Przychodnia.pl
Sobota 18. Listopada 2017r
Anieli, Romana

linki sponsorowane, reklamy

Depresje małe i duże, manifestowane, agitowane, z rytuałami
Depresja to stan emocjonalny nacechowany smutkiem, mniejszą aktywnością i niemożnością cieszenia się życiem. Jest ona jedną z najczęstszych dolegliwości psychicznych. Prezentowane Państwu opracowanie przedstawia typowe objawy depresji, jak i jej różne odmiany. W kolejnych rozdziałach opisujemy również sposoby radzenia sobie w przypadku zaistnienia tej choroby, jak i zasady postępowania z osobą cierpiącą na depresję.

Depresja duża i...
Duża depresja jest depresją endogenną o znacznym nasileniu objawów. Zazwyczaj silnie zaznaczone są w niej poczucie winy i uczucie bezradności pacjenta. Widoczne jest również jego spowolnienie ujawniające się i w sferze ruchowej, i intelektualnej. Pacjent podaje, że czuje się otępiały, „głupszy” lub niezdolny do żadnego działania. Trudniejszy jest z nim zazwyczaj kontakt, z wysiłkiem odpowiada na zadawane pytania. Często widoczne są otamowania w wypowiedziach. Przyszłość widzi w czarnych kolorach, jako beznadzieję i wieczną męczarnię. Zazwyczaj chory będący w takim stanie, wcześniej lub później, dochodzi do myśli rezygnacyjnych i zaczyna krążyć myślami wokół problemu, jak rozstać się ze światem. Pacjent ma wtedy bardzo silne poczucie winy; wobec najbliższych, wobec świata, wobec niespełnienia oczekiwań, z powodu zawodu jaki sprawił pracodawcom, przyjaciołom, bliskim. Większość owych win jest „wymyślona”, przesadzona lub nawet niewiarygodna. Choremu przypominają się właśnie wtedy wszystkie przewinienia jakie dokonał w ciągu swego życia, wszystkie kłamstwa jakimi się kiedyś posłużył. Jeśli popełnił kiedykolwiek jakieś wiarołomstwo, to właśnie teraz w depresji staje mu ono przed oczami. Czuje, że wina jego jest wielka, kompromitacja nie do naprawienia. Tylko usunięcie się ze świata może powstrzymać szarpiące oskarżenia i wyrzuty sumienia.

Myśli takie dawać mogą niepokój, który jest stosunkowo częsty w dużej depresji. Niepokój może przerodzić się w bezładne miotanie, potępieńcze wprost zawodzenie, rozpacz bez dna. Depresja duża spełnia większość kryteriów stawianych do rozpoznania depresji.

Depresja mała
Mała depresja cechować się będzie oczywiście mniejszym nasileniem objawów. Jako charakterystyczne dla niej podaje się występowanie zaburzeń snu (zwłaszcza płytki, przerywany sen i wcześniejsze wybudzanie się). Niekiedy przypominać ona może dłużej trwającą chandrę lub jakąś niesprecyzowaną psychiczną niedyspozycję. Depresja mała spełnia tylko niektóre z kryteriów rozpoznawczych depresji.

Depresje agitowane
Wiadomym jest, że przeżywanie nieszczęścia lub żałoby może mieć różne manifestacje. W naszym kręgu kulturowym jest to najczęściej wycofanie się, rezygnacja i przeżywanie swego bólu w samotności. W krajach śródziemnomorskich i w Afryce, a i u nas niekiedy, rozpacz przybiera ekspansywny charakter; połączone jest to z głośnym zawodzeniem, darciem szat. Depresje mogą niekiedy być połączone z niepokojem ruchowym i słownym. Takie właśnie depresje nazywany agitowanymi. Może to być związane z drażliwością wybuchowością, a nawet agresją osoby depresyjnej. Pacjenci tacy są bardzo absorbujący, zwracający na siebie uwagę, żądają zajmowania się nimi. Ich ewentualne zamiary samobójcze są zazwyczaj wcześniej wykrzyczane i zapowiadane.

Depresje poprzedzone wyczerpującymi rytuałami inicjacyjnymi – tzw. anankastyczne
W każdej depresji pojawia się wątek niepewności przed podjęciem jakiegokolwiek przedsięwzięcia jak również wątpliwości co do podjętych już działań. Pacjenci podejmują szereg męczących czynności sprawdzających prawidłowość wykonania prac, decyzji czy wypowiedzi. Niekiedy są to dokuczliwe rytuały wyczerpujące pacjenta i cierpliwość otoczenia. Niekiedy rozdrażniony nimi pacjent dokonuje aktów samookaleczenia.

A oto, opis dolegliwości pacjenta, u którego rozpoznałem depresje anankastyczną i z powodzeniem leczyłem tymoleptykami (później miewał jeszcze dwa razy nawroty):
Pacjent, dwudziestojednoletni kawaler, zgłosił się do mnie kiedy przed pięciu laty, był jeszcze studentem jednej z uczelni ekonomicznych stolicy. Powodem wizyt były uporczywe myśli natrętne i natręctwa ruchowe, które występowały u niego od wielu lat ale ostatnio niebezpiecznie się nasiliły. Ich mnogość i częstość uniemożliwiały mu naukę absorbując czas, którego i tak miał zbyt mało. Miał poczucie, że ze wszystkim nie daje sobie rady. Dość wcześnie zaobserwował stopniowy spadek nastroju i niechęć do jakiejkolwiek aktywności. Twierdzi, że nie wiadomo kiedy stał się „smutasem”. Poranne wstawanie i wybieranie się na zajęcia zbiegało się z wielokrotnymi ablucjami, które trwały nawet do 2 godzin. W efekcie i nie zdążał na uczelnie i blokował domową łazienkę. Obsesje dotyczyły obaw o zabrudzenie i możliwość zachorowania – stąd tak dokładne mycie i nieomal dezynfekowanie skóry rąk. Rytuałem było kilkakrotne zmywanie, a później powtarzanie tego jeszcze po kilka lub kilkanaście razy. Twierdził, że „głowę miał pełną niepotrzebnych skojarzeń lub nieprzyjemnych wyobrażeń”. Sprawiały mu one „psychiczny ból” gdyż nie był w stanie się ich pozbyć, a same w sobie były absurdalne i często niemiłe.

Bał się podawać ludziom rękę na powitanie, bał się dotykania klamek. Zerwał z tego powodu kontakty towarzyskie, odsunęli się od niego koledzy. Ubolewał, że nie ma dziewczyny, ale nie widział możliwości sprostania jej oczekiwaniom. Uważał się za „dziwaka”. Wiedział, że dolegliwości jego są absurdalne i chorobowe. Musiał z tego powodu wziąć nawet urlop dziekański.
Wszystkim tym objawom towarzyszyło przygnębienie. Wiele dni spędzał samotnie w domu, rozmyślając o swym nieszczęściu. Przed kilkoma miesiącami zgłosił się do psychiatry ale podane leki nie przynosiły mu ulgi. W czasie zgłoszenia rozważał możliwość próby samobójczej.

Przesłanie od Autora dla Czytelnika
Depresja to stan emocjonalny nacechowany smutkiem, mniejszą aktywnością i niemożnością cieszenia się życiem. Jest ona jedną z najczęstszych dolegliwości psychicznych. Całość prezentowanego Państwu na naszych stronach www opracowania przedstawia typowe objawy depresji, jak i jej różne odmiany. W kolejnych rozdziałach opisujemy również sposoby radzenia sobie w przypadku zaistnienia tej choroby, jak i zasady postępowania z osobą cierpiącą na depresję. Charakterystykę depresji wzbogacają autentyczne wypowiedzi pacjentów, opisy ich dolegliwości i trudy w przezwyciężaniu choroby. Autor od lat prowadzi rozległą praktykę prywatną, w której pacjenci depresyjni stanowią większość zgłaszających się.

 
dr nauk med. Janusz Krzyżowski
Psychiatra
Gabinet prywatny tel. 22 833 18 68
00-774 Warszawa, Dolna 4 lok. 15
linki sponsorowane, reklamy

3793
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
Witaminy im nie zaszkodzą. Co innego gdyby je faszerować jakimiś lekami. ...leniwyDarek8     105332

No u mnie też 1 tabletka ibuprofenu 400mg bez problemu działa ...leniwyDarek8     93420

Może to być ból migrenowy, ale warto wybrać się z nim do lekarza. ...leniwyDarek8     526

W takim wypadku polecałbym dietę wątrobową: ... Ona nie tylko sprawdza się w schorzeniach wątroby, ale również ...klamer     717

Moja kolezanka ma ten problem :/ ...tex47a     11005

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Depresja poporodowa
-Depresja reaktywna i nerwicowa
-Depresje lekooporne, wywołane upośledzeniami, psychozami
-Depresje małe i duże, manifestowane, agitowane, z rytuałami
-Depresje sezonowe, maskowane, z urojonymi winami
-Depresje u dzieci i u osób w podeszłym wieku
-Odmiany choroby - międzynarodowa typologia depresji
-Stany depresyjno-lękowe
linki sponsorowane, reklamy







Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.