Przychodnia.pl
Poniedziałek 20. Listopada 2017r
Anatola, Feliksa

linki sponsorowane, reklamy

Depresyjna skłonność do samobójstwa
Przeoczenie, a co za tym idzie brak pomocy dla osoby chorej na depresję może mieć tragiczne skutki zarówno dla osoby cierpiącej, jak i dla jej otoczenia. Najpoważniejszym z nich jest samobójstwo.

Nieudanych prób samobójczych podejmowanych przez osoby w depresji jest kilkakrotnie więcej, niż wśród osób ze zdrowej populacji
Stwierdzono że 50% samobójców było u lekarza w ostatnim miesiącu czy nawet tygodniu poprzedzającym próbę samobójczą. Wymowa tego jest tym tragiczniejsza, że wielu przypadków śmierci można było zapobiec, gdyby lekarz zapytał wprost o zamiary samobójcze, postawił właściwe rozpoznanie, wdrożył odpowiednie leczenie lub skierował pacjenta do szpitala

W Polsce, corocznie na 100 000 osób z ogółu populacji – ok. 15 popełnia samobójstwo
Odsetek samobójczych zgonów u chorych na depresję jest tysiące razy większy! Jak wynika z danych statystycznych przyczyną śmierci około 20-25% osób cierpiących na depresję jest zamach samobójczy.
Trzeba przy tym wiedzieć. Że kobiety w depresji częściej próbują popełnić samobójstwo, mężczyźni zaś częściej je dokonują. Kobiety wybierają mniej drastyczne rodzaje śmierci (np. otrucie lekami, gazem), mężczyźni zaś bardziej gwałtowne, jak na przykład rzucenie się pod koła pojazdu, czy skok z wysokości. Każda tego typu śmierć jest indywidualnym dramatem, któremu można i należy zapobiec.

Główni sprawcy samobójstw – stres i choroby psychiczne
Ludzie popełniają samobójstwo najczęściej z powodu pozostawania w stanie stresu niemożliwego do wytrzymania lub w ostrych zaburzeniach psychicznych. W dużym procencie zaburzenia te są związane z chorobami psychicznymi. Najczęściej popełniają samobójstwo osoby cierpiące na depresję, schizofrenię i alkoholizm. Z punktu widzenia społeczności wyróżnia się trzy powody popełnienia samobójstwa: przeciwko społeczeństwu, dla dobra społeczeństwa (samobójstwo altruistyczne) i samobójstwo dokonywane w momentach kryzysowych.

Uważa się, że można wymienić następujące czynniki ryzyka samobójstwa:
  • pora roku; najczęściej wiosna i jesień
  • początek tygodnia
  • płeć męska i wiek powyżej 45 lat
  • rozstanie z partnerem – rozwód lub śmierć partnera
  • utrata pracy
  • przewlekłe lub nieuleczalne choroby
  • uprzednie samobójstwo w rodzinie
  • współistnienie ciężkiej choroby psychicznej
  • nałogi
  • poważne zaburzenia osobowości


Zwiastuny zamiaru odebrania sobie życia
Znany badacz problematyki samobójstw Ringel określił charakterystyczne zachowania osoby mającej zamiar popełnić samobójstwo. Nazwał go zespołem presuicydalnym. Charakteryzuje się on:
- przeżywanie głównie niepokoju i lęku
- zagrożenia, poczucia mniejszej wartości i niewydolności prowadzące do rezygnacji
- kierowanie agresji w swoją stronę
- ucieczka od realnych problemów w fantazjowanie na temat śmierci i snucie planów samobójczych

Niewątpliwie w nastroju bliskim samobójstwa był poeta - Charls Boudelaire pisząc swój wiersz o zmarłym:
W tłustej, pełnej ślimaków głębi czarnoziemu
Sam dla siebie wykopię rów obszerny w miarę,
Jak rekin drzemie w morzu, zasnę w zapomnieniu,
Wysiągnąwszy swobodnie swoje kości stare.

Kpię sobie z testamentów, gardzę grobowcami;
Miast pokornie świat błagać o jedną łzę małą,
Żywy - wolałbym raczej zmówić się z krukami,
By zleciały się szarpać me plugawe ciało.
Czerwie! Bez ócz i uszu czarne przyjacioły,
Zbliża się do was zmarły i wesoły!
Wam zaś, synowie śmietnisk, myśliciele marni
Niechaj zniknięcie moje sumień nie poruszy.
Powiedzcie mi, czy jeszcze są jakieś męczarnie
Dla martwego wśród martwych zewłoku bez duszy!


Zapobieganie skłonnościom samobójczym – wypowiedź klasyka
Wielki myśliciel starożytnego Rzymu - Seneka, który żył w czasach gdy przyjaciele jego często wybierali takie właśnie zakończenie życia, a któremu rozmyślania o samobójstwie nie były obce, takich rad udziela swemu uczniowi:

Nawet wtedy, kiedy rozum doradza nam skończyć ze sobą, ani zbyt pochopnie, ani zbyt pospiesznie nie można ulegać temu popędowi. Dzielny i mądry człowiek nie powinien uciekać z życia, ale odchodzić. Lecz przede wszystkim należy unikać tego uczucia, które ogarnia wielu: żądzy śmierci. Istnieje bowiem, mój Lucyljuszu, jakiś nieszczęsny pociąg duszy do śmierci, podobnie jak i do innych rzeczy, często opanowujących ludzi szlachetnych i o wielkich zdolnościach, a często także tchórzów i gnuśnych: tamci gardzą życiem, ci nie wytrzymują jego ciężaru. Niektórych też nachodzi przesyt robienia i oglądania wciąż tego samego, i nie tyle nienawiść do życia ile odraza...

Sygnały zwiastujące skłonność do rozstania się z życiem
Jeśli osoba w stanie wzburzenia lub już zdecydowanie chora zaczyna zachowywać się w określony sposób dający do myślenia, iż może chcieć rozstać się z życiem, nazywamy to, wysyłaniem sygnałów o samobójstwie. Najczęściej są to:
- inicjowanie wypowiedzi typu: lepiej byłoby wam beze mnie, lepiej byłoby ze sobą skończyć
- zbieranie leków lub gromadzenie środków chemicznych
- zdobycie sznura lub ostrego narzędzia
- oglądanie miejsc uchodzących za dogodne do samobójstwa
- napisanie testamentu i pożegnalnych listów
- wydawanie zarządzeń dotyczących majątku
- nieoczekiwane wizyty u bliskich osób sprawiające wrażenia żegnania się
- częste odwiedzanie duszpasterza
- nagłe izolowanie się od otoczenia
- rozważania o śmierci, rozmowy o grobach itp.
- treści dotyczące śmierci, egzekucji, pogrzebu pojawiające się w snach
- rozdawanie swoich rzeczy, oddawania psów lub kotów

Uwaga! Nie zawsze sygnały samobójcze oznaczają: „– Ja nie chcę żyć!”
Zazwyczaj oznaczają protest „ja nie chcę TAK żyć”. Oczywiście nie tylko osoby w głębokiej depresji popełniają tego typu czyny. Niekiedy są to również akty nieprzemyślane z powodu ogromnego napięcia emocjonalnego albo takie, których zamiarem jest chęć manipulowania innymi w celu osiągnięcia czegoś konkretnego. Szczególnie narażone na zachowania samobójcze są osoby, które mają słabą kontrolę impulsów – nie umieją objąć kontrolą tego, co się z nimi dzieje, a na wszystko reagują bardzo impulsywnie. Samobójstwo dla takich osób może być impulsywnym rozładowaniem napięcia psychicznego.

Przesłanie od Autora dla Czytelnika
Depresja to stan emocjonalny nacechowany smutkiem, mniejszą aktywnością i niemożnością cieszenia się życiem. Jest ona jedną z najczęstszych dolegliwości psychicznych. Całość prezentowanego Państwu na naszych stronach www opracowania przedstawia typowe objawy depresji, jak i jej różne odmiany. W kolejnych rozdziałach opisujemy również sposoby radzenia sobie w przypadku zaistnienia tej choroby, jak i zasady postępowania z osobą cierpiącą na depresję. Charakterystykę depresji wzbogacają autentyczne wypowiedzi pacjentów, opisy ich dolegliwości i trudy w przezwyciężaniu choroby. Autor od lat prowadzi rozległą praktykę prywatną, w której pacjenci depresyjni stanowią większość zgłaszających się.

 
dr nauk med. Janusz Krzyżowski
Psychiatra
Gabinet prywatny tel. 22 833 18 68
00-774 Warszawa, Dolna 4 lok. 15
linki sponsorowane, reklamy

6443
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
Witaminy im nie zaszkodzą. Co innego gdyby je faszerować jakimiś lekami. ...leniwyDarek8     105790

No u mnie też 1 tabletka ibuprofenu 400mg bez problemu działa ...leniwyDarek8     94125

Może to być ból migrenowy, ale warto wybrać się z nim do lekarza. ...leniwyDarek8     632

W takim wypadku polecałbym dietę wątrobową: ... Ona nie tylko sprawdza się w schorzeniach wątroby, ale również ...klamer     924

Moja kolezanka ma ten problem :/ ...tex47a     11143

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Choroby wywoływane depresją
-Depresyjna skłonność do samobójstwa
-Objawy uboczne farmakoterapii depresji
-Zaburzenia zdrowia w depresji
linki sponsorowane, reklamy







Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.