Przychodnia.pl
Ignacego, Heleny   Czwartek 31. Lipca 2014r
Encyklopedia Leków
opis interesującego Cię leku

linki sponsorowane, reklamy

Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W X Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Proszę wpisać w specjalnie przeznaczonym do tego okienku nazwę leku lub jego fragment (dowolna kombinacja liter występująca w nazwie), a następnie kursorem wydać rozkaz szukaj.
CLEXANE FORTE
Na receptę / Bez recepty
Forma leku:roztwór do iniekcji
Zawartość1 amp.-strzyk. zawiera 20 mg, 40 mg, 60 mg, 80 mg, 100 mg, 120 mg lub 150 mg soli sodowej enoksaparyny. 1 fiolka (3 ml) zawiera 300 mg soli sodowej enoksaparyny.
Zamienniki Leku

Sposób działaniaEnoksaparyna jest heparyną o małej masie cząsteczkowej (drobnocząsteczkową), która wykazuje dużą aktywność przeciw czynnikowi Xa krzepnięcia krwi (anty-Xa) (około 100 j.m./mg) i małą aktywność przeciw czynnikowi IIa (anty-IIa) (około 28 j.m./mg).
Inne leki związane ze schorzeniami

OstrzeżenieNie przeprowadzono odpowiednich badań oceniających przeciwzakrzepowe właściwości preparatu Clexane u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca. Zgłaszano sporadyczne przypadki zakrzepicy zastawek serca u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca, otrzymujących enoksaparynę w celu zapobiegania żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej. W dawkach stosowanych w profilaktyce zatorów oraz zakrzepicy żylnej enoksaparyna nie wpływa w sposób istotny na czas krwawienia i ogólne parametry krzepnięcia; nie ma również wpływu na agregację płytek krwi i wiązanie fibrynogenu z płytkami krwi. Enoksaparynę, podobnie jak inne leki przeciwzakrzepowe należy stosować ostrożnie w stanach związanych ze zwiększonym ryzykiem krwawienia, takich jak: zaburzenia hemostazy, bakteryjne zapalenie wsierdzia, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie, niedawno przebyty udar niedokrwienny, ciężkie nie poddające się leczeniu nadciśnienie tętnicze, retinopatia cukrzycowa, niedawno przebyty zabieg neurochirurgiczny lub okulistyczny, krwotok u osób w podeszłym wieku. U osób w podeszłym wieku (zwłaszcza w wieku 80 lat i powyżej) może wystąpić zwiększenie ryzyka wystąpienia krwotoku po zastosowaniu zalecanych dawek leku. Zaleca się prowadzenie wnikliwej obserwacji klinicznej w tej grupie pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek zmniejszenie wydalania enoksaparyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawień. Ze względu na znacznie zwiększone stężenie enoksaparyny w surowicy krwi u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), niezbędna jest modyfikacja dawkowania w tej grupie chorych. Obserwowano zwiększenie stężenia enoksaparyny po zastosowaniu profilaktycznych dawek leku (nie modyfikowanych względem mc. pacjenta) u kobiet (<45 kg) i mężczyzn (<57 kg) o małej mc. Takie działanie może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwawienia. Z tego względu, niezbędne jest prowadzenie wnikliwej obserwacji klinicznej w tej grupie pacjentów. Niebezpieczeństwo trombocytopenii immunologicznej zależnej od heparyny może być także związane z podawaniem enoksaparyny. Wystąpienia trombocytopenii zazwyczaj należy spodziewać w okresie 5 do 21 dni od rozpoczęcia leczenia. Stąd zaleca się oznaczenie ilości płytek krwi przed rozpoczęciem, a następnie regularnie podczas leczenia. Po zaobserwowaniu istotnego zmniejszenia ilości płytek krwi (30 do 50% początkowej wartości) enoksaparynę należy natychmiast odstawić i zastosować inne leczenie. Heparyn drobnocząsteczkowych nie należy stosować zamiennie. U pacjentów z trombocytopenią spowodowaną przez heparynę, przebiegającą z zakrzepicą lub bez zakrzepicy, enoksaparynę należy stosować szczególnie ostrożnie. Niebezpieczeństwo wystąpienia trombocytopenii indukowanej przez heparynę może utrzymywać się przez kilka lat.
Działania niepożądanePodobnie jak po innych lekach przeciwzakrzepowych podczas leczenia enoksaparyną może wystąpić krwawienie, jeśli obecne są takie czynniki ryzyka, jak krwawienia po urazach, duże zabiegi chirurgiczne lub użycie leków zaburzających hemostazę. Odnotowano doniesienia o dużych krwotokach, włączając w to krwawienia zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe. Należy ustalić przyczynę krwawienia i przedsięwziąć odpowiednie leczenie. Donoszono o bezobjawowym i przemijającym zwiększeniu ilości płytek krwi i zwiększeniu aktywności enzymów wątrobowych. W niektórych przypadkach może być konieczne odstawienie leku. Rzadko mogą wystąpić uogólnione reakcje alergiczne, w tym także reakcje rzekomoanafilaktyczne. Po podskórnym podaniu enoksaparyny w miejscu wstrzyknięcia może wystąpić ból, krwiak i łagodne podrażnienie miejscowe, zmiany guzkowate, plamicze, rumieniowe, pęcherze.
DawkowanieEnoksaparynę podaje się w głębokich iniekcjach podskórnych. Ampułkostrzykawka jest gotowa do bezpośredniego użycia. Wstrzyknięcia najlepiej wykonać wtedy, gdy pacjent znajduje się w pozycji leżącej. W przypadku stosowania dawek 20 lub 40 mg, przed wstrzyknięciem nie należy usuwać ze strzykawki pęcherzyków powietrza ze względu na możliwość straty części leku. Lek należy podawać na przemian w lewą lub prawą przednio-boczną lub tylno-boczną część powłok brzusznych. Całą długość igły wprowadzić pionowo w fałd skóry powstały po uchwyceniu jej kciukiem i palcem wskazującym. Nie należy uwalniać fałdu skóry przed zakończeniem wstrzykiwania. Nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia. Dobrze współpracującego pacjenta można nauczyć wykonywania iniekcji enoksaparyny w fałd powłok brzusznych. Przeliczając jednostki należy pamiętać, że 0,1 ml preparatu zawiera 10 mg enoksaparyny sodu o aktywności ok. 1000 j.m. aXa i ok. 280 j.m. a-lia. Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów unieruchomionych (dotyczy dawki 40 mg/0,4 ml): podskórnie - 40 mg raz na dobę przez co najmniej 6 dni (do momentu uruchomienia pacjenta), ale nie dłużej niż 14 dni. Leczenie zakrzepicy żył głębokich powikłanej bądź nie powikłanej zatorowością płucną: podskórnie - raz na dobę w dawce 1,5 mg/kg mc. lub 2 razy na dobę w dawce 1 mg/kg mc. Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym: * u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (np. po operacjach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej) - podskórnie 20 mg raz na dobę. * U pacjentów poddawanych ogólnym zabiegom chirurgicznym pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać 2 h przed zabiegiem. * Pacjentom z dużym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (np. przed chirurgicznym zabiegiem ortopedycznym), zaleca się podanie 40 mg podskórnie na 12 h przed zabiegiem. Leczenie enoksaparyną zwykle trwa od 7 do 10 dni. U niektórych pacjentów może być ono dłuższe - tzn. należy ją podawać dopóki istnieje niebezpieczeństwo zakrzepów i zatorów żylnych oraz w okresie leczenia ambulatoryjnego. Wykazano, że pacjenci po operacjach ortopedycznych mogą odnieść korzyści z przedłużenia leczenia profilaktycznego, przyjmując enoksaparynę w dawce 40 mg raz na dobę przez 3 tyg. po leczeniu początkowym. Zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem osób starszych z zaburzeniami czynności nerek. Z powodu braku badań klinicznych należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z niewydolnością wątroby. Lek ma ponadto liczne zastosowania w warunkach szpitalnych: w leczeniu zatorowości płucnej, niestabilnej choroby wieńcowej i zawału serca bez załamka Q, przy zabiegach rewaskularyzacyjnych w kardiologii, a także - jako profilaktyka tworzenia skrzepów - w czasie prowadzenia krążenia pozaustrojowego i w czasie hemodializy.
Ciąża i karmienieZ powodu braku odpowiednich kontrolowanych badań u kobiet w ciąży lek może być stosowany u tych pacjentek jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Ponieważ nie wiadomo, czy nie zmieniona enoksaparyna jest wydzielana z mlekiem kobiecym, należy zalecić unikanie karmienia piersią w czasie stosowania leku.













drugs and supplements

linki sponsorowane, reklamy






Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.




rejestr leków zawierających interesująca substancje czynną
 
wykaz leków odpowiednich w leczeniu poszczególnych schorzeń











Ostatnio na Forum ...
Reddevil 2014-07-29 08:12:13
Zapisałem się na kolonoskopię bez znieczulenia w jednym z mazowieckich szpitali (miałem skierowanie). Przygotowanie - preparat forttrans. Jak zoba ...
makmag 2014-07-23 21:05:06
Po przeczytaniu i przejrzeniu wielu postów, bardzo się bałem zabiegu. Wnioski jakie wyciągnąłem, to przede wszystkim ból i wstyd, podczas zabi ...
makmag 2014-07-23 19:46:51
Witam. Korzystając z chwili spokoju, chciałbym przedstawić Wam swoją opinie na temat kolonoskopii. Mam 42 lata i nie dawno omal nie pożegnałem ...
SZUKAJ w Serwisie

BIULETYN

Wpisz swój e-mail
Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2014
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.