Przychodnia.pl
Anny, Grażyny   Sobota 26. Lipca 2014r
Encyklopedia Leków
opis interesującego Cię leku

linki sponsorowane, reklamy

Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W X Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Proszę wpisać w specjalnie przeznaczonym do tego okienku nazwę leku lub jego fragment (dowolna kombinacja liter występująca w nazwie), a następnie kursorem wydać rozkaz szukaj.
AXTIL
Na receptę / Bez recepty
Forma leku:tabletki 5mg, 10 mg, 2,5mg
ZawartośćKażda tabletka zawiera jako substancję czynną 2,5 mg lub 5 mg lub 10 mg ramiprylu oraz substancje pomocnicze.
Zamienniki Leku

ZastosowanieLek Axtil zawiera ramipryl, który należy do grupy tzw. inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Ramipryl hamuje aktywność enzymu odpowiedzialnego za wytwarzanie angiotensyny II - substancji działającej naczyniokurcząco i zwiększającej ciśnienie krwi. Lek ten jest stosowany w celu: * zmniejszenia umieralności i chorobowości z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z grup dużego ryzyka z chorobą sercowo-naczyniową lub cukrzycą typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka; * leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego; * zmniejszenia umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego; * leczenia objawowej, niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej.
Inne leki związane ze schorzeniami

OstrzeżenieNie stosować leku Axtil, gdy: * stwierdzono nadwrażliwość na ramipryl, na którąkolwiek substancję pomocniczą lub na jakikolwiek inny inhibitor ACE; * występuje hemodynamicznie istotne zwężenie tętnic nerkowych (obustronne lub jednostronne w przypadku, gdy dotyczy jedynej nerki); * w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy (dziedziczny, idiopatyczny lub będący skutkiem uprzedniej terapii inhibitorem ACE); * w drugim i trzecim trymestrze ciąży; * w okresie karmienia piersią. Zachować szczególną ostrożność stosując Axtil w następujących przypadkach: Objawowe niedociśnienie tętnicze Objawowe niedociśnienie tętnicze jest rzadko obserwowane u pacjentów z powikłanym nadciśnieniem tętniczym. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, leczonych ramiprylem, wystąpienie niedociśnienia tętniczego jest bardzo prawdopodobne w przypadku zmniejszonej objętości płynów występującej np. w przypadku terapii lekami moczopędnymi, ograniczenia spożycia soli, dializy, biegunki lub wymiotów, lub u pacjentów mających ciężkie nadciśnienie reninozależne. U pacjentów z niewydolnością serca, niezależnie od współistniejącej niewydolności nerek, obserwowano objawowe niedociśnienie tętnicze. Niedociśnienie występuje częściej u pacjentów z cięższymi stopniami niewydolności serca, co wiąże się ze stosowaniem dużych dawek diuretyków pętlowych (leków moczopędnych np. furosemid), hiponatremią (zmniejszone stężenie sodu w osoczu) lub czynnościową niewydolnością nerek. Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego, powinni być ściśle kontrolowani na początku terapii oraz podczas dostosowywania dawkowania. Dotyczy to również pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyń mózgowych, u których nadmierne obniżenie ciśnienia krwi może być przyczyną zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-mózgowego (np. udaru mózgu). Przejściowe obniżenie ciśnienia krwi nie jest przeciwwskazaniem do zastosowania kolejnych dawek. U niektórych pacjentów z niewydolnością serca, u których ciśnienie krwi jest prawidłowe lub niskie, może dojść do dodatkowego obniżenia systemowego ciśnienia krwi. Działanie to można przewidzieć i zazwyczaj nie jest ono powodem przerwania leczenia. Gdy niedociśnienie tętnicze staje się objawowe, lekarz może zdecydować o konieczności zmniejszenia dawki lub przerwania terapii ramiprylem. Niedociśnienie tętnicze w przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego Nie wolno rozpoczynać leczenia ramiprylem u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, u których istnieje ryzyko dalszego pogorszenia wydolności hemodynamicznej (wydolności układu krążenia) po podaniu leku rozszerzającego naczynia. Do tej grupy zalicza się pacjentów ze skurczowym ciśnieniem krwi mniejszym lub równym 100 mm Hg oraz pacjentów we wstrząsie kardiogennym. Zwężenie zastawki aortalnej oraz zastawki dwudzielnej / kardiomiopatia przerostowa Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, ramipryl należy stosować z. zachowaniem ostrożności u pacjentów ze zwężeniem zastawki dwudzielnej oraz zawężeniem drogi odpływu z lewej komory, występującym w przypadku zwężenia zastawki aortalnej lub kardiomiopatii przerostowej. Nie należy podawać ramiprylu w przypadkach istotnych hemodynamicznie. Zaburzenie czynności nerek W przypadkach zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 50 ml/min/1,73 m2), początkowe dawkowanie powinno być dostosowane przez lekarza do klirensu kreatyniny, a następnie do odpowiedzi pacjenta na leczenie. U tych pacjentów w ramach leczenia należy prowadzić rutynową kontrolę stężenia potasu i kreatyniny. U pacjentów z niewydolnością serca, niedociśnienie tętnicze będące skutkiem rozpoczęcia terapii inhibitorami ACE, może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek. Ostra niewydolność nerek, którą zgłaszano w takiej sytuacji, była zwykle przemijająca. U niektórych pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy jedynej nerki, których leczono inhibitorami konwertazy angiotensyny, obserwowano zwiększenie stężenia mocznika we krwi oraz kreatyniny w surowicy, zazwyczaj ustępujące po zaprzestaniu terapii. Zaburzenie to jest najbardziej prawdopodobne u pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku współistnienia nadciśnienia naczyniowo-nerkowego ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek jest większe. U tych pacjentów leczenie powinno być rozpoczynane pod ścisłym nadzorem medycznym, od małych dawek, następnie ostrożnie zwiększanych. Ponieważ leczenie lekami moczopędnymi może przyczyniać się do wymienionych powyżej zaburzeń, lekarz powinien przerwać ich podawanie i monitorować czynności nerek podczas pierwszych tygodni leczenia ramiprylem. U niektórych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, bez objawów istniejącej choroby naczyń nerkowych, dochodziło do niewielkiego i przemijającego zwiększenia stężenia mocznika we krwi oraz kreatyniny w surowicy, zwłaszcza gdy ramipryl podawano jednocześnie z lekiem moczopędnym. Jest to bardzo prawdopodobne u pacjentów z istniejącym uprzednio zaburzeniem czynności nerek. Lekarz może zdecydować o konieczności zmniejszenia dawki leku i (lub) zaprzestaniu leczenia lekiem moczopędnym i (lub) ramiprylem. W przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego nie należy rozpoczynać leczenia ramiprylem u pacjentów z objawami zaburzenia czynności nerek, definiowanego jako stężenie kreatyniny w surowicy większe niż 177 mikromoli/l i (lub) proteinuria przekraczająca 500 mg/24 godz. Jeżeli do zaburzenia czynności nerek dochodzi podczas terapii ramiprylem (stężenie kreatyniny w surowicy jest większe niż 265 mikromoli/l lub wartość sprzed rozpoczęcia terapii podwoiła się), lekarz powinien rozważyć przerwanie podawania ramiprylu. Transplantacja nerki Brak jest doświadczenia dotyczącego podawania ramiprylu pacjentom, u których w ostatnim czasie przeprowadzono transplantację nerki. Dlatego terapia ramiprylem nie jest u tych pacjentów zalecana. Pacjenci poddawani hemodializie U pacjentów dializowanych z użyciem błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności (np. AN 69) i leczonych jednocześnie inhibitorem ACE, zgłaszano reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych pacjentów lekarz powinien rozważyć użycie błon dializacyjnych innego rodzaju lub leku przeciwnadciśnieniowego z innej grupy. Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy Obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani był rzadko obserwowany u pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny, w tym ramiprylem. Działanie to może wystąpić w każdym momencie terapii. W takich przypadkach podawanie ramiprylu należy przerwać i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, który zastosuje odpowiednie leczenie i obserwację pacjenta w celu upewnienia się o całkowitym ustąpieniu objawów. Nawet w sytuacji, gdy doszło jedynie do obrzęku języka, bez zaburzeń oddychania, pacjenci mogą wymagać przedłużonej obserwacji, ponieważ leczenie lekami przeciwhistaminowymi i glikokortykosteroidami może być niewystarczające. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki śmiertelne związane z wystąpieniem obrzęku naczynioruchowego krtani lub języka. U pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani, zwłaszcza u tych, u których w przeszłości wykonano zabieg chirurgiczny na drogach oddechowych, może dojść do niedrożności dróg oddechowych. W takich przypadkach lekarz powinien natychmiast zastosować odpowiednie leczenie. Może być konieczne podanie adrenaliny i (lub) zapewnienie drożności dróg oddechowych. Chory powinien pozostać pod ścisłym nadzorem medycznym aż do całkowitego i trwałego ustąpienia objawów. Inhibitory konwertazy angiotensyny częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy nie związany z podawaniem inhibitora ACE są bardziej narażeni na wystąpienie tego działania podczas terapii inhibitorami ACE. Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas LDL-aferezy Rzadko u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas LDL-aferezy z użyciem siarczanu dekstranu dochodziło do zagrażających życiu reakcji rzekomoanafilaktycznych. Reakcjom tym można zapobiec poprzez tymczasowe zaprzestanie terapii inhibitorem ACE przed każdą aferezą. Leczenie odczulające U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego (np. jadem owadów błonkoskrzydłych) dochodziło do wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznych. U pacjentów tych reakcjom tym można zapobiec poprzez tymczasowe zaprzestanie terapii inhibitorem ACE, ale mogą one nawrócić po nieumyślnym, ponownym podaniu leku. Niewydolność wątroby U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby może dojść do zmniejszenia zdolności powstawania aktywnego metabolitu ramiprylu. Brak jest wystarczającego doświadczenia, aby określić zalecenia dotyczące dawkowania w tych przypadkach. Podawanie inhibitorów ACE rzadko wiązało się z wystąpieniem zespołu, który rozpoczynał się od żółtaczki cholestatycznej i postępował do piorunującej martwicy wątroby, prowadząc czasem do śmierci. Mechanizm zespołu nie został poznany. W przypadku wystąpienia żółtaczki i znaczącego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych należy zaprzestać stosowania inhibitorów ACE i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Pierwotny hiperaldosteronizm Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem zazwyczaj nie odpowiadają na terapię lekami obniżającymi ciśnienie działającymi poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna. Dlatego nie zaleca się stosowania ramiprylu u tych pacjentów. Neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi) / agranulocytoza (brak granulocytów we krwi) U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE zgłaszano występowanie neutropenii, agranulocytozy, trombocytopenii (zmniejszenie liczby płytek we krwi) oraz niedokrwistości. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, w przypadku jeśli nie współistnieje ryzyko, rzadko występuje neutropenia. Neutropenia i agranulocytoza ustępują po zaprzestaniu leczenia inhibitorem ACE. Ramipryl należy stosować z największą ostrożnością u pacjentów z kolagenozą naczyń, poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu, leczeniu allopurynolem lub prokainamidem, lub jeśli te czynniki współistnieją ze sobą, zwłaszcza w przypadku współistniejącego zaburzenia czynności nerek. U niektórych z tych pacjentów dochodziło do ciężkich zakażeń, które nie reagowały na intensywną antybiotykoterapię. W przypadku stosowania ramiprylu u takich pacjentów, zalecana jest okresowa kontrola liczby białych krwinek, a chorzy powinni zgłaszać wystąpienie jakichkolwiek objawów infekcji. Czynniki etniczne Inhibitory konwertazy angiotensyny częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, ramipryl może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia krwi u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. Kaszel W czasie stosowania inhibitorów ACE zgłaszano występowanie kaszlu, który zwykle jest suchy, uporczywy i ustępuje po zaprzestaniu terapii. Zabiegi chirurgiczne/znieczulenie U pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub w czasie znieczulenia środkami, które powodują niedociśnienie tętnicze, ramipryl może nasilać niedociśnienie. Przed planowanym zabiegiem należy poinformować lekarza o przyjmowaniu ramiprylu. Hiperkaliemia (zwiększenie stężenia potasu we krwi) U niektórych pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym ramiprylem, dochodziło do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Do pacjentów zagrożonych hiperkaliemią należą chorzy z niewydolnością nerek, cukrzycą lub leczeni lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, przyjmujący leki uzupełniające niedobory potasu lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas, lub pacjenci przyjmujący inne leki, zwiększające stężenie potasu w surowicy (np. heparynę). Jeżeli jednoczesne stosowanie wyżej wymienionych leków jest konieczne, zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu w surowicy. Pacjenci chorzy na cukrzycę U chorych na cukrzycę leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, podczas pierwszego miesiąca leczenia inhibitorem ACE lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia glukozy we krwi. Lit Jednoczesne podawanie litu oraz ramiprylu nie jest zalecane. Należy skonsultować się z lekarzem nawet, jeżeli powyższe stwierdzenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości. Stosowanie leku Axtil z jedzeniem i piciem: Spożycie pokarmu nie ma wpływu na wchłanianie leku lub jest on ograniczony. Tabletki można przyjmować przed, w trakcie lub po posiłku, popijając szklanką wody.
Działania niepożądaneJak każdy lek, Axtil może powodować działania niepożądane. Zaburzenia krwi i układu chłonnego rzadko: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu bardzo rzadko: zahamowanie szpiku kostnego, niedokrwistość, zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby leukocytów we krwi, agranulocytoza (brak granulocytów we krwi), niedokrwistość hemolityczna, limfadenopatia (powiększenie węzłów chłonnych), zaburzenia autoimmunologiczne. Takie zmiany w obrazie krwi pojawiają się częściej u pacjentów z niewydolnością nerek, oraz u pacjentów z kolagenozą naczyń, taką jak toczeń rumieniowaty i twardzina oraz podczas jednoczesnego stosowania leków, które mogą również powodować zmiany w obrazie krwi. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania bardzo rzadko: hipoglikemia (zmniejszenie stężenia glukozy we krwi) Zaburzenia układu nerwowego i zaburzenia psychiczne często: zawroty głowy, bóle głowy niezbyt często: zmiany nastroju, parestezje (uczucie kłucia i mrowienia), zawroty głowy, zaburzenia smaku, zaburzenia snu rzadko: dezorientacja Zaburzenia serca i naczyń często: zaburzenia ortostatyczne (obniżenie ciśnienia krwi związane ze zmianą pozycji ciała) niezbyt często: zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy, u pacjentów z grupy dużego ryzyka prawdopodobnie wtórne w stosunku do gwałtownego obniżenia ciśnienia krwi, kołatanie serca, tachykardia (przyspieszenie akcji serca), objaw Raynaud'a (niedokrwienie palców dłoni i stóp). Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia często: kaszel niezbyt często: duszność, zapalenie błony śluzowej nosa bardzo rzadko: skurcz oskrzeli, zapalenie zatok, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc Zaburzenia żołądkowo-jelitowe często: biegunka, wymioty niezbyt często: nudności, ból brzucha i niestrawność, jadłowstręt rzadko: suchość w ustach bardzo rzadko: zapalenie trzustki, miąższowe zapalenie wątroby lub cholestatyczne zapalenie wątroby, żółtaczka, obrzęk naczynioruchowy jelit, marskość żółciowa. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej niezbyt często: wysypka, świąd rzadko: nadwrażliwość /obrzęk naczynioruchowy: obrzęk naczynioruchowy twarzy, obwodowych części ciała, warg, języka, głośni i (lub) krtani były zgłaszane rzadko, pokrzywka, łysienie, łuszczyca bardzo rzadko: nadmierne pocenie, pęcherzyca, toksyczna martwica naskórka, zespół Stevens-Johnson'a, rumień wielopostaciowy Zgłaszany był zespół objawów, do którego może się zaliczać jeden lub więcej z następujących objawów: gorączka, zapalenie naczyń, bóle mięśniowe, bóle stawów/zapalenie stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), zwiększona szybkość opadania krwinek czerwonych (OB), eozynofilia (zwiększona liczba granulocytów kwasochłonnych we krwi) i leukocytoza (zwiększenie liczby leukocytów we krwi), wysypka, nadwrażliwość na światło lub inne objawy dermatologiczne. Zaburzenia nerek i dróg moczowych często: zaburzenie czynności nerek rzadko: mocznica, ostra niewydolność nerek bardzo rzadko: oliguria (zmniejszenie ilości wydalanego moczu)/anuria (bezmocz) Zaburzenia układu rozrodczego i piersi niezbyt często: impotencja rzadko: ginekomastia (przerost gruczołów sutkowych u mężczyzn) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania niezbyt często: zmęczenie, astenia Badania niezbyt często: zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, hiperkaliemia (zwiększenie stężenia potasu we krwi) rzadko: zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy, hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu we krwi). U niektórych osób w czasie stosowania leku Axtil mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia innych reakcji niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.
DawkowanieDoświadczenie w stosowaniu ramiprylu u dzieci jest niewystarczające. Dlatego stosowanie leku u dzieci nie jest zalecane. Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn: Stosowanie leku może być przyczyną wystąpienia reakcji niepożądanych, które mogą wywierać wpływ na bezpieczeństwo oraz zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn. Axtil należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Zmniejszenie umieralności i chorobowości z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z grup dużego ryzyka z chorobą sercowo-naczyniową lub cukrzycą typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek: Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. Zależnie od tolerancji, lekarz zaleci stopniowe zwiększenie dawki. Zaleca się podwojenie dawki po tygodniu terapii, a po następnych 3 tygodniach zwiększenie do 10 mg na dobę. Zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi 10 mg raz na dobę. Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego: Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek: Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Jeżeli odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, lekarz może zwiększyć dawkę początkową po upływie 2-3 tygodni. Zalecane jest podwojenie dawki. Zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi od 2,5 mg do 5 mg na dobę. W zależności od reakcji na leczenie lekarz może zalecić zwiększenie dawki do dawki maksymalnej 10 mg na dobę lub dodatkowo zastosować lek moczopędny lub inny lek przeciwnadciśnieniowy, nie zwiększając dawki do więcej niż 5 mg na dobę. Zmniejszenie umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego. Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek: Leczenie należy rozpocząć pomiędzy 3 a 10 dniem od wystąpienia ostrego zawału mięśnia sercowego. Dawka początkowa wynosi od 1,25 mg do 2,5 mg, podawana jest dwa razy na dobę (rano i wieczorem). Jeżeli dawka początkowa 2,5 mg nie jest tolerowana, lekarz może zmniejszyć dawkę do dawki 1,25 mg podawanej dwa razy na dobę przez okres dwóch dni. Należy kontrolować ciśnienie krwi oraz czynność nerek. Następnie, w zależności od odpowiedzi na leczenie, lekarz może podwoić dawkę w odstępach co najmniej 2 dni do dawki maksymalnej wynoszącej 10 mg na dobę. W zależności od tolerancji pacjenta, dawkę można podawać raz lub dwa razy na dobę. Leczenie objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej: Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek: Zalecana dawka początkowa to 1,25 mg raz na dobę. Zależnie od tolerancji pacjenta dawkę można zwiększać przez podwajanie w odstępach 2-3 tygodni. Dobowa dawka podtrzymująca wynosi 5 mg. Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. Ogólne Jeżeli to możliwe, lekarz powinien zalecić wyrównanie niedoboru elektrolitów i (lub) płynów, a jednoczesne leczenie moczopędne, jeżeli to możliwe, przerwać na 2 do 3 dni przed rozpoczęciem leczenia ramiprylem (u pacjentów z niewydolnością serca należy rozważyć ryzyko wystąpienia przewodnienia). U tych pacjentów terapię należy rozpocząć podając rano najmniejszą pojedynczą dawkę 1,25 mg. Po podaniu pierwszej dawki, a także po zwiększeniu dawki ramiprylu i (lub) diuretyków pętlowych, pacjenci powinni pozostawać pod kontrolą lekarza przez co najmniej 8 godzin, w celu uniknięcia wystąpienia niekontrolowanej reakcji ortostatycznej (obniżenie ciśnienia krwi spowodowane pionizacją ciała). Dawkowanie w przypadku zaburzonej czynności nerek lub wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny między 20 a 50 ml/min/1,73m2 - np. 0,33-0,83 ml/sek/1,73 m2) zalecaną dawką początkową jest 1,25 mg, przy czym maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 5 mg raz na dobę. U pacjentów z klirensem kreatyniny < 20 ml/min/1,73 m2 zalecaną dawką początkową podawaną co drugi dzień jest 1,25 mg, przy czym maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 2,5 mg raz na dobę. Stosowanie u osób w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku dobór dawki powinien być uzależniony od czynności nerek. Sposób podawania Dla rożnych schematów dawkowania lek jest dostępny w różnych dawkach: 2,5 mg; 5 mg oraz 10 mg. Tabletki można przyjmować przed, w trakcie lub po posiłku, popijając szklanką wody.
Ciąża i karmieniePrzed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza. Leku nie należy stosować w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży. W przypadku planowania lub stwierdzenia ciąży należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza, który zastosuje inne leczenie. Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza. Lek jest przeciwwskazany w czasie karmienia piersią. W przypadku konieczności leczenia należy przerwać karmienie piersią.
PrzechowywanieLek przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci! Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu zewnętrznym.














drugs and supplements

linki sponsorowane, reklamy






Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.




rejestr leków zawierających interesująca substancje czynną
 
wykaz leków odpowiednich w leczeniu poszczególnych schorzeń











Ostatnio na Forum ...
makmag 2014-07-23 21:05:06
Po przeczytaniu i przejrzeniu wielu post├│w, bardzo si─Ö ba┼éem zabiegu. Wnioski jakie wyci─ůgn─ů┼éem, to przede wszystkim b├│l i wstyd, podczas zabi ...
makmag 2014-07-23 19:46:51
Witam. Korzystaj─ůc z chwili spokoju, chcia┼ébym przedstawi─ç Wam swoj─ů opinie na temat kolonoskopii. Mam 42 lata i nie dawno omal nie po┼╝egna┼éem ...
ania 2014-07-22 23:55:15
Z ┼╝elami to nie wolno przesadza─ç. JE┼Ťli moge podrzuci─ç to bardzo fajne s─ů gryzako┼Ťliniaki, gryzaczek zawsze jest z ma┼éym pod buzi─ů a ┼Ťliniak ...
SZUKAJ w Serwisie

BIULETYN

Wpisz swój e-mail
Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2014
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.