Przychodnia.pl
Czwartek 3. Września 2015r
Szymona, Izabeli
linki sponsorowane, reklamy

Encyklopedia Leków
opis interesującego Cię leku

Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W X Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Proszę wpisać w specjalnie przeznaczonym do tego okienku nazwę leku lub jego fragment (dowolna kombinacja liter występująca w nazwie), a następnie kursorem wydać rozkaz szukaj.
VIVACE
Na receptę / Bez recepty
Forma leku:tabletki 2,5mg; 5mg; 10 mg
Zawartość1 tabl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.
Zamienniki Leku

Sposób działaniaLek hipotensyjny z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny. Po podaniu doustnym, ramipryl jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego i stopniowo hydrolizowany w wątrobie do czynnego farmakologicznie ramiprylatu. Ramiprylat jest długo działającym inhibitorem ACE, enzymu katalizującego przejście angiotensyny I w angiotensynę II. Podanie ramiprylu prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. W ten sposób ramipryl hamuje układ renina-angotensyna-aldosteron.
Inne leki związane ze schorzeniami

OstrzeżenieObjawowe niedociśnienie występuje rzadko w przebiegu nadciśnienia bez powikłań. Prawdopodobieństwo wystąpienia hipotonii jest większe u tych pacjentów z nadciśnieniem przyjmujących ramipryl, u których występuje zmniejszona objętość krwi krążącej. U chorych z niewydolnością serca, z lub bez niewydolności nerek, obserwuje się objawowe niedociśnienie. Zdarza się to częściej u chorych z bardziej zaawansowaną niewydolnością serca, wskutek stosowania dużych dawek moczopędnych leków pętlowych, hiponatremii lub czynnościowych zaburzeń nerek. U chorych ze zwiększonym ryzykiem objawowego niedociśnienia, początkowe leczenie i zmiana dawki muszą być ściśle monitorowane. Podobne uwagi dotyczą chorych z chorobą niedokrwienną serca lub naczyniową mózgu, u których znaczny spadek ciśnienia krwi może spowodować zawał serca lub zdarzenie mózgowo-naczyniowe. W razie nadmiernego obniżenia ciśnienia, pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej i jeśli konieczne, podać dożylnie sól fizjologiczną. Przejściowe niedociśnienie nie jest przeciwwskazaniem do podawania następnych dawek leku, które można kontynuować zwykle bez przeszkód, gdy ciśnienie krwi wzrośnie po zwiększeniu objętości. U niektórych chorych z niewydolnością serca, którzy mają prawidłowe lub niskie ciśnienie krwi, może wystąpić dalsze obniżenie ciśnienia. Efekt ten można przewidzieć i zwykle nie jest on powodem do wycofania leczenia. Jeśli niedociśnienie stanie się objawowe, konieczne może okazać się zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia. Nie wolno rozpoczynać leczenia u chorych z ostrym zawałem serca, u których występuje ryzyko dalszego poważnego pogorszenia hemodynamicznego po leczeniu lekiem rozszerzającym naczynia krwionośne. Są to chorzy z ciśnieniem skurczowym krwi 100 mm Hg lub niższym, lub chorzy we wstrząsie kardiogennym. Stosować ostrożnie u chorych ze zwężeniem zastawki mitralnej i utrudnieniem odpływu z lewej komory, jak w przypadku zwężenia zastawki aortalnej czy kardiomiopatii przerostowej. W przypadkach mających istotne znaczenie hemodynamiczne nie należy stosować ramiprylu. U chorych leczonych ramiprylem rzadko opisywano obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni lub krtani. Może to się zdarzyć w każdym okresie leczenia. W takim przypadku ramipryl należy natychmiast wycofać i wdrożyć odpowiednie leczenie z obserwacją chorego, aby upewnić się, że objawy ustąpiły w całości przed wypisaniem pacjenta do domu. Nawet w przypadkach, w których obrzęk ogranicza się jedynie do języka, bez utrudnienia oddychania, chorzy mogą wymagać długiej obserwacji, ponieważ stosowanie leków antyhistaminowych i kortykosteroidów może być niewystarczające.
Działania niepożądaneHipotonia ortostatyczna, omdlenie, osłabienie i uczucie zmęczenia, nadmierna pobudliwość nerwowa lub ruchowa, drżenia, zaburzenia świadomości, parestezje, obniżenie nastroju, bóle i zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, kurcze mięśniowe, skórne odczyny uczuleniowe i nadwrażliwość na światło, zapalenie spojówek, nasilone wypadanie włosów, nasilony objaw Raynauda, osutka, pokrzywka; obrzęk naczynioruchowy. Układ sercowo-naczyniowy: w razie znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego możliwość wystąpienia bólu dławicowego, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków, bradykardia), u chorych z grupy zwiększonego ryzyka niedokrwienie serca lub mózgu. Przewód pokarmowy: zaburzenia smaku, uczucie suchości w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnej, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, ból; zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby, cholestaza), zapalenie trzustki. Układ oddechowy: suchy kaszel, skurcz oskrzeli, nieżyt błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, duszność. Układ moczowo-płciowy: pogorszenie czynności nerek, oliguria, nasilenie już istniejącego białkomoczu, impotencja. W przypadkach hipotonii, zmniejszenia objętości wewnątrznaczyniowej i jednoczesnego stosowania leków nefrotoksycznych może dojść do rozwoju ostrej niewydolności nerek. Inne: dodatni wynik testu na obecność ANA, bóle i/lub zapalenie stawów i mięśni, gorączka, zapalenie naczyń, zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, hematokrytu, małopłytkowość, pancytopenia, zwiększenie stężenia potasu i sodu we krwi.
DawkowanieZmniejszenie śmiertelności i zachorowalności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową lub z cukrzyca typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Chorzy z prawidłową czynnością nerek: początkowo 2,5 mg/dobę. W zależności od tolerancji leku, dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się podwojenie dawki po jednym tyg. leczenia, a następnie zwiększenie do 10 mg/dobę po dalszych 3 tyg. leczenia. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 10 mg/dobę. Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego. Chorzy z prawidłową czynnością nerek: dawka początkowa to 2,5 mg/dobę. Jeśli odpowiedź pacjenta jest niezadowalająca początkowa dawka może być zwiększona po 2-3 tyg. Zaleca się podwojenie dawki. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 2,5-5 mg/dobę. Zależnie od odpowiedzi chorego, dawkę można zwiększyć do maks. 10 mg/dobę lub do schematu dawkowania można dodać lek moczopędny lub inny lek przeciwnadciśnieniowy bez zwiększania dawki ramiprylu ponad 5 mg/dobę. Zmniejszenie śmiertelności sercowo-naczyniowej u chorych z niewydolnością serca po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego. Chorzy z prawidłową czynnością nerek: leczenie należy rozpocząć między 3 i 10 dniem po ostrym zawale serca. Zalecaną dawką początkową jest 1,25-2,5 mg 2x/dobę (rano i wieczorem). Jeżeli pacjent nie toleruje początkowej dawki, można ją zmniejszyć do 1,25 mg 2x/dobę, na okres dwóch dni. Należy kontrolować ciśnienie krwi i czynność nerek. Następnie, zależnie od odpowiedzi pacjenta, dawka może być podwojona w odstępach, co najmniej dwóch dni do dawki maks. 10 mg/dobę. Zależnie od tolerancji chorego, lek można podawać 1-2x/dobę. Leczenie objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej. Chorzy z prawidłową czynnością nerek: zalecaną dawką początkową jest 1,25 mg/dobę. W zależności od tolerancji dawkę można podwajać w odstępach 2-3 tyg. Dawka podtrzymująca wynosi 5 mg/dobę. Maks. dawka dobowa wynosi 10 mg. Ogólnie: jeśli jest to możliwe, należy skorygować deficyt elektrolitów i/lub płynów lub np. stosowane aktualnie leczenie lekami moczopędnymi powinno być ograniczone lub odstawione na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia ramiprylem (jednakże u chorych z niewydolnością serca należy rozważyć ryzyko objętościowego przeciążenia). U tych chorych, leczenie powinno się rozpocząć od najmniejszej pojedynczej dawki ramiprylu 1,25 mg rano. Po podaniu pierwszej dawki, a także po zwiększeniu dawki ramiprylu i/lub moczopędnego leku pętlowego, ci chorzy powinni być monitorowani przez lekarza, co najmniej przez okres 8 h w celu uniknięcia hipotensji ortostatycznej. Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby: u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny pomiędzy 20 a 50 ml/min/1,73 m2) zalecaną dawką początkową jest 1,25 mg, podczas gdy maks. dawka dobowa nie może przekroczyć 5 mg/dobę. U chorych z klirensem kreatyniny <20 ml/min/1,73 m2 zalecaną dawką początkową jest 1,25 mg co drugi dzień przy czym nie wolno przekroczyć maks. dawki 2,5 mg/dobę. Osoby w podeszłym wieku: dawkę należy dostosować do czynności nerek chorych w podeszłym wieku. Dzieci: nie zaleca się stosowania ramiprylu u dzieci.
Ciąża i karmienieKategoria D. U kobiet w ciąży ramipryl należy zastąpić lekiem z innej grupy. U kobiet planujących ciążę zalecana jest zmiana sposobu leczenia. W małych ilościach przenika do pokarmu kobiecego; nie stosować w okresie karmienia piersią.
linki sponsorowane, reklamy



Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.




rejestr leków zawierających interesująca substancje czynną
 
wykaz leków odpowiednich w leczeniu poszczególnych schorzeń






linki sponsorowane, reklamy



Na Forum
czyli widze że masz długi staż z tą chorobą , tylko pozazdrościć.. ...kingapolek     1872

Mój brat cierpi na migreny, i przechodzi to strasznie... ...jowitamartens     16580

Witam, mam 16 lat. Od pół roku, dokałdnie od stycznia, a nawet może i wcześniej, ciągle dokuczają mi jakieś do ...agata.takjakos     62

Mam pytanie. Czy istnieja leki zwalczajace kiłebez recepty? Dziekuje za odpowiedz z gory. ...bryaner82@interia.pl     91

Człowiek nawet sie nie spodziewa kiedy przyczepi się coś groźnego... ...gosiaderek     1872

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2015
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.