ENARENAL - Encyklopedia Leków - Przychodnia Internetowa

Wiesława, Heleny Środa 22. Maja 2013r

Encyklopedia Leków

opis interesującego Cię leku

Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W X Y Z

Proszę wpisać w specjalnie przeznaczonym do tego okienku nazwę leku lub jego fragment (dowolna kombinacja liter występująca w nazwie), a następnie kursorem wydać rozkaz szukaj.

ENARENAL


Na receptę
Forma leku:	tabletki 5 mg, tabletki 10 mg, tabletki 20 mg.
Zawartość	substancja czynna - enalapril 1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg maleinianu enalaprylu
Zamienniki Leku	Enalapril maleate
Sposób działania	ENARENAL hamuje enzym wpływający na syntezę związku podwyższającego ciśnienie krwi w wyniku zwężenia naczyń krwionośnych oraz zatrzymywania soli i wody we krwi. Związek ten może również wpływać na na pogłębienie się niewydolności serca. Ciśnienie krwi obniża się zazwyczaj w godzinę, a największe obniżenie ciśnienia następuje po 4-6 godzinach od momentu przyjęcia leku. Efekt działania ENARENAL utrzymuje się przez 24 godziny. U niektórych pacjentów zadawalający wynik leczenia następuje dopiero po 4-8 tygodniach leczenia. Preparat działa chroniąco na nerki u pacjentów cierpiących na cukrzycę. Maleinian enalaprylu jest preparatem hamującym aktywność układu renina-angiotensynaaldosteron. W organizmie ulega przemianie do aktywnego metabolitu-enalaprylatu, będącego właściwym inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę I do angiotensyny II. Powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych, zmniejsza opór obwodowy, zmniejsza obciążenie wstępne (pre-load) i następcze (after-load), powoduje zwiększenie nerkowego przepływu krwi. Wchłania się szybko z przewodu pokarmowego - szczyt stężenia enalaprylu w surowicy występuje w ciągu godziny. Maleinian enalaprylu zostaje szybko zhydrolizowany do czynnego metabolitu - enalaprylatu.
Zastosowanie	Wysokie ciśnienie. Niewydolność serca. W leczeniu wysokiego ciśnienia można podawać preparat łącznie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie, jak środki moczopędne lub blokery wapnia. W leczeniu niewydolności serca podaje się ENARENAL łącznie z preparatami moczopędnymi oraz digitalisem.
Ostrzeżenie	Leku nie wolno podawać pacjentom uczulonym na ENARENAL. Pacjenci wykazujący uczulenia jak: obrzęk twarzy, warg, języka oraz przełyku w wyniku np. ukąszeń insektów powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji ENARENAL. Pacjenci cierpiący na zaburzoną funkcję nerek, wady zastawek serca, osoby odwodnione w wyniku długotrwałych biegunek lub wymiotów, pacjenci pozostający na silnej kuracji odwadniającej i pozostający na bezsolnej diecie powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji ENARENAL. U tych pacjentów lekarz musi wyznaczyć specjalne dawkowanie leku, zbyt duża bowiem dawka leku może wywołać u tych pacjentów zawał serca lub wylew krwi do mózgu. Należy pamiętać, że w zaburzonej funkcji nerek nie podaje się preparatów potasu ze względu na ryzyko zbyt wysokiego stężenia potasu we krwi. Przed zabiegiem operacyjnym i zastosowaniem narkozy należy poinformować służbę zdrowia o pozostawaniu na kuracji ENARENAL, bowiem ciśnienie może ulec niebezpiecznemu obniżeniu. Preparatu nie stosuje się dzieciom ani osobom z zaburzeniami w funkcji wątroby, gdyż brak doświadczeń ze stosowania leku u tej grupy pacjentów. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli ENARENAL stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków podczas kuracji ENARENAL należy omówić z lekarzem. U chorych z nadciśnieniem może wystąpić niedociśnienie, zwłaszcza w stanach hipowolemii spowodowanej leczeniem za pomocą środków moczopędnych, dietą z ograniczeniami soli, wymiotami, biegunką, dializami. Częściej podciśnienie występuje u chorych z ciężką niewydolnością serca połączoną z hiponatremią podczas leczenia silnie działającymi lekami moczopędnymi lub wskutek upośledzenia funkcji nerek. W przypadku wystąpienia podciśnienia, chorego należy ułożyć w pozycji poziomej i wyrównać objętość osocza; choremu należy podać roztwór soli doustnie lub izotoniczny roztwór chlorku sodowego dożylnie. Jeśli to konieczne, należy podać dożylnie wlew z angiotensyny II. Po normalizacji ciśnienia można kontynuować leczenie. U chorych z niewydolnością nerek lek stosuje się w mniejszych dawkach lub wydłuża się odstępy między dawkami. U niektórych chorych z nadciśnieniem, bez uprzednio rozpoznanej choroby nerek może wystąpić wzrost poziomu mocznika i kreatyniny, zwłaszcza gdy lek jest stosowany równocześnie z lekiem sodopędnym. Należy wówczas zredukować dawki i/lub przerwać stosowanie leku sodopędnego. Dalsze leczenie wymaga kontroli wskaźników wydolności nerek. U chorych z niewydolnością krążenia podciśnienie występujące po rozpoczęciu leczenia może być przyczyną dalszego pogorszenia czynności nerek. U chorych poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub poddanych znieczuleniu ogólnemu może wystąpić spadek ciśnienia tętniczego, który można wyrównać poprzez zwiększenie objętości krwi krążącej. U osób leczonych preparatem, zwłaszcza u chorych na niewydolność nerek, może zwiększyć się stężenie potasu w surowicy. Dlatego nie zaleca się kojarzenia z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, np. spironolaktonem, triamterenem, amilorydem. Podczas leczenia enalaprylem nie można wykluczyć niebezpieczeństwa agranulocytozy. Dlatego zalecane jest regularne badanie morfologii krwi.
Działania niepożądane	1/100- * Bóle i zawroty głowy, * uczucie bliskie omdlenia, zwłaszcza przy nagłej zmianie postawy na pionową, co zdarza się często po pierwszej dawce leku, gdy ciśnienie krwi obniża się. * Zmęczenie, * mdłości, * biegunka, * kaszel, * bóle w klatce piersiowej. 1/1000- <1/1000- * Uczucie słabości. * Przyspieszone bicie serca. * Brak apetytu. * Kwaśne odbicia, zmiana odczuć smakowych, zatwardzenie, zapalenie języka oraz błony śluzowej jamy ustnej. * Wysypka i świąd, nadwrażliwość na promienie słoneczne. * Wypadanie włosów. * Duszności. * Bóle przy połykaniu. * Nasilenie astmy, chrypka, skurcz w oskrzelach. * Żółtaczka, zapalenie wątroby i trzustki. * Zaburzenia snu, drażliwość. * Mrowienie w kończynach. * Wzmożone pocenie się. * Splątanie, szum w uszach, zaburzenia wzroku. * Zaburzenia w funkcji nerek. * Impotencja. * Reakcje alergiczne, jak gorączka, bóle stawów i mięśni, pokrzywka, obrzęki twarzy warg, języka i przełyku. W razie wystąpienia duszności, obrzęków twarzy, warg i języka, uporczywych zawrotów głowy należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i przerwać zażywanie leku. Bóle i zawroty głowy, zmęczenie, kaszel, skurcze mięśni szkieletowych, nudności, niedociśnienie ortostatyczne, biegunka i wysypka. Bardzo rzadko występują obrzęki naczynio-ruchowe. W takich przypadkach lek należy odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Dawkowanie	Dawkę ustala lekarz. Doustnie. Indywidualnie w zależności od stanu chorego. Średnio 10-20 mg/dobę, w wyjątkowych przypadkach 40 mg jednorazowo lub w 2 dawkach podzielonych. Max. dawka 80 mg/dobę. Nadciśnienie samoistne. Dawka początkowa 10-20 mg w zależności od poziomu ciśnienia tętniczego. Lek należy podać w jednej dawce. W leczeniu podtrzymującym stosuje się zwykle 20 mg raz dziennie. Nadciśnienie tętnicze pochodzenia nerkowego. Leczenie należy rozpoczynać od dawek niskich (5 mg lub mniej) modyfikując je następnie w razie potrzeby. Dawkowanie w niewydolności nerek. U tych chorych należy zwiększyć odstępy między dawkami lub zmniejszyć dawki leku. Enalapryl jest usuwany z organizmu w przebiegu dializy. W dniach pomiędzy dializami dawka musi być dobierana w zależności od efektu hipotensyjnego. Należy zachować ostrożność u chorych z nadciśnieniem stosujących równocześnie leki sodopędne. Wskazane jest, aby leczenie sodopędne zostało zakończone na 2-3 dni przed rozpoczęciem stosowania leku, a dawka początkowa tego leku powinna być niska (5 mg lub mniej). Niewydolność krążenia. U tych chorych należy starannie monitorować ciśnienie tętnicze zarówno przed jak i bezpośrednio po rozpoczęciu stosowania z uwagi na możliwość wystąpienia niedociśnienia oraz (rzadziej) niewydolności nerek. Zwykle stosuje się 10-20 mg/dobę jednorazowo lub w dawkach podzielonych. O ile jest to możliwe należy zredukować dawkę diuretyku.
Ciąża i karmienie	Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży. Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem. Stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersia jest przeciwwskazane.