Przychodnia.pl
Franciszka, Urbana   Czwartek 2. Kwietnia 2015r
Encyklopedia Leków
opis interesującego Cię leku

Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W X Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Proszę wpisać w specjalnie przeznaczonym do tego okienku nazwę leku lub jego fragment (dowolna kombinacja liter występująca w nazwie), a następnie kursorem wydać rozkaz szukaj.
PERNAZINUM
Na receptę / Bez recepty
Forma leku:tabletki 100 mg; 25 mg
Zawartośćsubstancja czynna - perazine dimaleate 1 tabl. zawiera 25 mg lub 100 mg perazyny.
Zamienniki LekuPerazine dimaleate

Sposób działaniaPreparat działa średnio silnie przeciwpsychotycznie. Nie wpływa w sposób istotny na nastrój. Lek działa dzięki blokowaniu impulsów nerwowych w mózgu. Perazyna jest fenotiazynowym lekiem psychotropowym o właściwościach przeciwpsychotycznych. Działa jako antagonista receptorów dopaminergicznych D1 i D2. Perazyna wywiera także antagonistyczne działanie na receptory cholinergiczne, adrenergiczne a1, histaminowe i serotoninowe.
ZastosowanieSchizofrenia, stany wzmożonego napięcia psychicznego, psychozy wywołane organicznym uszkodzeniem mózgu. Zespoły maniakalno-depresyjne, szczególnie w fazie maniakalnej. Stany pobudzenia i napięcia z nadmierną ruchliwością oraz splątaniem. Stany lękowe. Natręctwa myślowe i ruchowe.
Inne leki związane ze schorzeniamiDepresja Schizofrenia

OstrzeżenieLeku nie należy podawać u osób będących pod wpływem alkoholu lub innych środków działających depresyjnie na centralny układ nerwowy. Pacjenci cierpiący na miażdżycę, niewydolność wątroby, choroby krążenia, astmę powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Pernazinum. Lek upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też w trakcie stosowania preparatu nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Pernazinum stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków łącznie z preparatem należy omówić z lekarzem. Perazynę należy stosować bardzo ostrożnie, w następujących przypadkach: złośliwy zespół neuroleptyczny; ostre zatrucie: lekami nasennymi, opiatami, innymi lekami neuroleptycznymi (leki uspokajające, leki antydepresyjne, alkohol); leukopenia; padaczka; jaskra; przerost gruczołu krokowego; uszkodzenie wątroby; zaawansowana choroba niedokrwienna serca, świeży zawał serca; podciśnienie ortostatyczne; zakłócenia w oddawaniu moczu; choroba Parkinsona; rak piersi; zwężenie odźwiernika. Na początku leczenia perazyną zalecane jest wykonanie badania pełnego obrazu morfologicznego krwi, następnie powtarzanie badania w odstępach tyg. przez 4 m-ce leczenia. Jeżeli wyniki badania mieszczą się w granicach normy, dalsze badania należy powtarzać raz na miesiąc. Próby czynnościowe wątroby powinny być wykonane na początku leczenia i następnie po 6 m-cach. W celu monitorowania czynności układu krążenia, w aspekcie kontroli ciśnienia tętniczego krwi oraz obserwacji ewentualnych niemiarowości, należy wykonywać częste pomiary ciśnienia tętniczego krwi oraz badania EKG. Jest to szczególnie ważne w przypadku ludzi starszych. Podczas leczenia perazyną nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i obsługiwać maszyn będących w ruchu. Lek może powodować upośledzenie sprawności psychofizycznej.
Działania niepożądaneBrak danych statystycznych na temat działań ubocznych. Wiadomo jednak, że lek wywołuje sztywność mięśni oraz zaburzenia w aparacie ruchowym w postaci nagłych mimowolnych skurczów różnych mięśni, a szczególnie mięśni twarzy i języka, tzw. objawy pozapiramidowe. Obniżenie ciśnienia krwi, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała na pionową. Uszkodzenie wątroby. Zaburzenia w pracy serca. Choroba wieńcowa. Ze strony o.u.n.: upośledzenie koncentracji, nadmierne zahamowanie motoryczne, zaburzenia snu, depresja. Stosunkowo rzadko wywołuje działania niepożądane ze strony układu pozapiramidowego: zespół parkinsonowski (spowolnienie ruchów, drżenie, wzmożenie napięcia mięśniowego). Obserwowano także: akatyzję (przymusowy niepokój ruchowy), ostry zespół dyskinetyczny (napadowe, przymusowe ruchy), późne dyskinezy (głównie u przewlekle leczonych po nagłym odstawieniu lub znacznym zmniejszeniu dawki). Może również wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny oraz napady drgawek i zaburzenia regulacji temperatury ciała. Zaburzenia wegetatywne: zatrzymanie moczu, zaparcia, suchość błon śluzowych, zaburzenia akomodacji. Wpływ na układ krążenia jest niewielki głównie w początkowym okresie leczenia lub po pozajelitowym stosowaniu dużych dawek, hipotonia ortostatyczna, tachykardia, niemiarowość, zaburzenia przewodzenia w EKG. Zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne: mlekotok, ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, hiper- lub hipoglikemia, glikozuria, impotencja, zaburzenia libido, zwiększenie mc., wzmożone pragnienie. Zaburzenia hematologiczne: granulocytopenia, agranulocytoza, eozynofilia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna lub aplastyczna, małopłytkowość. Układ pokarmowy: przewlekłe zaparcia (działanie cholinolityczne leku) prowadzące do zaparć nawykowych, bardzo rzadko nudności i wymioty. Inne: alergie skórne, fotodermatozy, zmiany barwnikowe (przebarwienia powłok, złogi barwnika w rogówce i siatkówce oka), złośliwa hipertermia.
DawkowanieDawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego wynosi 25-120 mg 3 razy dziennie. Doustnie. Ostre psychozy: dorosłym chorym wymagającym leczenia ostrych psychoz i z objawami katatonicznymi, stanami pobudzenia psychomotorycznego oraz objawami maniakalnymi, w okresie początkowym podaje się 50-150 mg/dobę; dawka podtrzymująca dla chorych hospitalizowanych wynosi z reguły 200-600 mg/dobę. W uzasadnionych przypadkach dawka może być zwiększona do 1000 mg/dobę. Dawka podtrzymująca dla chorych leczonych ambulatoryjnie wynosi 300 mg/dobę. W leczeniu stanów lękowych i niepokoju podaje się 25 mg/dobę (przed snem). W leczeniu przewlekłej schizofrenii, zarówno endogennej jak i egzogennej, stosuje 75-600 mg/dobę. Chorzy leczeni ambulatoryjnie powinni rozpocząć leczenie od najmniejszych dawek, następnie dawkę należy stopniowo zwiększać aż do uzyskania pożądanego efektu. U chorych hospitalizowanych powinno się rozpocząć leczenie od większych dawek, w celu uzyskania szybkiego efektu leczniczego. Nie zaleca się nagłych zmian w dawkowaniu, ponieważ zwiększa to ryzyko niepożądanych działań. Maks. efekt przeciwpsychotyczny występuje po 1-3 tyg. leczenia. Po podawaniu choremu optymalnej dawki przez dłuższy czas, należy dawkę stopniowo zmniejszać aż do najmniejszej dawki leczniczej. W niewydolności nerek nie istnieje konieczność zmiany dawkowania leku. U chorych z zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest zmniejszenie dawek perazyny, a w ciężkich postaciach niewydolności wątroby przerwanie podawania leku. Chorzy w starszym wieku powinni otrzymywać zmniejszone dawki. Zaleca się u nich stosowanie 50% normalnej dawki dla dorosłych; takie dawkowanie zapewnia z reguły u osób starszych pożądane działanie lecznicze.
Ciąża i karmienieOgraniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania Pernazinum podczas ciąży. Nie wiadomo czy lek przenika do mleka matki, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania leku w okresie karmienia dziecka piersią. Bezpieczeństwo stosowania perazyny w ciąży, kategoria D. U niemowląt, urodzonych przez matki leczone podczas ciąży perazyną, obserwowano malformacje i zaburzenia nerwowo-mięśniowe. Mało jest informacji odnoszących się do stosowania perazyny w ciąży, jednak ze względu na lipofilność perazyny lek przenika przez barierę łożyskową i dociera do krwi płodu. Dlatego lek ten w okresie ciąży należy stosować bardzo ostrożnie, w małych dawkach, a kobieta ciężarna i płód powinny być ściśle nadzorowani. Perazyna i jej metabolity przenikają do mleka matki karmiącej. Perazyny nie należy stosować podczas karmienia piersią.
linki sponsorowane, reklamy



Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.




rejestr leków zawierających interesująca substancje czynną
 
wykaz leków odpowiednich w leczeniu poszczególnych schorzeń






linki sponsorowane, reklamy



Na Forum
Regularne mierzenie poziomu cukru to podstawa. Przecież od jego poziomu zależy ilość insuliny jaką należy przyją ...Natalia     110

Pompy, która mierzy poziom glukozy bym nie polecała. Sensory do pomiaru są podobno bardzo drogie (a do tego jeszcze wkucia i inne gad&# ...Natalia     106

Chciałabym skonsultować wyniki badań morfologii krwi mojej 12-letniej córki Leukocyty 5,0 tys/?l 4,5 13,5 N Erytrocyty 5,4 ...nogesowa     913

Słyszałam na zajęciach z trychologii że włosy rosną do pewnego momentu. Jest to zapisane w informacji genetycznej. Czyli ...Natalia     211

Witam. Od pewnego czasu mam nietypowy problem- przy jedzeniu jest mi niedobrze, czuję jakbym miała za chwilę zwymiotować. Nawet je ...olga     1048

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2015
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.