JASKRA jest to choroba spowodowana zaburzeniami ciśninia w gałce ocznej, powodująca uszkodzenie nerwu wzrokowego. Prowadzi ona do stopniowego zawężania pola widzenia, a w swojej końcowej fazie do całkowitej utraty wzroku. Przebieg choroby jest początkowo najczęściej bezobjawowy i bezbolesny. U częsci osób z jaskrą mogą występować okresowe napadowe bóle oczu, głowy oraz wymioty, niektórzy widzą tęczowe koła. Aż u 70% chorych nie występują żadne dolegliwości a powodem zgłoszenia się do lekarza jest dopiero częściowa utrata wzroku.
Na jaskrę choruje obecnie ok. 67 mln. ludzi na całym świecie, w tym ok. 700 tys. w Polsce. Leczy się zaledwie 0,16% chorych. Skuteczna pomoc możliwa jest tylko w początkowym okresie choroby. Szczególne znaczenie ma więc szybkie rozpoznanie. Jest ono możliwe dzięki rutynowym, bezbolesnym badaniom okulistycznym (m.in. badania dna oka, ciśnienia wewnątrz gałki ocznej, pola widzenia).
Osoby, które przekroczyły 40 rok życia oraz osoby, których krewni chorowali na jaskrę powinny wykonywać badania w kierunku jaskry raz w roku.
Jeśli chcesz się zorientować, jak duże jest ryzyko zachorowania na jaskrę w Twoim przypadku spróbuj rozwiązać TEST ZAGROŻENIA jaskrą.

LECZENIE JASKRY, jeżeli została ona odpowiednio wcześnie rozpoznana, daje duże szanse na zatrzymanie postępu choroby i uratowanie wzroku. Należy jednak pamiętać, że jaskra nie jest chorobą wyleczalną. Upośledzenie widzenia, jeśli już nastąpiło, nie może zostać cofnięte.
W zależności od zaawansowania choroby stosuje się różne środki farmakologiczne (krople do oczu i tabletki), obniżające ciśnienie śródgałkowe. W niektórych przypadkach, jeśli leczenie kroplami i tabletkami nie daje wyników lub powoduje skutki uboczne, z powodzeniem stosuje się leczenie laserem. Niekiedy konieczny może być zabieg chirurgiczny. Jest on najczęściej przeprowadzany ambulatoryjnie, w znieczuleniu miejscowym, bez konieczności pobytu w szpitalu.