Przychodnia.pl
Lucjana, Ewarysta   Niedziela 26. Października 2014r
Encyklopedia Leków
opis interesującego Cię leku

linki sponsorowane, reklamy

Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W X Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Proszę wpisać w specjalnie przeznaczonym do tego okienku nazwę leku lub jego fragment (dowolna kombinacja liter występująca w nazwie), a następnie kursorem wydać rozkaz szukaj.
PLOFED 1%
Na receptę / Bez recepty
Forma leku:10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań
Zawartość1 ml emulsji do wstrzykiwań zawiera jako substancję czynną: 10 mg propofolu substancje pomocnicze: glicerol, kwas oleinowy, lecytynę oczyszczoną z jaja kurzego, olej sojowy oczyszczony, wodorotlenek sodu q.s. do korekty pH, wodę do wstrzykiwań. Co to jest lek PLOFED 1% i w jakim celu się go stosuje PLOFED 1% zawiera propofol, krótko działający, dożylny środek znieczulający, który stosuje się: * w celu wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego w połączeniu z innymi lekami, * jako lek uspokajający podczas oddychania kontrolowanego u dorosłych pacjentów wymagających intensywnej terapii – trwającej tylko do 3 dni. * w celu wywołania uspokojenia z zachowaniem świadomości u pacjentów poddawanych zabiegom diagnostycznym i chirurgicznym.
Zamienniki Leku

Inne leki związane ze schorzeniami

OstrzeżenieNie należy stosować leku PLOFED 1%: * w przypadku nadwrażliwości na propofol lub którąkolwiek substancję pomocniczą, * w celu wywołania uspokojenia na oddziałach intensywnej terapii u pacjentów w wieku 16 lat i młodszych. * Zachować szczególną ostrożność stosując lek PLOFED 1% * Lek może być podawany tylko przez specjalistów w zakresie anestezjologii lub lekarzy wyspecjalizowanych w intensywnej terapii. Podczas stosowania propofolu należy zapewnić możliwość tlenoterapii i prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej (przywracanie do życia polegające na przeprowadzeniu zabiegów, które okresowo zastępują czynność serca i płuc w przypadku nagłego wypadnięcia ich czynności). Osoba przeprowadzająca zabieg diagnostyczny lub chirurgiczny nie powinna podawać pacjentowi propofolu. * Jeżeli propofol jest podawany w celu uspokojenia z zachowaniem świadomości podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych należy kontrolować czy u pacjenta nie występują wczesne objawy hipotensji (obniżonego ciśnienia tętniczego), niedrożności dróg oddechowych lub desaturacji (zmniejszenie nasycenia azotem krwi lub tkanek po podaniu czystego tlenu). * Podobnie jak w przypadku innych dożylnych leków znieczulających oraz wywołujących uspokojenie, po zastosowaniu propofolu w celu uspokojenia osób poddawanych zabiegom chirurgicznym mogą wystąpić ruchy mimowolne pacjentów. Jest to szczególnie niebezpieczne u pacjentów wymagających całkowitego unieruchomienia podczas zabiegów (np. okulistycznych). W takich przypadkach lek należy stosować ostrożnie. * Zaleca się unikanie spożywania alkoholu co najmniej 8 godzin przed podaniem propofolu oraz 8 godzin po jego podaniu. * Tak jak w przypadku innych dożylnych środków wywołujących uspokojenie, jednoczesne podawanie propofolu i leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (patrz punkt Stosowanie innych leków) może nasilać działanie uspokajające propofolu oraz zwiększać ryzyko niewydolności układu oddechowego i (lub) układu krążenia. * Zachować szczególną ostrożność podczas podawania propofolu w pojedynczych wstrzyknięciach dożylnych (bolus) pacjentom z ostrą niewydolnością układu oddechowego lub depresją oddechową (zahamowaniem oddychania). * Podobnie jak w przypadku innych dożylnych środków anestetycznych (znieczulających), należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z niewydolnością układu oddechowego, układu krążenia, chorych z hipowolemią (zmniejszeniem objętości krwi krążącej w organizmie), w podeszłym wieku oraz osłabionych. * Podczas wprowadzania do znieczulenia może wystąpić niedociśnienie tętnicze i przemijający bezdech. W niektórych przypadkach obniżenie ciśnienia tętniczego wymaga dożylnego podania płynów i zmniejszenia szybkości podawania propofolu w okresie podtrzymania znieczulenia. * Przed przeniesieniem na oddział pacjent powinien być w pełni wybudzony. Mimo, że wybudzenie następuje samoistnie, zaleca się uważną obserwację pacjenta. * Propofol podawany pacjentom z padaczką może zwiększyć ryzyko wywołania drgawek. * Propofol nie wykazuje działania cholinolitycznego i może wywołać bradykardię (zwolnienie czynności serca) - czasami nasiloną, a nawet asystolię (zatrzymanie serca). Dlatego też podczas wprowadzania lub podtrzymywania znieczulenia ogólnego należy rozważyć dożylne podanie leku antycholinergicznego, szczególnie w przypadkach, gdy może przeważać napięcie nerwu błędnego lub gdy propofol stosuje się z lekami, które mogą wywołać bradykardię. * Nie zaleca się stosowania leku podczas leczenia elektrowstrząsami. * Podobnie jak w przypadku innych leków ogólnie znieczulających, w okresie pooperacyjnym może wystąpić odhamowanie seksualne. * Lek należy podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz z innymi schorzeniami, wymagającymi szczególnej uwagi podczas stosowania emulsji tłuszczowych. * Nie należy stosować dawki większej niż 4 mg/kg mc./godz propofolu w sedacji (uspokojeniu) w warunkach oddziału intensywnej terapii. Stosowanie większych dawek u dorosłych, zwłaszcza podawanych przez wiele godzin może wywołać kwasicę metaboliczną, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, hiperkaliemię (nadmiar potasu we krwi) i (lub) szybko postępującą niewydolność serca. Podczas stosowania leku należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują wymienione działania niepożądane, a w przypadku wystąpienia jakichkolwiek wczesnych ich objawów, należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu lub zmianę leku uspokajającego. Podczas zmiany leczenia u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym należy zastosować właściwe leczenie, aby zapewnić odpowiedni przepływ mózgowy. * Zachowanie szczególnej ostrożności u niektórych szczególnych grup stosujących lek Stosowanie leku PLOFED 1% u dzieci Nie zaleca się stosowania propofolu u dzieci w wieku poniżej 3 lat. Nie zaleca się stosowania propofolu w celu wywoływania uspokojenia u dzieci w wieku 16 lat i młodszych. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leku w tej grupie pacjentów. Stosowanie leku PLOFED 1% u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby Podobnie jak w przypadku innych dożylnych środków anestetycznych, podczas podawania propofolu należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) wątroby. Stosowanie leku PLOFED 1% u pacjentów w podeszłym wieku Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku oraz dostosowanie dawkowania – patrz punkt Jak stosować lek PLOFED 1%.
Działania niepożądaneJak każdy lek, PLOFED 1% może powodować działania niepożądane. Miejscowe Podczas podawania leku, w miejscu jego wstrzyknięcia, odnotowywano ból, który można zmniejszyć podając lek do większych żył przedramienia lub dołu łokciowego lub podając jednocześnie z lidokainą. Rzadko stwierdzano zapalenia i zakrzepy w obrębie naczyń żylnych. Badania na zwierzętach wykazały, że po przypadkowym wynaczynieniu, reakcje ze strony tkanek były niewielkie. Podanie dotętnicze u zwierząt nie powodowało zmian w tkankach. Ogólne Wprowadzanie do znieczulenia ogólnego zazwyczaj przebiega bez powikłań z niewielkimi objawami pobudzenia. Najczęściej obserwowane działania niepożądane, np. niedociśnienie tętnicze są znanymi działaniami środków anestetycznych, które można przewidzieć na podstawie ich właściwości farmakologicznych, takie jak zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Zdarzenia niepożądane występujące podczas znieczulenia lub intensywnej terapii mogą być związane ze stosowaniem propofolu, innymi procedurami leczniczymi oraz stanem pacjenta. Bardzo często (>1/10 pacjentów) odnotowywano: * Ból w miejscu wstrzyknięcia (można go zmniejszyć podając lek do dużych żył przedramienia, dołu łokciowego lub podając lek jednocześnie z lidokainą). Często (<1/10 pacjentów i >1/100 pacjentów) odnotowywano: * Zaburzenia serca: niedociśnienie tętnicze (bardzo rzadko wymagające dożylnego podania płynów i zmniejszenia szybkości wlewu propofolu), bradykardię (ciężka bradykardia występuje rzadko; opisywano pojedyncze przypadki asystolii), nagłe zaczerwienienie twarzy u dzieci (występowało po nagłym przerwaniu stosowania propofolu na oddziale intensywnej terapii), * Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: przemijający bezdech podczas wprowadzenia do znieczulenia, * Zaburzenia żołądka i jelit: nudności i wymioty w czasie wybudzania, * Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy w czasie wybudzania, * Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: objawy odstawienia leku u dzieci występujące po nagłym przerwaniu stosowania propofolu na oddziale intensywnej terapii. Niezbyt często (<1/100 pacjentów i >1/1000 pacjentów) odnotowywano: * Zaburzenia naczyniowe: zakrzepicę, zapalenie żył. Rzadko (< 1/1000 pacjentów i >1/10 000 pacjentów) odnotowywano: * Zaburzenia układu nerwowego: ruchy padaczkopodobne [np. drgawki, mioklonie (krótkie szybkie skurcze pojedynczych mięśni lub ich grup) i opistotonus (ułożenie ciała z silnym odgięciem głowy ku tyłowi i wygięciem tułowia ku przodowi)] w czasie wprowadzania, podtrzymywania i wybudzania ze znieczulenia. * Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowywano: * Zaburzenia układu nerwowego: wydłużony czas do wybudzenia, * Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (doniesienia dotyczą przypadków, gdy propofol podawano w dawce większej niż 4 mg/kg mc./godz. w celu uzyskania uspokojenia podczas intensywnej terapii), * Zaburzenia żołądka i jelit: zapalenie trzustki, * Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: gorączka, * Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zmiany zabarwienia moczu po długotrwałym stosowaniu, * Zaburzenia układu immunologicznego: anafilaksja (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, rumień, niedociśnienie tętnicze), * Zaburzenia serca: obrzęk płuc. Obserwowano obrzęk płuc, hipotensję, asystolię, bradykardię, drgawki. Bardzo rzadko odnotowywano odhamowanie seksualne podczas wybudzania, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, kwasicę metaboliczną, hiperkaliemię lub niewydolność serca, w niektórych przypadkach ze skutkiem śmiertelnym, gdy propofol podawano w dawkach większych niż 4 mg/kg mc./godz. w celu wywołania uspokojenia w trakcie intensywnej terapii. Doniesienia o stosowaniu propofolu do wprowadzenia do znieczulenia ogólnego u noworodków (wskazania nieaprobowanego dla tego leku) wskazują, że może dojść do wystąpienia niewydolności krążeniowo-oddechowej w przypadku stosowania dawek zalecanych u dzieci. U niektórych osób w czasie stosowania leku PLOFED 1% mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia innych objawów niepożądanych, niewymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.
Dawkowanie* Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego Dorośli Indukcję znieczulenia można przeprowadzić podając lek we wstrzyknięciu (bolus) lub rozpoczynając wlew dożylny. Pacjentom z premedykacją lub bez niej zaleca się podawanie leku w dawkach podzielonych (u przeciętnie zdrowego pacjenta około 40 mg, czyli 4 ml leku co 10 sekund) w postaci pojedynczego wstrzyknięcia lub wlewu dożylnego, w zależności od reakcji, aż do wystąpienia klinicznych cech znieczulenia. pacjenci dorośli w wieku poniżej 55 lat: zazwyczaj wystarczającą dawką propofolu jest 1,5 mg/kg mc. do 2,5 mg/kg mc. Dawkę całkowitą, konieczną do znieczulenia, można zmniejszyć, wydłużając czas podawania i zmniejszając szybkość wlewu do około 20-50 mg/min (2 do 5 ml/min). pacjenci w wieku powyżej 55 lat: zapotrzebowanie na propofol jest mniejsze. U pacjentów z 3 lub 4 grupy według klasyfikacji ASA (American Society of Anesthesiologist) należy stosować mniejsze dawki, tj. około 20 mg (2 ml) co 10 sekund. Dzieci Nie zaleca się stosowania propofolu w celu wprowadzenia do znieczulenia ogólnego u dzieci poniżej 3 lat. Gdy propofol stosuje się w celu wprowadzenia do znieczulenia ogólnego u dzieci, zaleca się podawanie propofolu powoli, do momentu pojawienia się klinicznych objawów znieczulenia. Dawkę należy dostosować do wieku i (lub) masy ciała dziecka. U większości dzieci w wieku powyżej 8 lat do wprowadzenia do znieczulenia zazwyczaj wystarcza dawka około 2,5 mg/kg mc. U dzieci młodszych dawka ta może być większa. U dzieci zakwalifikowanych do 3 lub 4 grupy według ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek. * Podtrzymywanie znieczulenia ogólnego Dorośli W celu podtrzymania pożądanej głębokości znieczulenia propofolem, lek można podawać we wlewie lub w powtarzanych wstrzyknięciach (bolus). • Ciągły wlew dożylny: szybkość wlewu konieczna do zapewnienia właściwej głębokości znieczulenia znacznie różni się u poszczególnych pacjentów i mieści się w zakresie od 4 mg/kg mc./godz. do 12 mg/kg mc./godz. • Powtarzane pojedyncze wstrzyknięcia (bolus): zwykle od 25 mg do 50 mg (2,5 do 5 ml), w zależności od zapotrzebowania klinicznego. Dzieci Nie zaleca się stosowania propofolu u dzieci poniżej 3 lat. W celu podtrzymania znieczulenia propofol można podawać w ciągłym wlewie dożylnym lub w pojedynczych powtarzanych wstrzyknięciach. Szybkość wlewu może różnić u poszczególnych pacjentów, zwykle mieści się w granicach od 9 mg/kg mc./godz. do 15 mg/kg mc./godz. * Wywołanie uspokojenia podczas intensywnej terapii Dorośli Jeśli zachodzi konieczność uspokojenia dorosłych pacjentów, u których stosuje się oddychanie wspomagane, zaleca się podawanie propofolu w ciągłym wlewie dożylnym. Szybkość wlewu należy dostosować do pożądanego stopnia sedacji. Zwykle stosuje się od 0,3 mg/kg mc./godz. do 4,0 mg/kg mc./godz. Nie zaleca się stosowania propofolu w celu wywołania uspokojenia podczas intensywnej terapii u pacjentów w wieku 16 lat i młodszych. Dzieci Nie zaleca się stosowania propofolu w celu wywołania uspokojenia na oddziałach intensywnej terapii u dzieci. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leku. Pomimo, że nie stwierdzono bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego, odnotowano ciężkie działania niepożądane (również ze skutkiem śmiertelnym), które zgłaszali klinicyści po niezgodnym z zasadami podaniu leku. Występowały one najczęściej u dzieci z zakażeniami układu oddechowego, którym lek podawano w dawkach znacznie większych niż zalecane dla dorosłych. * Wywołanie uspokojenia z zachowaniem świadomości podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych Dorośli 0,3 do 4 mg/kg mc./godz. we wlewie dożylnym. Szybkość wlewu należy dostosować do pożądanego stopnia uspokojenia. Pacjenci w podeszłym wieku Propofol należy dawkować indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta. U pacjentów w wieku powyżej 55 lat podczas sedacji z zachowaniem świadomości w trakcie zabiegów diagnostycznych lub chirurgicznych może być konieczne podanie mniejszej dawki propofolu. Dzieci Nie zaleca się stosowania leku u dzieci w celu wywołania uspokojenia, ponieważ nie ma danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa. SPOSÓB PODAWANIA Lek można podawać: * we wstrzyknięciach dożylnych (bolus) – nierozcieńczony, * we wlewie dożylnym - używając rozcieńczonego lub nierozcieńczonego leku. Jeśli propofol stosuje się nierozcieńczony do podtrzymania znieczulenia, w celu ustalenia właściwej szybkości wlewu, zaleca się używanie pomp strzykawkowych lub wolumetrycznych. Lek można podawać w postaci rozcieńczonej. Rozpuszczalnikiem może być wyłącznie 5% roztwór glukozy w workach z polichlorku winylu lub szklanych butelkach infuzyjnych. Lek rozcieńczać w następujący sposób: w 4 objętościach rozpuszczalnika należy rozcieńczyć 1 objętość propofolu (2 mg propofolu w 1 ml). Podczas sporządzania mieszaniny należy zachować warunki aseptyki. Przygotowana mieszanina jest trwała przez 6 godzin. Rozcieńczony lek można podawać stosując jedną z wielu metod regulacji szybkości wlewu. Aby nie dopuścić do niekontrolowanego podania dużej objętości rozcieńczonego leku, do zestawu należy dołączyć biuretę, licznik kropli lub pompę infuzyjną wolumetryczną. W przypadku maksymalnego wypełnienia biurety roztworem również istnieje niebezpieczeństwo niekontrolowanego wlewu leku. Lek można podawać za pomocą łącznika Y (umieszczonego jak najbliżej kaniuli dożylnej) równocześnie z jednym z następujących płynów infuzyjnych: * 5% roztworem glukozy; * 0,9% roztworem chlorku sodu; * mieszaniną 4% roztworu glukozy i 0,18% roztworu chlorku sodu. Lek może być mieszany z roztworem alfentanylu w stężeniu 500 μg/ml w stosunku objętościowym od 20:1 do 50:1. Sporządzoną mieszaninę należy zużyć w ciągu 6 godzin. W celu złagodzenia bólu powstającego podczas pierwszego wstrzyknięcia propofolu, można dodać do niego lidokainę, przygotowując bezpośrednio przed podaniem roztwór zawierający 20 części propofolu oraz 1 część 0,5% lub 1% roztworu chlorowodorku lidokainy. Uwagi dotyczące stosowania leku PLOFED 1% * Fiolkę należy wstrząsnąć przed użyciem. * Wszystkie czynności związane z pobieraniem i podawaniem leku należy wykonywać z zachowaniem zasad aseptyki. * Emulsję należy pobrać do strzykawki lub zestawu do infuzji zaraz po otwarciu fiolki i natychmiast przystąpić do jej podawania. Po otwarciu, nie zużyty lek zniszczyć. * Emulsja powinna być nieprzezroczysta, o barwie białej lub prawie białej. Nie stosować leku w przypadku widocznej zmiany barwy lub rozdzielenia się faz emulsji. * Wszystkie inne leki lub płyny stosowane jednocześnie z lekiem PLOFED 1% należy podawać w pobliżu miejsca wkłucia. * Leku nie podawać przez filtry mikrobiologiczne. * Wlew leku z użyciem tego samego sprzętu nie może trwać dłużej niż 12 godzin. Po tym czasie należy dokonać wymiany pojemnika z lekiem i zestawu do wlewów. * Bezpośrednio po propofolu, bez uprzedniego przepłukania zestawu do wlewów, nie należy podawać środków hamujących przewodnictwo w płytce nerwowo-mięśniowej (atrakurium, miwakurium) ze względu na możliwość wystąpienia niezgodności farmaceutycznych. W przypadku zastosowania większej dawki leku PLOFED 1% niż zalecana Przypadkowe przedawkowanie może spowodować zapaść krążeniowo-oddechową. W razie wystąpienia depresji oddychania stosuje się oddychanie kontrolowane mieszaniną wzbogaconą w tlen. W przypadku depresji krążenia pacjenta należy ułożyć w pozycji Trendelenburga, a w ciężkich przypadkach podać płyny zwiększające objętość osocza lub leki zwiększające ciśnienie tętnicze.
Ciąża i karmienieCiąża Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach na szczurach i królikach. Nie należy stosować propofolu u kobiet w ciąży. Lek może być stosowany podczas zabiegu przerywania ciąży w pierwszym trymestrze. Propofol przenika przez łożysko i może wywołać niewydolność krążenia i (lub) oddychania u noworodka. Leku nie należy stosować w anestezjologii położniczej. Karmienie piersią Nie ma danych na temat bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet karmiących piersią.
PrzechowywaniePrzechowywać w temperaturze od 2○C do 25○C, chronić od światła. Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku PLOFED 1% po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.











drugs and supplements

linki sponsorowane, reklamy






Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.




rejestr leków zawierających interesująca substancje czynną
 
wykaz leków odpowiednich w leczeniu poszczególnych schorzeń











Ostatnio na Forum ...
Dan 2014-10-22 15:21:30
Zauwa┼╝y┼é kto┼Ť? Wi─Ökszo┼Ť─ç tych komentarzy, to reklamy... ...
Katarzyna 2014-10-22 10:58:01
Witam. Ja przez kilka lat walczy┼éam z migren─ů kt├│ra pojawia┼éa si─Ö u mnie nawet 2-3 razy w tygodniu. Leki tylko ┼éagodzi┼éy b├│l i objawy. Pomoc z ...
edyta 2014-10-21 14:55:28
jestem rok po operacji k─ůtnicy..... ...
SZUKAJ w Serwisie

BIULETYN

Wpisz swój e-mail
Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2014
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.