardii.
Inne wskazania do stosowania Cipramilu

Profilaktyka nawrotów depresji
Cipramil jest skuteczny w zapobieganiu nawrotom depresji. Długotrwałe leczenie profilaktyczne jest dobrze tolerowane i skuteczne u osób z częstymi nawrotami. Wiadomo, że ryzyko wystąpienia nawrotu narasta z czasem trwania i liczbą kolejnych epizodów u danego pacjenta i tacy pacjenci o wysokim ryzyku, powinni kontynuować leczenie podtrzymujące remisję depresji. Ustalono, że nie wystarczy krótkotrwałe (8 tygodni) leczenie farmakologiczne ostrej depresji. Należy je przedłużyć o dalsze 4 miesiące po uzyskaniu remisji. U chorych wysokiego ryzyka niezbędne jest także leczenie profilaktyczne, co najmniej do roku od początku zachorowania. Takie postępowanie daje pacjentowi możliwość utrzymania się w stanie zdrowia i uniknięcia kolejnych nawrotów depresji.
Zespół lęku napadowego z /lub bez agorafobii
W badaniach klinicznych udowodniono, że Cipramil jest skuteczny i w tym wskazaniu. Rezultaty tych badań wykazały, że:
  • leczenie rozpoczyna się od dawki 10 mg, jeden raz dziennie, przez pierwszy tydzień, a następnie dawkę zwiększa się do 20 mg raz dziennie
  • optymalna dawka to 20 – 30 mg dziennie w leczeniu krótko - jak i długoterminowym
  • leczenie powinno być wieloletnie
A tak przedstawia się przebieg leczenia jednego z mych pacjentów Cipramilem. Pacjent poinformowany o możliwości leczenia podtrzymującego i profilaktycznego zdecydował się na tę formę terapii i przyjmuje lek do dzisiaj.
Trzydziestojednoletni urzędnik skarbowy, z podwarszawskiej miejscowości, żonaty, z wyższym wykształceniem zgłosił się do mego gabinetu z powodu znacznego obniżenia nastroju i spadku aktywności. Podał, że jego ojciec chorował w przeszłości na schizofrenię. Prawdopodobnie na tę samą chorobę chorowała również matka ojca. Pochodził z rodziny ubogiej i z trudem mógł sobie pozwolić na skończenie studiów. Od końca szkoły średniej i przez całe studia prawnicze pracował aby na nie zarobić. Nie dostał się na aplikację prawniczą i zaczął pracę w urzędzie skarbowym. Z tej pracy był zadowolony, wreszcie mógł pozwolić sobie na odrobinę luksusu takiego jak, wyjazd na atrakcyjny urlop czy samodzielność finansową. Od czasów szkolnych bał się aby nie zachorować psychicznie. Bał się ewentualnego obciążenia dziedzicznego schizofrenią. Małżeństwo zawarł z miłości i pożycie dotąd układa się pomyślnie. Na pół roku przed pierwszą wizytą u mnie zachorowała mu na raka matka i po ciężkiej, kilkumiesięcznej chorobie zmarła. Pacjent w tym okresie załamał się psychicznie. Nie sypiał, mało jadał, stracił na wadze kilka kilogramów. W pracy nie radził sobie. Narastały zaległości a on nie był w stanie wypełnić najbłahszego wniosku. Zaczął bać się delegacji terenowych. Wszystko było dla niego za trudne. Wykorzystał cały urlop aby „odpocząć” od pracy. Od internisty dostał zwolnienie ale obawa przed „kompromitacją” była coraz silniejsza. Uważał się za „niezdolnego głąba, który cudem prześlizgnął się przez studia”. Zaczął rozmyślać o samobójstwie „aby uwolnić żonę od opieki nad chorym człowiekiem”.

W takim stanie zgłosił się do mnie. W szczegółowo zebranym wywiadzie ustalono, że pod koniec studiów przebył kilkutygodniowy epizod „załamania nerwowego”, który minął samoistnie bez leczenia psychiatrycznego. U pacjenta stwierdziłem znaczne obniżenie napędu psychoruchowego. Jego wypowiedzi były spowolniałe i takie też było myślenie. Był w dobrym emocjonalnym kontakcie choć widoczne było znaczne obniżenie nastroju. Urojeń ani omamów nie podawał. Nie stwierdziłem u niego również formalnych zaburzeń myślenia ani symboliki w wypowiedziach. Przyznawał się do myśli samobójczych ale były one wynikiem przygnębienia. Skarżył się ponadto na znaczny spadek libido, co jego zdaniem przynosiło mu ujmę. Rozpoznałem u pacjenta depresję, a wykluczyłem schizofrenię.

Pod koniec roku 2000 rozpocząłem leczenie pacjenta Cipramilem w dawkach do 20 mg dziennie. Już po 2 tygodniach poczuł wyraźną różnice samopoczucia. Stał się bardziej aktywny, szybciej szła mu praca, zaczął nadrabiać zaległości. Jednocześnie lepsze samopoczucie pozwalało mu na snucie planów na przyszłość. Zajął się organizowaniem wyjazdu zimowego dla siebie i żony. Wreszcie spędzili urlop w górach, po którym wrócił zupełnie w dobrej formie. Myśli o bezsensie życia, uporczywe w czasie choroby, ustąpiły stopniowo w ciągu trzech pierwszych tygodni leczenia i więcej już nie wracały.

Pacjent przyjmował Cipramil przez okres 3 miesięcy, po czym przerwał leczenie i zaprzestał zgłaszać się na wizyty. Po dwumiesięcznej remisji powróciła jednak depresja. Ponownie stał się apatyczny i zaczął mieć trudności z pracą i kłopoty ze snem. Ponownie zaleciłem mu przyjmowanie Cipramilu, tym razem w dawkach do 30 mg dziennie i 1 mg Noctoferu na noc. I tym razem nastąpiła szybka poprawa samopoczucia i aktywności pacjenta. Uregulował się również jego sen.

Od wiosny 2001 roku jest na podtrzymującej dawce Cipramilu (1/2 tabl. a 20 mg). Zdecydował się na leczenie podtrzymujące po otrzymaniu informacji, że w ten sposób ma szanse zabezpieczyć się przed kolejnym nawrotem depresji.
Seroxat – paroksetyna
Seroxat jest silnym i selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny. Okres aktywnego działania leku w organizmie wynosi około jednej doby. Pełne działanie leku uzyskuje się po około 14 dniach stosowania. W użyciu są tabletki po 20 mg, a zalecane dawkowanie to 1 tabl. dziennie rano. W szczególnych przypadkach możliwe jest podwyższenie dawki do 50 mg dziennie.
Zalecenia
Część wskazań dla tego leku opisana była uprzednio. Reasumując: Seroxat stosuje się nie tylko w leczeniu depresji ale i stanów lękowych. Stosuje się go również, z dobrymi efektami, w leczeniu zespołu natręctw. Zespół ten przez swą uporczywość i względną oporność na leczenie jest często prawdziwym wyzwaniem dla terapeuty. Posiadając w rękach nowy lek mamy większą szanse aby pomyślnie uporać się z tą chorobą u naszych pacjentów.
Środki ostrożności

- lek nie powinien być stosowany u kobiet w czasie ciąży i karmienia piersią
- nie zaleca się podawania leku dzieciom
- leczenie chorych na padaczkę wymaga szczególnej ostrożności
- podobnie ostrożność jest niezbędna w czasie leczenia chorych z zaburzeniami krążenia, u chorych z jaskrą i pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (werfaryna)
- nie powinno się łączyć leczenia Seroxatem z lekami z grupy MAO
- pacjenci leczeni tym preparatem powinni się wstrzymać ze spożywaniem alkoholu
Objawy uboczne
Niekiedy, na początku leczenia, niektórzy pacjenci mogą się skarżyć na:
- wzmożoną potliwość
- senność
- nudności
- suchość w ustach
- zaparcia lub biegunki
- zmiany w ciśnieniu tętniczym krwi

Objawy te zazwyczaj ustępują samoistnie po kilku dniach podawania leków. U osób z natury „nadwrażliwych” lub ze skłonnościami do hipochondrii podnoszę dawkę stopniowo, przez kilka dni lub podaję jednocześnie jakąś benzodiazepinę, w niewielkich dawkach, w czasie pierwszych dni leczenia.
Coaxil – tianeptyna
Tianeptyna jest lekiem nasilającym wychwyt zwrotny serotoniny i wpływający regulująco na zaburzoną w depresji oś podwzgórze-przysadka-nadnercza. Opisywany lek poza działaniem przeciwdepresyjnym posiada działanie przeciwlękowe. Tianeptyna cechuje się minimalnym ryzykiem interakcji lekowych. Uważa się, że w odróżnieniu od większości leków przeciwdepresyjnych metabolizm tianeptyny zachodzi bez udziału cytochromu P450. Podkreśla się niezakłócone funkcje seksualne u pacjentów leczonych tym lekiem. Dlatego często tianeptyna jest podawana u młodych osób.
Zalecenia
Tianeptyna jest lekiem dobrze tolerowanym i szczególnie przydatnym w leczeniu ambulatoryjnym. Daje ona bezpieczeństwo kardiologiczne. Nie obserwuje się wyraźnego wzrostu ciśnienia tętniczego krwi ani istotnych zmian w zapisach EKG.
Tianeptyna nie obniża progu drgawkowego, w odróżnieniu od trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i dlatego może być stosowana u chorych ze zmianami w EEG.
O doskonałej tolerancji leku może świadczyć chociażby odsetek pacjentów przerywających leczenie z powodu działań niepożądanych – w przypadku tianeptyny kształtuje się na poziomie 3,7%, podczas gdy przy stosowaniu leków przeciwdepresyjnych odsetek ten wynosi około 15-19%.
Tianeptyna ze wzgłdu na skuteczność przeciwdepresyjną i przeciwlękową, a przede wszystkim profil tolerancji wydaje się być właściwym wyborem w leczeniu niezbyt głębokich depresji u pacjentów ambulatoryjnych. Z tych samych powodów można ją podawać osobom z chorobami somatycznymi, osobom w wieku podeszłym i pacjentom uzależnionym od alkoholu.
W przypadku przedawkowania tianeptyny w celach samobójczych preparat ten okazał się mało toksyczny, a tym samym bezpieczny.
Dawkowanie
Przeciętna dawka dzienna to od 25 do 50 mg dziennie. Lek powinien być podawany w trzech dawkach dziennych, przed posiłkami.
Środki ostrożności
Tianeptyny nie należy stosować:
  • u dzieci poniżej 15 lat
  • w skojarzeniu z lekami z grupy IMAO
  • u osób z nadwrażliwością na lek
Objawy uboczne
Przy stosowaniu tianeptyny rzadko się obserwuje objawy uboczne. Niekiedy pojawia się senność lub koszmary senne. Niekiedy obserwuje się objawy gastryczne.
A oto przebieg leczenia siedemdziesięcioletniej emerytki tianeptyną.
Pacjentka, z zawodu nauczycielka, od 2 lat była wdową. W pierwszym roku, po śmierci męża, z którym przeżyła ponad 40 lat zajęta była trudnymi sprawami spadkowymi i zamianą mieszkania. W przeszłości poważniej nie chorowała. Nigdy też nie cierpiała na depresję. Kiedy się wreszcie wszystkie te sprawy zakończyły i „mogłaby żyć spokojnie” okazało się, że „przewrotnie”, pojawił się u niej niepokój, trudności koncentracji i zaburzenia snu. Coraz dotkliwiej uświadamiała sobie samotność, a na dodatek pogorszyły się jej relacje z córką i zięciem. „Zawiodła się na nich”. „Oddała im wszystko co miała; zdrowie, serce i dobytek, a spotkała się z czarną niewdzięcznością”. Z miesiąca, na miesiąc traciła na wadze, jadała z „rozsądku”. Zaprzyjaźniony internista skierował ją do mego gabinetu.

Pacjenta wychudzona, odwodniona, od lat leczyła się na nadciśnienie tętnicze. Skarżyła się głównie na zaburzenia snu i wewnętrzny niepokój. Nastrój miała wyraźnie obniżony. Często popłakiwała. Miała też myśli rezygnacyjne ale bez prób realizacji. Przez internistę leczona - bez efektu - Tranxenem do 10 mg dziennie.

Pacjentka otrzymała zalecenie przyjmowania Coaxilu do 50 mg dziennie. Lek tolerowała dobrze. Jej okresowe badania kardiologiczne wykazywały stabilność. Stopniowo wyciszał się jej niepokój i poprawiał sen. Mniej płakała i częściej wychodziła z domu. Do córki i syna zachowała jednak krytyczny stosunek. Twierdziła, że zawiodła się na nich i to było bardzo bolesne. Wreszcie nawiązała znajomość z sąsiadkami i jako była nauczycielka zaczęła udzielać korepetycji dwojgu dzieciom języka polskiego. Lek przyjmowała prze pół roku. Bała się go odstawić. Po tym czasie poinformowała mnie telefonicznie, że „jakoś sobie radzi bez leków”.
Ixel - (milnacipram) - inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny
Ixel jest jednym z „nowoczesnych” leków przeciwdepresyjnych budzących nadzieję na skuteczne i bezpieczne leczenie pacjentów depresyjnych, u których dominują objawy apatii, obniżonego nastroju i bezsilności. Jednocześnie ponad roczny okres obserwacji wykazał, że jest on preparatem dobrze tolerowanym i akceptowanym przez ludzi, którzy muszą być w czasie leczenia aktywni zawodowo. Nie obserwowałem dotąd żadnych istotniejszych zaburzeń ubocznych, a pacjenci zgłaszają nieliczne tylko skargi w czasie jego stosowania.
Zasady stosowania
Lek ten jest w aptekach pod postacią kapsułek 25 i 50 mg. Uważa się, że aby uzyskać efektywne działanie leku należy go podawać w dawce do 100 mg dziennie (po 50 rano i przed wieczorem). Dawki zwiększam zazwyczaj stopniowo, podając lek początkowo tylko rano. Niekiedy dodatkowo podaję pacjentom na noc benzodiazepiny aby znieść stymulujące działanie leku.
Przeciwwskazania
Ixelu nie należy stosować:
  • w przypadku nadwrażliwości na ten lek
  • u dzieci poniżej 15 roku życia
  • jednocześnie z niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi (lekarz zapisujący ten preparat zna dokładnie ograniczenia jego stosowania, preparaty MAO itp)
  • u kobiet ciężarnych i w okresie karmienia piersią
Mimo, że większość osób przyjmujących ten lek nie skarży się na zaburzenia koordynacji w czasie prowadzenia samochodu, zaleca się tu zwiększoną ostrożność ze względu na możliwość indywidualnej nadwrażliwości.

Częstość występowania objawów ubocznych u pacjentów mego gabinetu w odniesieniu do poszczególnych grup leków przeciwdepresyjnych
Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne:
Imipramina, Amitryptylina, Dezypramin
- senność
- niepokój
- arytmia
- nudności
- potliwość
- zaparcia
- suchość jamy ustnej
- nadkwaśność
- dysfunkcje seksualne
Leki z grupy SSRI: Fluwoksamina, Floxetyna, Sertrali
- niepokój
- zaburzenia snu
- nudności
- zab. przewodu pokarmowego
- opóźniony czas działania
- liczne interakcje
- dysfunkcje seksualne
Leki z grupy SNRI:
Wenlafaxyna
- niepokój
- zaburzenia snu
- opóźniony czas działania
- wzrost ciśnienia tętniczego
- zab. przewodu pokarmowego
Tianeptyna Coaxil
- bóle głowy
- nudności
- senność
Stosowanie poszczególnych leków przeciwdepresyjnych w zależności od manifestacji głównych objawów (na podstawie doświadczeń autora).
.
Lęki
- Amitryptylina
- SSRI
- Tianeptyna
Agitacja
- Mianseryna
- Remeron
Bezsenność
- Mianseryna
- Tianeptyna
Bóle
- Amitryptylina
Dysfunkcje seksualne
- Tianeptyna
Objawowy alkoholizm
- Tianeptyna
Napady paniki
- SSRI
Anoreksja
- SSRI

Poza wymienionymi tu lekami, istnieje jeszcze wiele innych, obiecujących preparatów, zalecanych do leczenia stanów depresji i stanów lękowych, a ze względu na różnorodną strukturę chemiczną nazywanych heterocyklicznymi.
.
ZRÓDŁO: BEZSENNOŚĆ–autor dr med. Janusz Krzyżowski

TREŚCI prezentowane w witrynie mają charakter edukacyjny i dotyczą problemów: bezsenności, depresji, lęków, patologii seksualizmu, psychiatrii transkulturowej autor dr n. med. Janusz Krzyżowski – psychiatra KONTAKT: Prywatny Gabinet Lekarski: Leczenie stanów lękowych, depresji, nerwic.Warszawa Ul. Dolna 4/15 Rejestracja tel. 022 833 18 68 .
linki sponsorowane, reklamy

25816
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz

7 franek 108.21.65.250
2012-04-28 05:01:27

mam 45 l. i czasem mam epizody ataku paniki, ale nic nie bralem ! samoistnie przechodza ! zaczalem biegac 4km. lykac letycyne w softgelu (capsulki) i b-6,l-theanine (aminokwas) w zielonej herb. jest niwielka ilosc wiec trzeba miec kapsulki albo tabl.- widze poprawe ! samemu sobie wytlumaczylem, ze to tylko newica ha ha i kupilem to ! wiecej spie dbam o to. sen najwazniejszy jest musi byc gleboki i caly czas optymizm i praca , powodzenia,
6 BASIA 86.63.109.250
2012-03-26 21:30:58

A JA DZIĘKUJĘ ZA NOWE MEBLE I FIRANKI I TAPCZAN
5 PRZEMYSŁAW 1 86.63.125.115
2012-03-05 23:05:03

A CO POWIECIE JAK MA SIĘ DEPRESJE A DO TEGO JESZCZE STWARDNIENIE ROZSIANE !!!
4 halszka 46.113.239.69
2012-02-23 23:54:05

cipramil jest najlepszym lekiem! zażywałam różne lekarstwa tego typu ,żadne mi nie pomogły cipramil zadziałał po trzech miesiącach i tak zażywam go dnia dzisiejszego, pierwszą tabletkę żyłam w 2005,byłam bardzo chora,silne lęki,można powiedzieć 24h na dobę przez 3 lata nie mogłam sama funkcjonować pozdrawiam wszystkich cierpiących,życzę zdrowia! PS przeżyłam koszmar!!!
3 Marzena 95.41.87.173
2012-01-22 14:52:07

mało wyczerpujące, ale ogólny zarys dobry. Bardzo przydatne dla pacjenta. J ak wiemy, każdy ( lub prawie każdy pacjent ) korzysta z wiadomości internetowych. Te są bardzo korzystne, nie straszą pacjenta. Dziękuję. Psychiatra.
2 BORYS 86.63.125.115
2011-09-19 02:27:48

chvba za bezsensowość ?
1 WOJTEK 178.182.20.35
2011-09-05 11:21:42

DZIEKUJE ZA RZECZOWOSC


Na Forum
zobacze chetnie :) ...grubalinka22     60770

zgadzam sie ale zawsze dostanie sie sparcia od swojej rodziny :) ...grubalinka22     31985

dziekuje za informacje :) ...grubalinka22     138288

no właśnie jest to tragedia, jak wytłumaczyć maluchowi ze musi ciągle brać syropy czy inhalacje robić bo ma alergie ...kwiatek3     36616

Widzę że tutaj dużo ludzi wybiera naturalne metody leczenia i prawidłowo. Ja także staram się Aby dzieci w czasie grypy ...kwiatek3     138288

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Cipralex – racemiczny izomer citalopramu – nowy lek antydepresyjny
-Co jest przyczyną depresji
-Czym jest psychoterapia w depresji
-Depresja a choroby somatyczne
-Depresja psychotyczna
-Historia bezsenności
-Jak często pojawia się depresja
-Jak pomóc osobie w depresji
-Kiedy rozpoznajemy depresję
-Konieczność zaakceptowania objawów ubocznych związanych z leczeniem
-Leczenie farmakologiczne depresji
-Następstwa depresji
-Nawrotowość w depresji
-Nieco więcej o objawach pojawiających się w depresji
-Niektóre ważniejsze leki przeciwdepresyjne
-Ogólne zasady stosowania leków przeciwdepresyjnych
-Przesłanie do Czytelnika
-Przesłanie do Czytelnika
-Rodzaje depresji
-Skala depresji Becka
-Społeczny aspekt depresji
-Spróbujmy pomóc sami sobie
-Stany depresyjno-lękowe
linki sponsorowane, reklamy







Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.