ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 27 pażdziernika 1998r.
w sprawie wymagań i kryteriów, jakim powinni odpowiadać świadczeniodawcy, oraz zasad i trybu zawierania umów ze świadczeniodawcami na pierwszy rok działalności Kas Chorych.

Na podstawie art. 169 b ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U. Nr 28, poz. 153 i nr 75, poz. 468 oraz z 1998 r. nr 117, poz. 756) zarządza się, co następuje :

Umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 6 lutego o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U. Nr 28, poz. 153 i nr 75, poz. 468 oraz z 1998 r. nr 117, poz. 756), zwaną dalej "umową", zawiera się ze świadczeniodawcami, którzy spełniają wymagania określone w przepisach o zakładach opieki zdrowotnej, o zawodzie lekarza, zawodach pielęgniarki i położnej oraz o działalności gospodarczej.

Umowę zawiera się po uprzednim :

1. przeprowadzeniu analizy zapotrzebowania na świadczenia zdrowotne na obszarze działania Kasy Chorych,
2. przeprowadzeniu analizy kosztów świadczeń zdrowotnych udzielanych w oparciu o zawieraną umowę oraz analizy kosztów świadczeń zdrowotnych udzielanych przez innych świadczeniodawców z danego terenu,
3. dokonaniu analizy i oceny jakości, liczby i dostępności do świadczeń, które miałyby stać się przedmiotem umowy.

Informacja o rodzaju świadczeń zdrowotnych mających stać się przedmiotem umowy, terminie i trybie składania wniosków o zawarcie umowy jest ogłaszana w "Biuletynie Kas Chorych" oraz zamieszczana na tablicy ogłoszeń w siedzibie właściwego pełnomocnika regionalnego albo zarządu Kasy Chorych.

1. Świadczeniodawcy ubiegający się o zawarcie umowy powinni złożyć pełnomocnikowi regionalnemu albo zarządowi Kasy Chorych wniosek o zawarcie umowy, kopie dokumentów potwierdzających spełnianie wymagań, o których mowa w § 1, oraz plan rzeczowo-finansowy zawierający przewidywane nakłady na wykonywanie zadań objętych umową.
2. Plan rzeczowo-finansowy, o którym mowa w ust. 1, jest sporządzany na czas trwania umowy i zawiera w szczególności :

1. liczbę możliwych do udzielenia przez świadczeniodawcę, świadczeń zdrowotnych określonego rodzaju,
2. koszt jednostkowy świadczenia zdrowotnego,
3. informację o warunkach lokalowych oraz wyposażeniu w sprzęt i aparaturę medyczną niezbędną do udzielania świadczeń zdrowotnych mających stać się przedmiotem umowy,
4. informację o kwalifikacjach osób udzielających świadczeń zdrowotnych mających stać się przedmiotem umowy.

3. Świadczeniodawcy ubiegający się o zawarcie umowy mogą przedstawić inne niż wymienione w ust.1 dokumenty.

Umowa może być zawarta po spełnieniu przez świadczeniodawcę następujących kryteriów :

1. odpowiedniej dostępności do świadczeń,
2. kompleksowości udzielania świadczeń zdrowotnych określonego rodzaju,
3. gwarancji ciągłości procesu udzielania świadczeń,
4. zapewnieniu odpowiedniej jakości udzielanych świadczeń,
5. rzetelności podstaw przedstawionego planu rzeczowo-finansowego.

Zawarcie umowy następuje w wyniku rokowań.

Umowa powinna zawierać w szczególności :

1. oznaczenie stron umowy,
2. czas trwania umowy,
3. rodzaj i zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych,
4. warunki i zasady udzielania świadczeń zdrowotnych,
5. sumę należności przekazywaną świadczeniodawcy z tytułu realizacji umowy, sposób i termin jej przekazywania oraz zasady rozliczeń,
6. zasady kontroli jakości, zasadności i dostępności świadczeń w zakresie objętym umową,
7. rodzaje i sposoby przekazywania informacji wynikających z realizacji umowy,
8. okoliczności, w których może nastąpić renegocjacja warunków umowy,
9. zasady i tryb rozpatrywania sporów wynikających z realizacji umowy,
10. zasady prowadzenia i udostępniania dokumentacji przez świadczeniodawców na potrzeby ubezpieczenia zdrowotnego.

W sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu w zakresie umów i rokowań stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 1999 r.