Przychodnia.pl
Sobota 18. Listopada 2017r
Anieli, Romana

linki sponsorowane, reklamy

Artretyzm (dna)
Już Hipokrates zauważył, że artretyzm (dna, skaza moczanowa) – uzależniony jest od „szkodliwych dla ustroju wytworów (kwaśnych) przemiany materii”, które mają wielki wpływ na jego przebieg i leczenie. Dwie cechy charakteryzują to schorzenie: okresowe ataki bólu w stawach i podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi . Bóle w stawach są przyczyną, że większość chorych błędnie utożsamia artretyzm z reumatyzmem.

Artretyzm jest to przewlekła choroba przemiany materii.
Istotą choroby jest odkładanie się kwasu moczowego i jego soli w tkance łącznej, zwłaszcza w stawach (kości, chrząstek, torebek stawowych) w postaci tzw. guzków artretycznych. Guzki te, wielkości ziarna pieprzu, a nawet grochu czy fasoli – powodują obrzmienia i zniekształcenia stawów.


Rys. 1
Obrzmienia i zniekształcenia stawów dłoni wskutek artretyzmu

Przyczyna zmian artretycznych - kwas moczowy
Kwas ten wytwarza się w ustroju z tzw. zasad purynowych (puryn), które pochodzą z pokarmów lub przemian ustrojowych. Kwas moczowy, jakkolwiek trudno rozpuszczalny w wodzie, wydalany jest sprawnie przez nerki i gruczoły potowe. Przy pewnych schorzeniach (np. nerek lub obniżonej sprawności wydzielniczej potu) może nastąpić niecałkowite jego wydalanie z odkładaniem się w stawach i tkance chrzęstnej.

Artretyzm atakuje najczęściej smakoszy, osoby lubiące dużo i wykwintnie zjeść oraz prowadzące siedzący tryb życia.
Choroba występuje głównie w klimacie umiarkowanym. Na Dalekim Wschodzie i w krajach tropikalnych, np. wśród Murzynów, jest prawie nie znana. Atakuje częściej mężczyzn i członków jednej rodziny w kilku pokoleniach, co może przemawiać za jej dziedzicznością lub wpływem błędnych nawyków żywieniowych. Udowodniono, że artretyzm jest następstwem niewłaściwego odżywiania z nadmiarem posiłków bogatych w związki purynowe oraz nadużywania napojów alkoholowych.

Choroba rozpoczyna się przeważnie przed czterdziestym rokiem życia
Objawia się powtarzającymi napadami bólu, przy występującym ostrym zapaleniu zajętych chorobą stawów. W zależności od umiejscowienia zmian przyjęto następujące nazwy schorzeń:
a/ podagra (staw śródstopno-palcowy, najczęściej paluch), chiragra (stawy rąk, przede wszystkim palców),
b/ gonagra (dotyczy stawu kolanowego),
c/ omagra (dotyczy stawu barkowego), rachidagra (dotyczy stawów kręgosłupa).

Podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi
Stwierdzenie podwyższonego poziomu kwasu moczowego we krwi (norma dla mężczyzn wynosi do 6,5 mg%, u kobiet do 5,5 mg%) ułatwia rozpoznanie i pozwala odróżnić artretyzm (dnę, skazę moczanową) od gośćca wielostawowego. Zwykle po kilku lub kilkunastu latach od pierwszego napadu artretyzmu (dny) rozwija się przewlekłe, artretyczne (dnawe) zapalenie stawów, które może doprowadzić do ograniczenia ruchów i zniekształcenia zajętego stawu.

Zwiastuny i objawy choroby
Bóle w stawach zjawiają się przeważnie pod wpływem ciepła, odmiennie niż w gośćcu wielostawowym i dlatego najczęściej występują w nocy lub nad ranem. Na dzień lub kilka dni przed napadem bólu mogą wystąpić objawy zwiastunowe: uczucie osłabienia, zmęczenia lub podniecenia, mdłości, uczucie mrowienia w zajętym stawie, zaburzenia w oddawaniu moczu, a nawet bóle podobne do typowej kolki nerkowej. Pierwszy napad artretyczny zjawia się nagle, obejmuje zwykle jeden staw, trwa krótko, kilka dni (do kilkunastu) i dotyczy przeważnie palucha (podagra – 60% przypadków). Dotknięty staw jest silnie bolesny, obrzmiały, skóra nad stawem napięta, gorąca, sinoczerwona. Objawom zapalenia towarzyszy często gorączka i dreszcze.

Przy odpowiedniej diecie i leczeniu, a niekiedy i bez tego objawy zapalenia ustępują po 3–12 dniach.
U jednych napady występują co parę lat, u innych – może zdarzyć się to jeden lub kilka razy w życiu. Kolejne napady w przebiegu cięższym schorzenia mogą obejmować stawy śródstopia, śródręcza, palców rąk, kolan lub łokci. Po ustąpieniu objawów ostrego zapalenia stan chorych kształtuje się różnie.
W przebiegu lżejszym – bez tzw. artropatii (zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych stawów) chorzy nie mają dolegliwości i czują się jak zdrowi ludzie, a wyniki badań dodatkowych łącznie z poziomem kwasu moczowego we krwi są prawidłowe. Takie stany zupełnego ustąpienia zmian chorobowych w okresie między napadami znane były od najdawniejszych czasów i budziły zdziwienie.

Zniekształcenia stawów przez złogi moczanowe
Już sławny Aretaeus pisał przed 1600 laty: „chory na dnę zwyciężył w biegu olimpijskim w przerwie między napadami choroby”. Z czasem jednak u wielu osób zmiany obejmują różne stawy, które mogą ulec zniekształceniom przez złogi moczanowe (tzw. tophi) i mogą przypominać gościec przewlekły postępujący, czyli reumatoidalne zapalenie stawów. Przy artropatii dnawej rozpiętość zmian stawowych jest różna – od zgrubienia jednego lub pojedynczych stawów, do znacznych zniekształceń wielu stawów pod postacią obrzęków, zwichnięć, usztywnień itp.

Zaawansowane chorobowe zmiany stawowe (artropatie)
obejmują najczęściej stawy śródręczno-palcowe palucha, następnie śródstopia, palców ręki, śródręcza. W tym czasie (ok. 10 lat od pierwszego napadu dny) mogą występować też guzki w małżowinach usznych oraz zgrubienia kaletek łokciowych lub przedrzepkowych.

Niebezpieczne powikłania chorobowe dny
W przebiegu artretyzmu (dny) mogą wystąpić daleko groźniejsze niż zmiany stawowe schorzenia: nerek (kamienie moczanowe, zapalenie miedniczkowo-nerkowe, niewydolność nerek z azocicą), zmiany w układzie krążenia (do uogólnionego stwardnienia tętnic) oraz niewydolność wieńcowa serca.

O wpływie artretyzmu na układ krążenia wiedziano od dawna
Patogenny wpływ dny na zdrowie obserwowano i opisywano. Wyróżnia się następujące przypadki komplikujące to schorzenie, jak „dnawe zapalenie nerek”, zawały serca lub udary mózgu. Na tej podstawie powstał i został oparty znany, dawny i pouczający aforyzm lekarski: „artretyzm jest tym dla tętnic, czym reumatyzm dla serca” (aforyzm dotyczący reumatyzmu mówi: „reumatyzm liże stawy, a kąsa serce”).

Do czynników przyspieszających ostry napad artretycznego (dnawego) zapalenia stawów zalicza się:
urazy fizyczne, wstrząsy psychiczne, krwotoki, przeziębienia, niektóre leki (np. wyciąg z wątroby, moczopędne środki rtęciowe, testosteron, winian ergotaminy), niektóre zabiegi lecznicze, promienie RTG, transfuzja krwi (u mężczyzn i kobiet – bez różnicy), iniekcje oraz nadużywanie napojów alkoholowych i spożywanie pokarmów krwisto-mięsno-tłustych lub tłustych. Często ostry napad dny wywołują urazy lub brak umiaru w jedzeniu i piciu, np. przy ognisku w czasie polowania lub łowienia ryb. W Anglii znane jest powiedzenie – „myśliwy może powrócić do domu ze zwierzyną, strzelbą i dną” („with game, gun and gout”).
Zabiegi chirurgiczne mogą również wywołać ostre napady dny w okresie pierwszych 7 dni po operacji. W związku z tym powstało inne znane w dawnych kręgach lekarskich, zwłaszcza wśród chirurgów – powiedzenie: „w przypadku wystąpienia ostrego zapalenia stawów w okresie pooperacyjnym – podejrzewaj skazę moczanową, dnę albo artretyzm” (trafne i żartobliwe).

Na podstawie licznych badań stwierdzono, że
przyczyna tej choroby tkwi przede wszystkim w błędach dietetycznych, a zmiana sposobu odżywiania daje szansę wyzdrowienia i uniknięcia nawrotów schorzenia! Zasadą diety jest ograniczenie pokarmów zawierających związki purynowe oraz dostarczanie organizmowi dostatecznej ilości białka, żelaza i witamin. Tłuszcze powinny być znacznie ograniczone, a zapotrzebowanie kaloryczne można uzupełnić węglowodanami. Węglowodany w przeciwieństwie do tłuszczów wzmagają wydalanie moczanów z organizmu.

W leczeniu i profilaktyce dny należy stosować tzw. dietę bogato-zasadową
Chodzi o to, aby przesunąć równowagę kwasowo-zasadową ustroju w kierunku zasad. Z jadłospisu wykreśla się mięsa: wieprzowe, królicze, zajęcze, końskie, ryby – bez łusek i płetw (węgorze, sumy itp.) oraz wszystkie wyciągi mięsne (rosoły), przetwory krwiste, wędliny, napoje alkoholowe, nienaturalne kwasy, kakao i mocną herbatę (ze względu na zawartość kofeiny, która jest pochodną puryny), kawę, sól kuchenną i nikotynę. Ograniczenie dotyczy również mięsa białego i chudego, jaj, ryb z łuskami i płetwami, grochu, fasoli, soczewicy, bobu, szpinaku i grzybów. Nie zawierają (lub w bardzo małej ilości) purynowych związków: mleko, masło, ser, śmietana, ryż, owoce, miód, dżemy, marmolada lub cukier. Podstawowymi produktami w diecie powinny być: owoce, warzywa, nabiał, chleb Grahama i inne niekwaśne pieczywo. Nie powinno się spożywać chleba równocześnie z owocami. Wskazane jest stosowanie co pewien czas dni głodowych lub pół-głodowych z przyjmowaniem większej ilości wody w celu lepszego wypłukania kwasu moczowego z organizmu.

Dieta w artretyzmie
Zalecana wzorcowa dieta dzienna powinna składać się z:
a) mleka, owoców i jarzyn – ok. 650 g,
b) mięsa (białe i chude) – 50 g,
c) jednego lub dwu jajek (co drugi dzień),
d) masła – 20 g,
e) produktów zbożowych i ziemniaków – 300 g,
f) miodu lub cukru do 50 g.

Zalecamy gotowanie w wodzie lub na parze.
Do zaprawy zup zamiast zasmażek używa się prażonej na sucho mąki lub zawiesiny mąki i mleka. Zabrania się spożywania rosołów i wywarów z kości, a mięso podaje się tylko gotowane w dużej ilości wody. Zabrania się spożywania potraw smażonych, pieczonych i duszonych. Warzywa i owoce podaje się w postaci gotowanej lub surówek. Należy przypomnieć, że długotrwałe stosowanie diety zapobiega przejściu stanu, ostrego schorzenia w przewlekły i zaostrzający się.

W okresach zaostrzeń choroby należy:
A/ Przejść na pokarmy roślinne, stosować okresy postne, w których można odżywiać się sokami owocowo-jarzynowymi, a później surówkami. I tu uwaga – bezpośrednie przejście na surówki może wywołać ataki artretyzmu (dny)!
B/ W czasie ostrego ataku dny należy leżeć w łóżku i pościć przez 2–3 dni, z podawaniem naparu z ziół: rdestu, skrzypu, ruty i wierzby lub Pyrosanu, Degrosanu, Normosanu oraz mieszanki: rumianku, skrzypu, mącznicy, nawłoci, połonicznika, brzozy i poziomki.
C/ Po ustąpieniu ostrych objawów pozwala się spożywać roślinne pokarmy, z wyłączeniem: szczawiu, szparagów lub rzewienia (rabarbaru). Konieczne jest częste spożywanie tartej marchwi z jabłkami, naci pietruszki, sałaty, czarnej porzeczki, czereśni, cykorii, ogórków, truskawek, kapusty (z pewnym ograniczeniem), ziemniaków, gruszek, czerwonej porzeczki, winogron, czarnej rzodkwi i pomidorów.
D/ Wskazane jest również przyjmowanie 2 razy dziennie po 15–20 kropli nalewki propolisowej na 1/2 łyżeczki miodu.

Ksiądz S. Kneipp zaleca w książce Moje leczenie wodą:
A/ ciepłe kąpiele z odwaru siana lub słomy owsianej oraz picie herbaty z żółtej prymulki i perzu – 1 lub 2 szklanki dziennie. Wskazane jest też picie soku z czarnej porzeczki i Biostyminy (l ampułka dziennie).
B/ W leczeniu miejscowym stawia się pijawki na dotknięte chorobą miejsca oraz stosuje się kompresy z gorącej oliwy, z odwaru siana, z gorącej papki glinianej, papki ze sproszkowanego nasienia kozieradki z siemieniem lnianym. Część ciała zaatakowaną schorzeniem najlepiej unieruchomić.
Wskazane jest również picie wód mineralnych: Dąbrówka, Jan lub Główny, leczenie uzdrowiskowe (kąpiele borowinowe, siarkowodorowe, słoneczne), diatermia oraz masaże.

Na zakończenie przytoczę dwie ciekawe wypowiedzi: dawną i współczesną.
Autorem dawnej i pouczającej (dla chorych i lekarzy) jest „holenderski Hipokrates” – Boerhave, który w swoich Aforyzmach (1709 r.) twierdzi, że „komu pocą się stopy, ten nie choruje na podagrę”. Druga sensacyjna wypowiedź należy do współczesnego znanego genetyka – W. Efroimsona, który stara się udowodnić, że artretyzm wpływa dodatnio na intelekt człowieka. Istotą zagadnienia jest działanie stymulujące kwasu moczowego na pracę mózgu, którego nadmiar we krwi (skaza moczanowa) dopinguje intelekt człowieka. Podobnie; działają kawa i herbata, które zawierają substancje tonizujące: kofeinę i teobrominę, zbliżone do wzoru chemicznego kwasu moczowego. W. Efroimson ustalił również, że na 400 niezaprzeczalnie genialnych jednostek w różnych dziedzinach nauki, kultury i sztuki – przypada 50 osób cierpiących z powodu artretyzmu.

BIBLIOGRAFIA
  1. BIBLIA LECZY (THE BIBLE CURE), Reginald Cherry, USA, Wydawnictwo M., Kraków 2006.
  2. UZDROWIENIA LURDZKIE (w świetle dokumentow lekarskich), ks. Jozef Balleney, Guerisons de Lourdes, Wydawnictwo Ojcow Franciszkanów, Niepokalanów 1982.
  3. MYŚLĘ WIĘC JESTEM, Wydawnictwo „Antyk”, 1993.
  4. LECZENIE GŁODEM (Komu Wolno Pościć), Gerhard Leibóld, Ofi cyna Wydawnicza „SPAR”, Warszawa (Heilfasten • Entschlaeken • Regenierem • Abnehmen).
  5. WEGETARIANIZM, Kinga Wiśniewska-Roszkowska, Wiedza Powszechna, Warszawa 1987.
  6. MILK – a silent Killer, dr Naud Kishore Sharma, Ofi cyna Wydawnicza „SPAR”, Warszawa 1996.
 
Janusz Mieczysław Śliwa
lekarz chorób wewnętrznych i medycyny pracy
linki sponsorowane, reklamy

Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
Witaminy im nie zaszkodzą. Co innego gdyby je faszerować jakimiś lekami. ...leniwyDarek8     105332

No u mnie też 1 tabletka ibuprofenu 400mg bez problemu działa ...leniwyDarek8     93420

Może to być ból migrenowy, ale warto wybrać się z nim do lekarza. ...leniwyDarek8     526

W takim wypadku polecałbym dietę wątrobową: ... Ona nie tylko sprawdza się w schorzeniach wątroby, ale również ...klamer     717

Moja kolezanka ma ten problem :/ ...tex47a     11005

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Artretyzm (dna)
-Cholesterol – wróg i przyjaciel
-Choroba Alzheimera
-Choroba Bürgera
-Choroba nadciśnieniowa
-Choroba Parkinsona
-Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy
-Czerwonka bakteryjna
-Domowe leczenie nadkwaśności żołądka
-Dur brzuszny, czyli tyfus
-Kamica żółciowa
-Katar sienny
-Miażdżyca
linki sponsorowane, reklamy

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.