Przychodnia.pl
Rafała, Marcina   Piątek 24. Października 2014r
Encyklopedia Leków
opis interesującego Cię leku

linki sponsorowane, reklamy

Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W X Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Proszę wpisać w specjalnie przeznaczonym do tego okienku nazwę leku lub jego fragment (dowolna kombinacja liter występująca w nazwie), a następnie kursorem wydać rozkaz szukaj.
METOCARD; METOCARD PROLONGATUM
Na receptę / Bez recepty
Forma leku:tabletki 50 mg; 100 mg; iniekcje dożylne 10 mg/ml
Zawartośćsubstancja czynna - metoprolol tartrate
Zamienniki LekuMetoprolol

Sposób działaniaMetocard, Metocard prolongatum jest tzw. selektywnym blokerem receptorów beta w sercu. Oznacza to, że lek oddziałuje wybiórczo jedynie na pewne substancje w sercu w ten sposób, że działanie hormonów stresu (adrenaliny) zmniejsza się zarówno w sytuacjach napięcia psychicznego, jak i wysiłku fizycznego. Prowadzi to do zwolnienia akcji serca (pulsu) oraz zmniejszenia objętości krwi pompowanej na minutę, co z kolei prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Zmniejszona praca serca zapobiega skurczowi naczyń wieńcowych, który pojawia się w sytuacji nadwerężenia serca na tle psychicznym lub fizycznym. W dawkach zalecanych preparat nie oddziałuje na pracę oskrzeli, tak że lek może być stosowany u pacjentów cierpiących na astmę. W leczeniu wysokiego ciśnienia stosuje się czasami obok metoprololu również środki moczopędne oraz rozkurczające naczynia krwionośne. W leczeniu choroby wieńcowej Metocard podaje się czasami łącznie z nitrogliceryną.
ZastosowanieWysokie ciśnienie krwi, angina pectoris (choroba wieńcowa), nieregularna praca serca, stan ostry zawału serca. Zapobieganie napadom migreny. Leczenie pomocnicze w nadczynności tarczycy. Po przebytym zawale serca w celu zapobieżenia nowemu zawałowi.
Inne leki związane ze schorzeniamiNadciśnienie tętnicze krwi Wieńcowa choroba Zawał serca

OstrzeżenieLeku nie należy podawać w nieleczonej niewydolności serca, w bloku serca (zaburzeniach w systemie przewodzenia impulsów w sercu), lub w zbyt wolnej akcji serca. Pacjenci cierpiący na trudno kontrolowaną cukrzycę, astmę lub inne poważne trudności w oddychaniu, chromanie przestankowe oraz poważnie uszkodzone nerki powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Metocardem. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Ewentualne stosowanie innych leków podczas kuracji Metocardem powinno być przekonsultowane z lekarzem. Zakończenie kuracji należy robić stopniowo zmniejszając dawkę w ciągu 7-10 dni aż do zupełnego wycofania leku. Nie wolno jednak samowolnie zmieniać zaleceń lekarza. 1. Metoprolol może nasilić bradykardię, zaburzenia krążenia obwodowego i wywołać wstrząs anafilaktyczny. W razie wystąpienia tych zaburzeń należy zmniejszyć dawkę leku lub zaniechać leczenia, co wymaga stopniowego zmniejszenia dawki w czasie 2 tygodni. 2. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów: z wyrównaną niewydolnością serca, w przypadku niskiej rezerwy sercowej i z anginą Prinzmetala. 3. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, nagłe odstawienie metoprololu może nasilić objawy choroby niedokrwiennej, a nawet wywołać zawał mięśnia sercowego i arytmię komorową. Dawki leku należy zmniejszać stopniowo w ciągu 2 tygodni, a chorego należy obserwować. 4. U pacjentów z astmą oskrzelową i obturacyjną chorobą płuc metoprolol należy stosować ostrożnie i tylko wtedy, kiedy inne leki stosowane w chorobie nadciśnieniowej są nieskuteczne lub źle tolerowane. Wówczas zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki metoprololu, w trzech mniejszych dawkach podzielonych. Należy rozważyć możliwość równoczesnego zastosowania leków z grupy agonistów receptorów adrenergicznych b2. 5. Metoprolol może maskować tachykardię u pacjentów z nadczynnością tarczycy. U tych pacjentów lek należy stosować ostrożnie, ponieważ odstawienie leku może spowodować przełom tarczycowy. 6. Metoprolol może maskować objawy hipoglikemii (poza zawrotami głowy i potliwością), a także nasilać hipoglikemię po zastosowaniu insuliny. Dlatego lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z cukrzycą, szczególnie niewyrównaną. 7. Metoprolol należy stosować ostrożnie u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym przy zastosowaniu znieczulenia ogólnego. 8. Pacjenci ze znacznym upośledzeniem czynności wątroby, powinni stosować metoprolol w mniejszych dawkach. 9. Pacjenci z guzem chromochłonnym nadnerczy powinni równocześnie przyjmować lek z grupy leków blokujących receptory a-adrenergiczne. 10. Metoprolol należy ostrożnie stosować u pacjentów z łuszczycą. 11. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania metoprololu u dzieci nie zostały ustalone.
Działania niepożądane1/100 - Zmęczenie lub słabość mięśni, które to objawy pojawiają się na początku leczenia i mają charakter przejściowy - zanikają w trakcie kontynuowania kuracji. - Zimne kończyny, powolna akcja serca. - Mdłości, biegunka. 1/1000 - Zaburzenia snu. - Brak tchu. <1/1000 - Ból głowy, koszmarne sny, halucynacje, przygnębienie. - Reakcje skórne - wysypka, zaczerwienienie skóry, wypadanie włosów, zmniejszone wydzielanie gruczołów łzowych, nadmierne pocenie się. Większość działań niepożądanych w czasie leczenia metoprololem miała charakter łagodny i przemijający. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: uczucie zmęczenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty lub bóle w nadbrzuszu) i zaburzenia snu. W wielu przypadkach objawy te były przemijające i ustępowały po zmniejszeniu dawki leku. Ponadto obserwowano: ze strony układu nerwowego: nieczęsto: zawroty i bóle głowy; rzadko: parestezje, skurcze mięśni, depresja; w pojedynczych przypadkach: zaburzenia osobowości takie jak: amnezja, zaburzenia pamięci, dezorientacja, halucynacje, nerwowość i lęk; ze strony układu krążenia: nieczęsto: bradykardia, hipotonia ortostatyczna; rzadko: niewydolność serca, nasilenie istniejącego bloku przedsionkowo-komorowego, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, objaw Raynauda, obrzęki obwodowe i ból w okolicy serca; w pojedynczych przypadkach: zaburzenia przewodzenia, zgorzel u pacjentów z wcześniej występującymi ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego i nasilenie istniejącego chromania przestankowego; ze strony przewodu pokarmowego: (oprócz wyżej wymienionych); rzadko: biegunka lub zaparcia; w pojedynczych przypadkach: suchość w jamie ustnej i nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby; skóra i tkanka podskórna: rzadko: wysypka (w postaci pokrzywki, zmian łuszczycowych i zmian zanikowych skóry), obecność przeciwciał przeciwjądrowych (niezwiązana z SLE); w pojedynczych przypadkach: nadwrażliwość na światło, nasilenie zmian łuszczycowych, zwiększona potliwość i wypadanie włosów; układ oddechowy: rzadko: duszność, skurcz oskrzeli, również u pacjentów bez choroby obturacyjnej płuc w wywiadzie; w pojedynczych przypadkach: nieżyt nosa; układ endokrynowy i metabolizm: w pojedynczych przypadkach: zwiększenie masy ciała; układ moczowo-płciowy: w pojedynczych przypadkach: zaburzenia libido i potencji; narządy zmysłów: w pojedynczych przypadkach: zaburzenia widzenia, suchość i podrażnienie oczu, zapalenie spojówek, zaburzenia smaku, szum w uszach, utrata słuchu podczas podawania dawek wyższych od zalecanych; krew: w pojedynczych przypadkach: trombocytopenia; inne: w pojedynczych przypadkach: zapalenie stawów. Częstość występowania wysypki skórnej i/lub suchości oczu związanych ze stosowaniem ‚-blokerów była niewielka i w większości przypadków objawy te ustępowały po przerwaniu leczenia. Jeśli wystąpienia powyższych objawów nie można wytłumaczyć inaczej, należy rozważyć odstawienie preparatu.
DawkowanieDawkę ustala lekarz. Leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od małej dawki, którą można zwiększać stopniowo co tydzień. W leczeniu wysokiego ciśnienia dawka podtrzymująca dla pacjenta dorosłego wynosi 100 - 200 mg raz dziennie. W leczeniu choroby wieńcowej dawka wynosi zazwyczaj 50-100 mg 2-3 razy dziennie. W nadczynności tarczycy - 50 mg 4 razy dziennie. Zastrzyki o mocy i częstotliwości określonej przez lekarza wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku. Dawkę leku należy ustalać indywidualnie w zależności od jego tolerancji i skuteczności terapeutycznej. Nie należy stosować więcej niż 400 mg na dobę. Zwykle stosuje się: U dorosłych: Nadciśnienie tętnicze Dobowa dawka preparatu Metocard wynosi 100-400 mg, podanych w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Początkowo stosuje się 100 mg na dobę jednorazowo lub w dawkach podzielonych (2 razy na dobę 50 mg). W zależności od stanu pacjenta i skuteczności leczenia, dawkę dobową można zwiększać w odstępach tygodniowych o 100 mg. Jeśli nie uzyskano zadowalającego efektu leczniczego, można dodatkowo zastosować lek moczopędny lub inny lek obniżający ciśnienie tętnicze krwi. Zaburzenia rytmu serca 50 mg preparatu Metocard 2-3 razy na dobę. W razie potrzeby, dawkę dobową można zwiększyć do 300 mg, którą stosuje się w dawkach podzielonych. Pomocniczo w nadczynności tarczycy 50 mg 4 razy na dobę. Dawkę tę należy zmniejszyć, gdy wystąpi eutyreoza. Dławica piersiowa 50-100 mg preparatu Metocard 2-3 razy na dobę. Po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego Terapia doustna preparatem Metocard powinna rozpocząć się w ciągu 15 minut po ostatniej dożylnej iniekcji metoprololu. Lek należy stosować w dawce 50 mg, co 6 godzin przez pierwsze 48 godzin. Pacjent, który nie tolerował pełnej dawki dożylnej, powinien otrzymać połowę zalecanej dawki doustnej. Zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi 200 mg na dobę stosowana w dawkach podzielonych. Dawkowanie w niewydolności wątroby U pacjentów z niewydolnością wątroby, dawkę leku należy odpowiednio zmniejszyć. Dawkowanie u pacjentów w wieku podeszłym U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać od najniższej możliwej dawki.
Ciąża i karmienieIstnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży. Preparat przenika do mleka matki, lecz oddziaływanie leku na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy jednak omówić z lekarzem. Ciąża Brak kontrolowanych badań nad zastosowaniem metoprololu u kobiet ciężarnych. Lek może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, kiedy jest to bezwzględnie konieczne. Tak jak inne b-adrenolityki, metoprolol może spowodować działania niepożądane, szczególnie bradykardię i hipoglikemię u płodu, a także u noworodka i karmionego piersią niemowlęcia. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności serca i płuc u noworodków. Należy zwrócić na to szczególną uwagę stosując lek u kobiet w ostatnim trymestrze ciąży i w okresie okołoporodowym. Stosowanie leku w czasie karmienia Metoprolol przenika do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. Jednakże nie zaleca się stosowania tego leku w czasie karmienia piersią. Podczas stosowania leku w dawkach zalecanych, ilość metoprololu wydzielanego z mlekiem, nie powoduje blokowania receptorów ‚-adrenergicznych u dzieci.











drugs and supplements

linki sponsorowane, reklamy






Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.




rejestr leków zawierających interesująca substancje czynną
 
wykaz leków odpowiednich w leczeniu poszczególnych schorzeń











Ostatnio na Forum ...
Dan 2014-10-22 15:21:30
Zauwa┼╝y┼é kto┼Ť? Wi─Ökszo┼Ť─ç tych komentarzy, to reklamy... ...
Katarzyna 2014-10-22 10:58:01
Witam. Ja przez kilka lat walczy┼éam z migren─ů kt├│ra pojawia┼éa si─Ö u mnie nawet 2-3 razy w tygodniu. Leki tylko ┼éagodzi┼éy b├│l i objawy. Pomoc z ...
edyta 2014-10-21 14:55:28
jestem rok po operacji k─ůtnicy..... ...
SZUKAJ w Serwisie

BIULETYN

Wpisz swój e-mail
Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2014
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.