Przychodnia.pl
Piątek 17. Listopada 2017r
Grzegorza, Salomei

linki sponsorowane, reklamy

Terapia otępienia
Mimo postępu lekowego zasady postępowania z chorym sprowadzają się na razie nie tyle do farmakoterapii, ile do właściwej troskliwej opieki. Głównym celem tej opieki powinno być utrzymanie pacjenta w domu, tak długo jak to jest możliwe.

Diagnostyka zawsze przed terapią
Dopiero po skrupulatnym badaniu, obejmującym wszystkie wymienione elementy, możliwe jest przedsięwzięcie określonego postępowania terapeutycznego i leczenia.

Czynna opieka w domu chorego – to podstawowy element terapii
Mimo znacznego postępu farmakologii zasady postępowania w przypadku stwierdzenia u pacjenta otępienia sprowadzają się na razie nie tyle do farmakoterapii, ile do właściwej troskliwej opieki. Głównym celem tej opieki powinno być utrzymanie pacjenta w domu, tak długo jak to jest możliwe. Wśród geriatrów panuje przekonanie, że leczenie niefarmakologiczne daje w otępieniu starczym (niezależnie od jego etiologii) lepsze długofalowe wyniki niż farmakoterapia. Dlatego jednym z najważniejszych czynników, pozwalającym utrzymać sprawność chorego na dotychczasowym poziomie, bez ryzyka nagłego pogorszenia jest zapewnienie mu ciągłości egzystencji w dotychczasowym środowisku i jak najlepszej opieki. Odpowiednio przeszkolona opieka powinna uwzględniać odpowiednie planowanie zajęć chorego, kontrolę przyjmowania posiłków, załatwiania potrzeb fizjologicznych itp. Zazwyczaj główny ciężar opieki nad pacjentem dotkniętym otępieniem spoczywa na rodzinach i jak już uprzednio wspominano, mimo licznych mankamentów, ta forma wydaje się najlepsza i najbardziej efektywna.

Chory z otępieniem powinien jak najdłużej pozostawać w domu
Dom, rodzina, przyjaciele są w jego przypadku najlepszym środowiskiem. Zaawansowanie choroby, a szczególnie towarzyszące jej zaburzenia zachowania i objawy psychotyczne, mogą jednak uniemożliwić opiekę domową, prowadząc do instytucjonalizacji starszego człowieka.
Wg. statystyk około 80% chorych z otępieniem pozostaje pod opieką rodzin. Coraz gorszy kontakt z chorym, brak krytycyzmu wobec choroby i zaburzenia zachowania chorego, a niekiedy i agresja, stanowią niestety ogromne obciążenie emocjonalne dla rodziny. To zaś jest często powodem rozwijania się u najbliższego opiekuna depresji reaktywnej.

Czynnikami, które zwiększają ryzyko pozostawania pacjenta otępiałego w jego domu, są:
  • śmierć współmałżonka lub jego hospitalizacja
  • zły stan zdrowia opiekuna
  • sformalizowana opieka bez zaangażowania emocjonalnego
  • większa liczba osób pełniąca opiekę (przerzucają na siebie obowiązki, nie mogą się rzeczowo porozumieć)


Pewnym kłopotem dla opiekunów może być skłonność chorego z otępieniem do alkoholu
Alkoholizm może nasilać rozwój otępienia na drodze bezpośredniego neurotoksycznego działania lub pośrednio, przyczyniając się do obniżenia statusu materialnego, zwiększenia urazowości lub gorszego odżywiania się. Odwrotnie – skłonność do niewielkiej codziennej dawki alkoholu np. w postaci czerwonego wina – może działać prozdrowotnie! Autorzy badali wpływ ilości i rodzaju wypijanego alkoholu na rozwój dwóch najczęstszych rodzajów otępienia, którymi na Zachodzie Europy są choroba Alzheimera i otępienie naczyniowe. Z 1709 badanych osób wyłoniono grupę 83 osób z otępieniem. Nieco więcej niż połowę stanowili mężczyźni. Oceniali oni jednorazowe przyjęcie alkoholu w niewielkiej ilości na dzień. Badani byli klasyfikowani według ilości spożytego alkoholu w ciągu jednego tygodnia. Nie znaleziono związku między całkowitą tygodniową dawką alkoholu a rozwojem otępienia, zarówno wśród kobiet jak i u mężczyzn. Badanie potwierdziło mniejszą skłonność do występowania zespołów otępiennych, zwłaszcza o etiologii naczyniowej, wśród osób pijących umiarkowane ilości wina, zwłaszcza czerwonego, względem osób preferujących inne napoje alkoholowe i względem abstynentów. Autorzy wiążą to z występowaniem w czerwonym winie flawonoidów mających działanie antyoksydacyjne.

Opiekun chorego też wymaga szczególnej troski…
Aby chory mógł utrzymać się w domu, często niezbędna jest również pomoc jego opiekunowi czy rodzinie. Jest to zadanie dla terenowych opiekunów społecznych, pielęgniarek środowiskowych i innych instytucji zajmujących się ludźmi starymi. Najprostsze, bardzo potrzebne i skuteczne jest w takich sytuacjach wsparcie moralne. Nie kosztuje ono nic, a może tchnąć nową energię w umęczonych opiekunów. Zainteresowanie się losem chorego, wyjaśnienie szczegółów jego dolegliwości, udzielenie drobnych, praktycznych rad może odmienić pesymizm zatroskanego współmałżonka. Wsparcie materialne może być wielorakie, nie zawsze musi się sprowadzać do bezpośredniego przydzielenia pieniędzy. Niekiedy może być to pomoc w refundowaniu drogich leków czy pieluchomajtek, załatwienie bonów żywieniowych lub inna forma materialnego wsparcia chorego i jego rodziny. Pacjent - Leszek piszący najlepszą w naszym języku monografię o chorobie Alzheimera, wyraźnie podkreśla potrzebę zadbania psychoterapeutycznego również o opiekunów pacjenta. Opiekunowie zaangażowani emocjonalnie oraz otrzymujący wsparcie psychiczne (np. ze strony grupy wsparcia), są mniej narażeni na depresję. Wsparcie to może mieć też różne wymiary i formy instytucjonalne (np. domy dziennego pobyty dla pacjentów).

Krytyczny poziom zaburzeń otępiennych wymaga hospitalizacji
Kiedy jednak zaburzenia psychiczne osoby w otępieniu stają się tak znaczne, a siły i możliwości opiekunów maleją (wskutek choroby lub inwalidztwa), niezbędna staje się pomoc instytucjonalna. W przypadku znacznych zaburzeń psychicznych połączonych z niepokojem i agresją niekiedy niezbędna będzie hospitalizacja psychiatryczna.

Whenger podaje następujące kryteria przyjęcia pacjenta w wieku podeszłym na oddział psychogeriatrycznego i zaleceń tych radzi się konsekwentnie trzymać:
  • zachowania zagrażające sobie lub innym
  • zespoły organiczne z powtarzającymi się takimi zachowaniami jak: podpalenia, ucieczki z domu, atakowanie ludzi
  • występujące u osób w wieku podeszłym z zespołem organicznym ostre reakcje na stres w postaci silnego lęku lub pobudzenia
  • zespół organiczny, gdy istnieje prawdopodobieństwo uzyskania poprawy przez aktywne leczenie pod ścisłym nadzorem
  • psychozy czynnościowe, których prowadzenie ambulatoryjne jest niemożliwe
  • przewlekłe psychozy w celu ustalenia odpowiedniego leczenia, gdy nie jest to możliwe w trybie ambulatoryjnym
  • przeprowadzenie odtrucia w przypadku nadużywania leków lub alkoholu
  • choroby somatyczne z tak nasilonymi zaburzeniami psychicznymi (o charakterze odwracalnym), że pacjenci na nie cierpiący nie są przyjmowani do szpitala ogólnego


Pacjent z otępieniem w specjalistycznym zakładzie opieki
Około 20% chorych z otępieniem, przebywających w zakładach opieki społecznej, znajduje się tam nie z powodu stanu zdrowia, lecz z innych względów. Autor uważa, że rzadko pacjenci trafiają do tego typu zakładów z powodu głębokiego otępienia, a zazwyczaj przyczyną bezpośrednią jest niemożność doglądania chorego przez dotychczasowego opiekuna. Autor jest wręcz zdania, że dobrane stadło nigdy nie rozpada się z powodu otępienia jednego z współmałżonków. Zazwyczaj zdrowy małżonek udanego związku, kobieta lub mężczyzna, znajdują w takiej sytuacji rację bytu i aktywności w opiece nad chorym partnerem.

Problemy prawne opieki nad chorym z otępieniem
Osobną, trudną a niekiedy wielce skomplikowaną sprawą jest pomoc w wyjaśnieniu spraw majątkowych chorego. Niekiedy jedynym godnym zaufania sposobem ich rozwikłania będzie wyznaczenie przez sąd kuratora, który będzie nadzorował dochody i wydatki pacjenta.

 
dr nauk med. Janusz Krzyżowski
Psychiatra
Gabinet prywatny tel. 22 833 18 68
00-774Warszawa, Dolna 4 lok. 15
linki sponsorowane, reklamy

4434
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
W takim wypadku polecałbym dietę wątrobową: ... Ona nie tylko sprawdza się w schorzeniach wątroby, ale również ...klamer     629

Moja kolezanka ma ten problem :/ ...tex47a     10935

Witam Syn był u lekarza rozpoznanie stan zapalny siusiaka Przepiasano maść hrolhinaldin i przemywać manganianem potasu. Zrobi&# ...agnus     239

poza tym poza bezsennością mogą wystąpić inne i liczne skutki uboczne, m.in. nadciśnienie, kołatanie serca, niepok ...Bwaria     20021

Niestety, nie zawsze dostanie się wsparcie... Ale najważniejsze, to mieć w sobie choć trochę wewnętrznej siły. ...Naderyk     35364

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Choroby inicjujące otępienie starcze
-Czym jest otępienie starcze?
-Depresja a otępienie u ludzi w wieku podeszłym
-Diagnostyka otępienia starczego
-Nadciśnienie i cukrzyca przyczyną otępienia
-Otępienie miażdżycowe – objawy i przebieg
-Pamięć i świadomość a otępienie
-Terapia otępienia
linki sponsorowane, reklamy









Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.