Przychodnia.pl
Waleriana, Wirgiliusza   Czwartek 27. Listopada 2014r
Encyklopedia Leków
opis interesującego Cię leku

linki sponsorowane, reklamy

Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W X Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Proszę wpisać w specjalnie przeznaczonym do tego okienku nazwę leku lub jego fragment (dowolna kombinacja liter występująca w nazwie), a następnie kursorem wydać rozkaz szukaj.
RISPOLEPT
Na receptę / Bez recepty
Forma leku:tabletki 1 mg; 2 mg; 3 mg; 4 mg; roztwór doustny 1 mg/ml
Zawartośćsubstancja czynna - risperidon 1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg, 3 mg lub 4 mg rysperydonu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 1 mg rysperydonu. .
Zamienniki LekuRisperidone

Sposób działaniaPreparat wykazuje powinowactwo do receptorów serotoniny 5-HT oraz dopaminy D2, a także w mniejszym stopniu powinowactwo do adrenergicznych receptorów alfa1 oraz receptorów histaminowych H1. Blokowanie wymienionych receptorów powoduje łagodzenie symptomów psychotycznych, jak: halucynacje, nadmierna podejrzliwość, agresja, gonitwa myśli. Selektywny antagonista monoamin, posiada silne powinowactwo do receptorów serotoninergicznych 5-HT2 i receptorów dopaminergicznych D2. Wiąże się z receptorami adrenergicznymi a1 oraz w mniejszym stopniu z receptorami histaminowymi H1 i adrenergicznymi a2, nie wykazuje powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Wykazuje silne działanie antagonistyczne w stosunku do receptorów dopaminergicznych D2, których blokowanie wiąże się z poprawą w zakresie objawów wytwórczych ("pozytywnych") schizofrenii, w mniejszym stopniu hamuje aktywność ruchową oraz ma słabszy wpływ kataleptyczny niż klasyczne neuroleptyki. Zrównoważone ośrodkowe działanie antagonistyczne w stosunku do receptorów serotoninergicznych i dopaminergicznych wiąże się z małym nasileniem pozapiramidowych działań niepożądanych oraz rozszerza działanie terapeutyczne na objawy "negatywne" schizofrenii (osiowe) oraz objawy zaburzeń afektywnych. Jest całkowicie wchłaniany, a stężenie max. w osoczu osiąga w ciągu 1-2 h. Risperidon jest metabolizowany przez cytochrom P-450 IID6 do 9-hydroksy-risperidonu, który ma podobne działanie farmakologiczne do risperidonu. Łącznie z 9-hydroksy-risperidonem tworzą czynna frakcję przeciwpsychotyczną. T0,5 risperidonu wynosi ok. 3 h. T0,5 9-hydroksyrisperidonu (czynnej frakcji przeciwpsychotycznej) wynosi 24 h. W osoczu risperidon wiąże się z albuminami i z kwaśnymi a1-glikoproteinami. 88% risperidonu i 77% 9-hydroksyrisperidonu wiąże się z białkami osocza. 70% dawki wydalane jest w moczu, a 14% z kałem. 35-45% dawki jest wydalane z moczem w postaci risperidonu oraz 9-hydroksyrisperidonu, a pozostała część leku wydalana jest w postaci nieczynnych metabolitów.
ZastosowanieOstre i przewlekłe psychozy schizofreniczne.
Inne leki związane ze schorzeniami

OstrzeżenieLeku nie wolno podawać łącznie z dużymi dawkami barbituratów, opiatów (morfina) oraz z alkoholem. Pacjenci cierpiący na choroby wątroby, nerek, padaczkę, chorobę Parkinsona, zaburzenia krążenia, zwapnienia oraz skurcze mięśni powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. Leku nie podaje się pacjentom poniżej 15 roku życia. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli lek stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Należy więc poradzić się lekarza w razie zamiaru stosowania innych leków łącznie z preparatem. Rispoleptu nie należy podawać łącznie z lekami oddziałującymi na centralny system nerwowy, jak np. kodeina lub chinidyna. Rispolept zmniejsza działanie levodopy. Niektóre leki, jak betablokery mogą nasilać działanie Rispoleptu. Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego też nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania. W razie zaobserwowania wzrostu wagi ciała należy przejść na dietę małokaloryczną. Ostrożnie stosować u pacjentów ze schorzeniami układu krążenia (niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia przewodnictwa, odwodnienia, hipowolemia, zaburzenia krążenia mózgowego), oraz u pacjentów z otępieniem i współistniejącymi chorobami naczyniowymi (nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca), jak również u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (włączając w to wydłużenie odstępu QT)i u pacjentów z padaczką oraz zaburzeniami czynności nerek i wątroby. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem rysperydon należy stosować w leczeniu zaburzeń zachowania (behawioralnych) w zespołach otępiennych wieku podeszłego, w których dominują objawy: agresja (słowna i fizyczna), zaburzenia aktywności celowej (pobudzenie, błądzenie) lub objawy psychotyczne prowadzące do cierpienia, niepełnosprawności, potencjalnego zagrożenia lub zaburzeń popędu samozachowawczego. Należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przy przepisywaniu leku pacjentom z otępieniem i ciałkami Lewy'ego lub chorobą Parkinsona oraz u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, z uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka wystąpienia udaru mózgu, jak również u pacjentów z klinicznie znamienną hipotonią ortostatyczną.
Działania niepożądane>1/100 - Ból głowy. - Wzrost wagi ciała. - Spadek ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy zmianie pozycji na pionową. - Przyspieszenie akcji serca. - Zaburzenia snu. - Bezsenność, pobudzenie, lęk. - Zmęczenie. - Zawroty głowy. - Utrudnienia w koncentracji uwagi. - Objawy pozapiramidowe. - Niezależne od woli ruchy kończyn i drżenia mięśni. - Upośledzenie czynności seksualnych. - Mlekotok. - Zaburzenia cyklu miesiączkowego. - Nadmierne wydzielanie śliny. - Mdłości i wymioty. - Zaparcie. - Bóle brzucha. - Niestrawność. - Podrażnienie błony śluzowej nosa. - Zaburzenia wzroku - widzenie przez mgłę. <1/1000 - Powiększenie gruczołów mlecznych. - Obrzęk ciała. - Reakcje alergiczne. - Zmiany w pracy wątroby. - Niekontrolowane oddawanie moczu. Częste: bezsenność, pobudzenie, lęk, ból, sedacja. Niezbyt częste: senność, zmęczenie, zawroty głowy, osłabiona koncentracja, zaparcia, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia widzenia, zaburzenia erekcji (w tym priapizm, zaburzenia erakujacji, zaburzenia orgazmu, nietrzymanie moczu, nieżyt nosa, wysypka skórna, inne reakcje alergiczne, objawy pozapiramidowe, drżenie, sztywność, nadmierne ślinienie się spowolnienie ruchowe, akatyzja, ostra dystonia. Sporadycznie: hipotonia ortostatyczna, odruchowa tachykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, zmniejszenie liczby neutrofilów, i płytek krwi, zwiększenie stężenie prolaktyny we krwi, mlekotok, ginekomastia, zaburzenia cyklu miesiączkowego i brak miesiączki, zwiększenie masy ciała, obrzęki, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Donoszono o udarach mózgu, przejściowych napadach niedokrwiennych, hiperglikemii, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, późnych dyskinezach, złośliwym zespole neuroleptycznym, zaburzeniach regulacji temperatury ciała i drgawkach. Przedawkowanie: Objawy: senność, sedacja, częstoskurcz, hipotonia i objawy pozapiramidowe, rzadkie przypadki wydłużenia odcinka QT po przedawkowaniu preparatu. Nie ma specyficznego antidotum, dlatego też należy zastosować odpowiednie środki objawowe.
DawkowanieDawkę ustala lekarz specjalista. Zazwyczaj pierwszego dnia podaje się 1 mg dwa razy; drugiego dnia 2 mg dwa razy. Następnie dawkowanie dostosowuje się do reakcji pacjenta. Schizofrenia: 1-2x/dobę, leczenie rozpocząć od 2 mg/dobę, można zwiększyć drugiego dnia do 4 mg. Przeciętna dawka terapeutyczna wynosi 4-6 mg/dobę. Nie stosować dawek >16 mg, dawki >10 mg nie wykazują większej skuteczności. U pacjentów w podeszłym wieku i w chorobach nerek lub wątroby zalecana jest dawka początkowa 0,5 mg 2x/dobę, można zwiększać stopniowo o 0,5 mg 2x/dobę, do dawki 1-2 mg 2 x/dobę. Zaburzenia zachowania (behawioralne) w zespołach otępiennych wieku podeszłego: zalecana dawka początkowa 0,25 mg 2x/dobę, w może być zwiększana o 0,25 mg 2x/dobę, nie częściej niż co drugi dzień. Optymalna dawka 0,5 mg 2x/dobę, czasem 1 mg 2x/dobę. Epizody maniakalne w chorobie afektywnej dwubiegunowej: dawka początkowa 2 mg/dobę, dostosowywanie dawki powinno odbywać się o 1 mg/dobę. Zaleca się zakres dawek 1-6 mg/dobę. Zaburzenia zachowania u dzieci, młodzieży i pacjentów dorosłych z obniżoną sprawnością intelektualną, upośledzeniem umysłowym i zachowaniami destrukcyjnymi: mc. >50 kg: zalecana dawka początkowa 0,5 mg/dobę, można zwiększać o 0,5 mg/dobę, co drugi dzień; optymalna dawka 1 mg/dobę, czasem 0,5-1,5 mg/dobę; mc. <50 kg: zalecana dawka początkowa wynosi 0,25 mg/dobę co drugi dzień; optymalna dawka 0,5 mg/dobę, czasami 0,25-0,75 mg/dobę. Autyzm (dzieci >5 lat i młodzież): zalecana dawka początkowa 0,25 mg/dobę, dla pacjentów o mc. <20 kg (w czwartym dniu stosowania dawka może być zwiększona do 1 mg/dobę), po 8 dniach dawkę można zwiększyć o max. 1 mg w ciągu tyg., max. dawka 1-4 mg/dobę (lub 0,06 mg/kg mc./dobę).
Ciąża i karmienieNie wolno stosować leku w okresie ciąży. Nie należy karmić dziecka piersią w okresie zażywania leku. Preparat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Nie należy stosować w ciąży.











drugs and supplements

linki sponsorowane, reklamy






Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.




rejestr leków zawierających interesująca substancje czynną
 
wykaz leków odpowiednich w leczeniu poszczególnych schorzeń











Ostatnio na Forum ...
ewelina 2014-11-26 20:16:29
bardzo przydatne wiadomo┼Ťci...fajny ten uk┼éad odporno┼Ťciowy ...
Lidka 2014-11-26 09:29:00
Wypróbowałam wielu metod, różne leki przeciwbólowe,faktycznie akupunktura pomaga, ale Pani Magdalena ... bardzo skutecznie mi pomogła ziołami. ...
jola 2014-11-25 21:33:44
migrena oczna z aur─ů, przewa┼╝nie z wymiotami, uratowa┼éa mnie akupunktura, z kt├│rej si─Ö ┼Ťmia┼éam wcze┼Ťniej. Polecam uda─ç si─Ö do Pani doktor ┼ü ...
SZUKAJ w Serwisie

BIULETYN

Wpisz swój e-mail
Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2014
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.