Przychodnia.pl
Marka, Jarosława   Piątek 25. Kwietnia 2014r
Encyklopedia Leków
opis interesującego Cię leku

linki sponsorowane, reklamy

Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W X Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Proszę wpisać w specjalnie przeznaczonym do tego okienku nazwę leku lub jego fragment (dowolna kombinacja liter występująca w nazwie), a następnie kursorem wydać rozkaz szukaj.
RANIGAST
Na receptę / Bez recepty
Forma leku:tabletki powlekane 150 mg; syrop 150 mg/10 ml
Zawartośćsubstancja czynna - ranitidine hydrochloride
Zamienniki LekuRanitidine hydrochloride

Sposób działaniaW chorobach wrzodowych stężenie kwasu w soku żołądkowym jest często zbyt duże. Uważa się że zbytnia kwaśność soku żołądkowego jest przyczyną powstawania wrzodu, a następnie utrudnia jego gojenie. Ranigast blokuje receptory histaminowe H2 znajdujące się w błonie żołądkowej, co hamuje wydzielanie soku żołądkowego.
ZastosowanieRanigast stosuje się w leczeniu choroby wrzodowej, a także w stanach zapalnych przełyku, spowodowanych kwaśnymi odbiciami - zgagą. Ponadto podaje się preparat w długotrwałym leczeniu zapobiegającym chronicznie nawracającej chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
Inne leki związane ze schorzeniamiWrzód żołądka i dwunastnicy

OstrzeżeniePacjenci cierpiący na niewydolność nerek lub wątroby powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Ranigast stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Należy omówić z lekarzem ewentualne podawanie innych leków podczas kuracji ranitidiną. Zakończenie kuracji powinno przebiegać stopniowo, tzn. należy stopniowo zmniejszać dawkę leku aż do zupełnego wycofania. Nagłe bowiem odblokowanie receptorów H2 może spowodować powrót dolegliwości. 1. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć jego nowotworowy charakter (leczenie ranitydyną może maskować objawy choroby nowotworowej żołądka). Szczególnie dotyczy to pacjentów w średnim wieku i starszych, z zaburzeniami dyspeptycznymi w wywiadzie, bądź pacjentów, u których zmienił się charakter dolegliwości. 2. Ranitydyna jest wydalana głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek należy odpowiednio zmniejszyć dawkę dobową leku (patrz: Dawkowanie w niewydolności nerek). 3. Ranitydyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego podczas stosowania leku u pacjentów z niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność. 4. Pacjenci, którzy stosują równocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne i ranitydynę powinni być systematycznie kontrolowani. Dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie. 5. Istnieją nieliczne doniesienia sugerujące, że ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii. Dlatego należy unikać stosowania leku u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie. 6. Pacjenci w podeszłym wieku: w badaniach klinicznych w grupie pacjentów powyżej 65 lat ani stopień wyleczenia choroby wrzodowej, ani występowanie objawów niepożądanych nie różniły się od pacjentów w młodszym wieku. 7. Palenie tytoniu sprzyja nawrotom choroby wrzodowej, należy więc zalecać pacjentom zaprzestanie palenia.
Działania niepożądane1/100 - Zmęczenie. - Biegunka, wysypka, zawroty głowy. 1/1000- <1/1000 - Reakcje alergiczne, jak wysypka obrzmienie skóry, gorączka, napady dychawicy oskrzelowej. W razie pojawienia się takich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. - Zmiany w obrazie krwi i pracy wątroby. - Żółtaczka. - Depresja, halucynacje, dezorientacja, zwłaszcza u pacjentów wycieńczonych i starszych. - Powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn. - Zaburzenia wzroku - widzenie za mgłą. - Bóle mięśni i stawów. - Zapalenie trzustki. Działania niepożądane obserwowane w czasie leczenia ranitydyną podano poniżej. W wielu przypadkach nie wykazano związku przyczynowego między stosowaniem ranitydyny a wystąpieniem tych objawów. Układ nerwowy: niekiedy: bóle głowy (czasami silne) i zawroty głowy. Rzadko podniecenie, przemijające stany splątania, depresja i omamy szczególnie u pacjentów ciężko chorych i w podeszłym wieku; Układ sercowo-naczyniowy: rzadko: bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, zapalenie naczyń; Układ pokarmowy i wątroba: przemijające zaburzenia czynności wątroby. Sporadycznie: zwykle przemijające zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez (pojedyncze doniesienia). Ostre zapalenie trzustki, biegunka; Układ mięśniowo-szkieletowy: rzadko: bóle stawowe i mięśniowe; Układ krwiotwórczy: rzadko: zwykle przemijająca leukopenia i trombocytopenia; agranulocytoza lub pancytopenia, czasami z aplazją lub hipoplazją szpiku; Układ wydzielania wewnętrznego: sporadycznie: ginekomastia, przemijająca impotencja; Skóra: wysypka, w pojedynczych przypadkach rumień wielopostaciowy, rzadko łysienie; Reakcje nadwrażliwości: rzadko: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, eozynofilia, niedociśnienie, wstrząs anafilaktyczny, ból w klatce piersiowej. Reakcje te występowały niekiedy po podaniu pojedynczej dawki leku; Narządy zmysłów: rzadko: niewyraźne widzenie (zaburzenia akomodacji).
DawkowanieDawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla pacjentów dorosłych w chorobie wrzodowej wynosi 300 mg dziennie jednorazowo na noc lub 150 mg rano i wieczorem. Leczenie trwa na ogół 4 tygodnie. W leczeniu zapobiegawczym chorobie wrzodowej podaje się 150 mg na noc. Leczenie zapobiegawcze nie powinno trwać dłużej niż rok. W leczeniu kwaśnych odbić (refluxesofagit) 150 mg rano i wieczorem lub 300 mg na noc. Dorośli: Choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka Zwykle stosuje się 1 tabletkę 150 mg dwa razy na dobę lub jednorazową dawkę 300 mg przed snem. U większości pacjentów wygojenie owrzodzenia następuje po 4 tygodniach leczenia. U pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej skuteczności leczenia po 4 tygodniach stosowania leku, leczenie należy kontynuować przez następne 4 tygodnie. Zapobieganie i leczenie owrzodzeń dwunastnicy występujących podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) W leczeniu owrzodzeń występujących w trakcie stosowania NLPZ zaleca się ranitydynę w dawce 150 mg dwa razy na dobę lub jednorazowo 300 mg na noc, w razie konieczności przez 8-12 tygodni. Zapobiegawczo podczas leczenia NLPZ stosuje się 150 mg ranitydyny dwa razy na dobę. Owrzodzenie dwunastnicy współistniejące z zakażeniem Helicobacter pylori Zalecana dawka wynosi 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg jednorazowo na noc równocześnie z amoksycyliną (750 mg 3 razy na dobę) i metronidazolem (500 mg 3 razy na dobę) przez 2 tygodnie. Przez kolejne dwa tygodnie należy stosować wyłącznie ranitydynę. Leczenie zgodne z podanym schematem w znaczący sposób zmniejsza częstość nawrotów owrzodzenia dwunastnicy. Leczenie podtrzymujące W leczeniu podtrzymującym u pacjentów dobrze reagujących na krótkotrwałe leczenie (zwłaszcza jeśli stwierdzono u nich chorobę wrzodową w wywiadzie) stosuje się zwykle 150 mg ranitydyny przed snem. Refluks żołądkowo-przełykowy W objawowym leczeniu dolegliwości związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym zaleca się 150 mg ranitydyny jeden lub dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. W razie potrzeby czas terapii można wydłużyć o kolejne dwa tygodnie. U dorosłych z refluksowym zapaleniem przełyku zaleca się zwykle 150 mg ranitydyny dwa razy na dobę lub 300 mg (2 tabletki 150 mg) jednorazowo na noc przez 8 tygodni lub, jeśli to konieczne przez 12 tygodni. W przypadku nasilonych objawów zapalenia przełyku, dawkę preparatu można zwiększyć, stosując 150 mg ranitydyny 4 razy na dobę przez 12 tygodni. Korzystny wpływ na leczenie ma odpowiednia pozycja ciała w czasie snu (10-15 cm uniesienie głowy w stosunku do reszty ciała). Nawracające dolegliwości dyspeptyczne Zaleca się 150 mg ranitydyny raz na dobę, a w razie potrzeby 2 razy na dobę przez 6 tygodni. U pacjentów, u których takie leczenie jest nieskuteczne lub w szybkim czasie nastąpi nawrót dolegliwości, należy dążyć do zweryfikowania dotychczasowego rozpoznania. Zespół Zollingera-Ellisona Dawka początkowa wynosi 150 mg ranitydyny trzy razy na dobę. U niektórych pacjentów może zachodzić konieczność zwiększenia tej dawki. Dobrze tolerowane były dawki do 6 g na dobę. Zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona U pacjentów, u których istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia zespołu Mendelsona stosuje się 150 mg ranitydyny na dwie godziny przed rozpoczęciem znieczulenia ogólnego, a najlepiej również 150 mg ranitydyny wieczorem w dniu poprzedzającym znieczulenie. W położnictwie można stosować ranitydynę od początku porodu w dawce doustnej 150 mg co 6 godzin. Alternatywnie można zastosować ranitydynę w iniekcji. Zapobieganie krwawieniom z owrzodzenia stresowego u pacjentów ciężko chorych i nawracającym krwawieniom u pacjentów z chorobą wrzodowa żołądka Zwykle stosuje się ranitydynę w iniekcji. U pacjentów, u których można podawać preparat w postaci doustnej zaleca się stosowanie 150 mg ranitydyny 2 razy na dobę. Dawkowanie u dzieci W leczeniu choroby wrzodowej zaleca się ranitydynę w dawce 2 mg/kg do 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Nie należy przekraczać dawki 300 mg ranitydyny na dobę. Dawkowanie w niewydolności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min) wydalanie ranitydyny może być zmniejszone, co może prowadzić do zwiększenia jej stężenia w surowicy krwi. Dlatego u tych pacjentów nie zaleca się stosowania więcej niż 150 mg ranitydyny na dobę. Hemodializa zmniejsza stężenie ranitydyny w surowicy. U pacjentów przewlekle dializowanych należy podać ranitydynę w dawce 150 mg bezpośrednio po dializie.
Ciąża i karmienieOgraniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania Ranigastu podczas ciąży. Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno zażywać leku w okresie karmienia. Ciąża: kategoria B Brak kontrolowanych badań dotyczących stosowania ranitydyny u kobiet ciężarnych. Ranitydyna przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki, dlatego lek można stosować u kobiet w ciąży i kobiet karmiących tylko w przypadku bezwzględnej konieczności. Ranitydyna podawana w dawkach leczniczych kobietom podczas porodu lub przed cesarskim cięciem nie wpływa niekorzystnie na przebieg porodu ani na późniejszy rozwój niemowlęcia.









drugs and supplements

linki sponsorowane, reklamy






Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.




rejestr leków zawierających interesująca substancje czynną
 
wykaz leków odpowiednich w leczeniu poszczególnych schorzeń











Ostatnio na Forum ...
Teresa 2014-04-22 16:59:44
Od 4 lat nie biorÄ™ letroxu 100. jestem w Anglii lekarze mi go nie przepisujÄ…. Obecnie biorÄ™ Propranolol 20, mam czerwone oczy, uderzenia gorÄ…ca s ...
Marcin 2014-04-17 15:22:20
mam 35 lat, od piętnastu cierpię na sporadyczne ataki migreny aurowej. Na atak migreny nie miałem sposobu, Pomagało tylko połżenie się spać w ...
e-Rzecznik 2014-04-17 11:20:01
Osoby chore na migrenÄ™ powinny stosować siÄ™ do zaleceÅ„ specjalisty, przestrzegać diety, czasem zmienić tryb życia. Najlepiej jeÅ›li skorzystajÄ ...
SZUKAJ w Serwisie

BIULETYN

Wpisz swój e-mail
Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2014